• Is de Bijbel slechts een verzameling van mythen en legenden of is hij het geïnspireerde Woord van God?

Velen nemen aan, dat de moderne wetenschap de Bijbel in diskrediet heeft gebracht, maar de historische feiten - en de archeologische vondsten - bevestigen dat zijn inhoud waar is!

De Bijbel vertelt met verbazingwekkende nauwkeurigheid uitvoerig over het verleden - en zij voorspelt de toekomst als geen ander boek!

Het merendeel van de wereld is misleid en verkeerd geïnformeerd over de Bijbel.

U moet de waarheid begrijpen - en hoe het Uw leven kan beïnvloeden!

WAT GELOOFT U OVER DE BIJBEL?

  • Is de Bijbel werkelijk het geïnspireerde woord van God?

  • Werd hij gedurende duizenden jaren nauwgezet bewaard als een unieke openbaring van de Schepper van het universum?

  • Of is hij slechts een verzameling van menselijke verzonnen mythen en fabels?

  • Hebben wij zelfs de juiste boeken in de Bijbel of ontbreken er belangrijke bronnen, die onze kijk op God, Jezus Christus en het Christendom zouden veranderen?

  • Kunnen wij de Bijbel vertrouwen?

  • Is de Bijbel tegenwoordig belangrijk en relevant?

De waarheid over de Bijbel ontdekken kan één van de meest belangrijke en spannende avonturen zijn, waaraan U ooit begonnen bent. Ofschoon critici de Bijbel aanvallen en predikanten veel van zijn leerstellingen negeren of verdoezelen, bevat de Bijbel een dimensie aan kennis, die bijna totaal ontbreekt aan onze moderne wereld. De Bijbel openbaart het ware doel van het leven. Bijbelprofetieënvoorspelden niet alleen de opkomst en de val van oude naties; Zij leggen ook deware betekenis uit van wereldgebeurtenissen, die nu voorpaginanieuws zijn en waar die gebeurtenissen naartoe leiden. Niettegenstaande, waar miljoenen naartoe geleid zijn om in te geloven, is de Bijbel veel meer dan een vroom, godsdienstig boek of een in wierook gehulde bron van troost voor de verontrusten en bedroefden!

Tegenwoordig nemen vele opgeleide mensen aan, dat wetenschappelijk onderzoek en de moderne wetenschap de Bijbel grondig in diskrediet hebben gebracht. Deze veronderstelling gedijt, omdat zo velen zo weinig weten over de Bijbel. Tegenwoordig zijn er veel mensen, die eenvoudig niet op de hoogte zijn van ontdekkingen, die de historische nauwkeurigheid van de Bijbel blijven bevestigen. In plaats daarvan worden mensen aangemoedigd om te geloven, dat alle religies even geloofwaardig - of even berekenbaar zijn - zonder ooit de bronnenboeken van die religies te vergelijken. Met als resultaat, dat miljoenen niet op de hoogte zijn van hoe uniek de Bijbel is en welke verbazingwekkende kenmerken hem onderscheidt van alle andere religieuze boeken.

Voordat U het idee aanneemt, dat de Bijbel "op welk ander boek ook, lijkt", moet U het bewijs voor Uzelf onderzoeken. Dat bewijs is verbazingwekkend en buitengewoon informatief en het zou Uw leven kunnen veranderen! U moet begrijpenwaarom zo velen tegenwoordig de geloofwaardigheid van de Bijbel betwijfelen en wat de waarheid over de Bijbel voor Uw toekomst kan betekenen.

Een Verandering in Zienswijze

Duizenden jaren lang geloofden Joden en Christenen, dat de Bijbel hetgeïnspireerde woord was van een Almachtige God en stierven voor het daarin geloven. Door de eeuwen heen hebben tegenstanders en sceptici de Bijbel aangevochten, aangevallen en belachelijk gemaakt. Pausen en Heidense Romeinse keizers probeerden de Bijbel te vernietigen en zelfs haar woorden te veranderen. Toch werd de Bijbel tijdens deze zelfde turbulente eeuwen zorgvuldig bewaard en zijn boodschap op opmerkelijke manieren verspreid!

De Bijbel is ongetwijfeld het meest invloedrijke boek, dat ooit werd geschreven. Hij werd in meer talen vertaald dan enig ander stuk literatuur. Meer dan twee miljard mensen, die nu leven omarmen zijn leerstellingen, althans symbolisch. Niettemin realiseren zich velen niet hoe diepgaand de Bijbel de loop van alle westerse beschavingen heeft beïnvloed. Miljoenen begrijpen niet, dat Bijbelse wetten en leerstellingen eeuwenlang de basis vormden voor sociale waarden en rechtssystemen in de hele westerse wereld. Sir Isaac Newton, één van de meest briljante geesten van zijn eeuw, merkte op: "Er zijn meer betrouwbare tekenen van authenticiteit in de Bijbel, dan in enig wereldse geschiedenis". De Britse koningin Victoria zei over de Bijbel: "Dat boek is verantwoordelijk voor de oppermacht van Engeland". President Andrew Jackson van de V.S. verklaarde, "Dat boek is de rots waarop onze republiek staat". President George Washington van de V.S. merkte op, "Het is onmogelijk om de wereld te regeren zonder God en de Bijbel". Napoleon van Frankrijk merkte op: "De Bijbel is niet louter een boek, maar een Levend Schepsel met een kracht, die allen die hem tegenwerken, overwint". (Halley's Bible Handbook[Halley's Bijbel Handboek] - pag. 18-19)

Maar er is veel veranderd sinds deze beweringen werden gemaakt. Tegenwoordig kan men Bijbels in de verafgelegen hoeken van de aarde vinden. Maar in westerse landen, gegrond op Bijbelse principes, is een sterke daling in respect voor de Bijbel. Er bestaat een heersende mening, dat de Bijbel alleen maar een "ander" boek is en dat haar leerstellingen ouderwets zijn, achterhaald en niet toepasselijk voor ons modern leven. Velen twijfelen er sterk aan of God de Bijbel inspireerde. Miljoenen die in landen leven, die ooit leerden om in de Bijbel te lezen en bijbelsjouwende missionarissen de wereld inzonden kunnen zelfs geen boeken van de Bijbel opnoemen of fundamentele bijbelleerstellingen uitleggen. Onderzoeken, die in de afgelopen tientallen jaren zijn gedaan laten zien, dat zelfs vele traditionele Christenen weinig echte kennis over de Bijbel hebben. Munten in de V.S. verkondigen: "In God vertrouwen wij". Toch hebben wetgeving en juridische beslissingen het recentelijk in de V.S. onwettig verklaart om de Tien Geboden in openbaren gebouwen te tonen of voor leerlingen op school te bidden!

  • Wat heeft zo'n grondige verschuiving teweeggebracht in zienswijze ten aanzien van de Bijbel in de landen, die eens een sterk geloof in de Bijbel beleden hebben?

  • Waarom betwijfelen miljoenen nu of God de Bijbel geïnspireerd heeft?

  • Waarom zoeken miljarden mensen overal elders naar antwoorden, die men duidelijk in de Bijbel kan vinden?

  • Waarom zijn mensen niet in staat om te erkennen, dat de Bijbel profetieën bevat, die duidelijk de loop van de wereldgeschiedenis openbaren en zelfs de toekomst van specifieke landen?

  • Waarom hebben de tegenwoordige generaties er voor gekozen om een boek te negeren, dat essentiële bijzonderheden openbaart over de toekomst en de weg naar vrede en het uiteindelijke doel voor het menselijk bestaan uitlegt?

  • Waarom is vandaag de dag dergelijke informatie verborgen gebleven voor zo velen?

De antwoorden op deze belangrijke vragen lezen als een roman, doorvlochten met gevaar, samenzwering en avontuur. U zult verrast zijn door de informatie over de Bijbel, die reeds beschikbaar is, maar grotendeels niet naar waarde wordt geschat of zelfs wordt genegeerd. U zult geschokt zijn als u ontdekt hoe, op macht beluste religieuze leiders de Bijbel verdraaid hebben om misleidende en anti-bijbelse leerstellingen te ondersteunen.

Hoe meer U over de Bijbel leert, hoe meer U zich zult realiseren, dat U de Bijbel kunt geloven, omdat hij geïnspireerd en bewaard is door een Ware God, die leeftDe Bijbel is stevig gebaseerd op historische feiten, niet op mythen en fictie. Het bewijs, dat in dit boekje gegeven wordt, zal dit duidelijk maken.

De Uitdaging van de Bijbel

Tegenwoordig veronderstellen velen, dat men de feiten van de wetenschap en de geschiedenis moet negeren om de Bijbel te geloven en op "blind geloof" verder moet gaan. Sommige gelovigen houden van het oude gezegde, "God zei het. Ik geloof het. Dat bepaalt het" - Maar dit is niet in overeenstemming met de kritische houding, die onze tijd domineert. Anderen willen hetgeen de Bijbel duidelijk verklaart, negeren en bedenken manieren om de Bijbel in overeenstemming te brengen met moderne voorkeuren. Veel theologen onderwijzen dat de Bijbel alleen gezaghebbend is wanneer hij spreekt over geestelijke principes en suggereert dat de bijzonderheden van wetenschap of geschiedenis in de Bijbel slechts de onbetrouwbare toevoegingen van menselijke schrijvers zijn.

De wens om de Bijbel in overeenstemming te brengen met de moderne wereld wordt tot uiting gebracht in een document van oktober 2005, gepubliceerd door de Rooms Katholieke bisschoppen van Engeland, Schotland en Wales. In "de Gave van de Bijbel" waarschuwden de bisschoppen dat, hoewel zij de Bijbel als waarheid beschouwen wat betreft de passages over behoud, "wij geen totale nauwkeurigheid moeten verwachten van de Bijbel in andere zaken..... Wij moeten niet verwachten om in de Bijbel volledige wetenschappelijke nauwkeurigheid of complete historische nauwkeurigheid te vinden". Maar toch betuigen de bisschoppen respect voor de Bijbel en zeggen aan hun kudde: "Wij hebben de Bijbel herontdekt als een waardevolle schat, zowel klassiek als altijd nieuw". Deze dubbelzinnige verklaringen geven tegenwoordig de denkrichting weer van vele theologen, diezeggen dat zij de Bijbel respecteren maar zijn gezag ontkennen. Als religieuze leiders mensen aansporen om in een boek te geloven, dat op vele punten niet vertrouwd kan worden, is het niet verbazingwekkend dat het kerkbezoek in de afgelopen tientallen jaren in vele landen dramatisch is teruggelopen.

De duidelijke leerstellingen van de Bijbel staan echter in opvallend contrast met hetgeen vele religieuze leiders tegenwoordig prediken. De Apostel Paulus moedigde de Christenen uit de eerste eeuw niet aan om "alleen te geloven" in Jezus en de leerstellingen van de Bijbel en het Christendom slechts "in geloof" aan te nemen. In plaats daarvan zei hij aan zijn toehoorders, "toetst alles en behoudt het goede". (1 Thessalonicenzen 5:21) Paulus spoorde mensen aan om de feiten te controleren en te geloven wat zij als waarheid konden bewijzen. Zijn aansporing weerspiegelt oudtestamentische passages, waar God de oude Israëlieten uitdaagt om: "beproeft Mij toch..... of Ik dan niet voor u de vensters van de hemel zal openen en zegen in overvloed over u uitgieten". (Maleachi 3:8-10)

God spoort Israël aan om Zijn beloften op de proef te stellen en beloofde, dat Hij hun zou zegenen om te bewijzen, dat Hij echt was en dat Zijn beloften echt waren! Paulus wist dat echt godvruchtig geloof, bewijs, belofte en zekerheid betekent, niet "blind geloof". Hij schreef dat, "Het geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het bewijs der dingen, die men niet ziet". (Hebreeën 11:1) Volgens de Bijbel moet geloof gebouwd zijn op solide zekerheid, niet op warme, vage emotionele gevoelens in je hart. U moet nooit iets geloven ondanks de feiten en dat houdt ook in het geloven in de echtheid en het gezag van de Bijbel!

De Apostel Petrus benadrukte de geloofwaardigheid van de Bijbel en van de Christelijke boodschap toen hij schreef: "Want wij zijn geen vernuftig gevonden verdichtsels nagevolgd, toen wij u de kracht en de komst van onze Here Jezus Christus hebben verkondigd, maar wij zijn ooggetuigen geweest van zijn majesteit". (2 Petrus 1:16) Petrus waarschuwde ook zijn lezers "om aan de woorden te denken, die door de heilige profeten tevoren gesproken zijn", omdat "in de laatste dagen spotters met spotternij zullen komen" en de Bijbel betwisten en in het belachelijke zullen trekken "en zeggen, waar blijft de belofte van zijn komst"? (2 Petrus 3:1-9) Petrus bestreed heersende misvattingen over de Bijbel; hij probeerde de fundamentele Bijbelse onderwijzing niet te verwateren.

De Bijbel openbaart duidelijk, dat de apostolische schrijvers, verdedigers van de Bijbel waren en van de leerstellingen van het Christelijk geloof! Zij wisten, dat zij de waarheid predikten! Hun benadering volgde het voorbeeld van hun leraar, Jezus Christus. Het Nieuwe Testament laat zien, dat Christus' manier van prediken Zijn toehoorders verraste"En het geschiedde, toen Jezus deze woorden geëindigd had, dat de scharen versteld stonden over zijn leer, want Hij leerde hen als gezaghebbende en niet als hun schriftgeleerden". (Matteus 7:28-29)

De inhoud van de Bijbel kan geverifieerd worden door de feiten van de geschiedenis en de ontdekkingen van de moderne wetenschap en archeologie. Daarbij komt ook nog, dat de Bijbel voorziet in antwoorden op de grote levensvragen. Niet alleen openbaren de honderden gedetailleerde bijbelprofetieën nauwkeurig de toekomstige loop van wereldgebeurtenissen; zij onderscheiden de Bijbel van alle andere religieuze boeken! De Bijbel voorziet in een dimensie van kennis, die simpelweg niet verkrijgbaar is uit een andere bron.

Met zoveel beschikbaar bewijs is de echte vraag waar wij tegenover staan eenvoudig, of wij de Bijbel wel of niet kunnen geloven. Als U dit boekje leest zult U zien, dat het antwoord, "Ja, dat kunnen wij" is!

PROFETIE: DE UNIEKE DIMENSIE VAN DE BIJBEL

Velen nemen aan, dat alle religies even geloofwaardig zijn en dat alle religieuze mensen dezelfde God aanbidden en dat de heilige boeken van de verschillende religies dezelfde waarde hebben. Toch kan niets verder van de waarheid zijn! Wetenschappers beweren zelfverzekerd, dat niemand met zekerheid de toekomst kan voorspellen - en dat alleen dwazen het proberen! Deze beweringen vergeten of negeren echter het ongelofelijke fenomeen van bijbelprofetie, die de Bijbelonderscheidt van elk ander boek, dat ooit werd geschreven.

De God van de Bijbel beweert dat Hij de toekomst kan voorspellen en kan laten gebeuren! De Bijbel bevat honderden profetieën, die uit zijn gekomen en bevestigd zijn door de geschiedenis. De Bijbel bevat ook een heleboel profetieën, die vandaag tot leven komen! Bijbelprofetieën leggen de ware betekenis uit van wereldgebeurtenissen, die nu voorpaginanieuws zijn. Bijbelprofetieën openbaren ook wat in het vooruitzicht ligt voor belangrijke landen van onze moderne wereld - en voor het menselijk ras! Geen enkel ander boek, religieus of seculier doet dit met een dergelijke nauwkeurigheid en in detail! Profetie is duidelijk het meest opvallende kenmerk van de Bijbel!

Let U op deze verbazingwekkende verklaring van Dr. Gleason Archer, een vermaarde wetenschapper van het Oude Testament: "De Heilige Bijbel lijkt op geen ander boek in de hele wereld. Het is het enige boek, dat zich uitgeeft als de geschreven openbaring van de enige ware God, bedoeld voor het behoud van de mens en dat zijn goddelijke autoriteit aantoont door vele onfeilbare bewijzen. Andere religieuze geschriften, zoals de Mohammedaanse Koran kunnen beweren het ware woord van God te zijn, maar hij bevat geen zelf-bevestigende bewijzen, zoals de Bijbel heeft. (Bijvoorbeeld het fenomeen van vervulde profetie)". (A Survey of Old Testament Introduction [Een Overzicht van de Introductie van het Oude Testament], Archer, pag. 9)

Een andere gezaghebbende bron merkt op: "één van de sterkste bewijzen, dat de Bijbel is geïnspireerd door God is zijn voorspellende profetie. Zoals geen ander boekgeeft de Bijbel een groot aantal specifieke voorspellingen - sommige honderden jaren op voorhand - die letterlijk vervuld werden of anders naar een bepaalde toekomstige tijd wijzen, wanneer zij werkelijkheid zullen worden". (Geisler, pag. 609) Oud Testament professor Milton C. Fisher erkent een "scherp onderscheid tussen profetie in Israël en het ogenschijnlijke zelfde fenomeen in de omringende culturen..... zowel de soort boodschap en de geschriften van Israëls profeten zijnzonder weerga". (The Origin of the Bible [De Oorsprong van de Bijbel], Bruce, pag. 105-106) Een andere wetenschapper heeft opgemerkt, dat "de Bijbel..... het meest opvallende boek is, dat ooit in ongeveer vijfduizend jaar werd geproduceerd..... het is het enige boek, dat ooit door mensen of een groep mensen gemaakt werd, waarin een grote hoeveelheid profetieën zijn te vinden, die betrekking hebben op individuele landen, op Israël, op alle mensen van de wereld, op bepaalde steden en op Degene, die komt en die de Messias zou worden. De oude wereld had vele verschillende middelen om de toekomst te berekenen, bekend als voorspelling, maar in het hele gamma van de Griekse en Latijnse literatuur..... kunnen wij geen enkele specifieke profetie van een grote historische gebeurtenis vinden, die in de verre toekomst zal plaatsvinden, noch enige profetie over een Verlosser, die in het menselijk ras zou opstaan". (Evidence that Demands a Verdict [Bewijs, dat om een Uitspraak Vraagt], McDowell, pag. 22) Dit zijn absoluut opmerkelijke verklaringen, die duidelijk hetunieke karakter van bijbelprofetie erkennen!

De Uitdaging van Profetie

Het is eenvoudig geen menselijke eigenschap om in staat te zijn de toekomstnauwkeurig en samenhangend te voorspellen. Zelfs de beste strategische planners erkennen, dat het nauwkeurige voorspellen van toekomstige gebeurtenissen - in het bijzonder geopolitieke gebeurtenissen - op korte termijn moeilijk is en praktisch onmogelijk op lange termijn, tenminste op elk niveau van bijzonderheid. De Bijbel voorspelt echter herhaaldelijk de opkomst en val van prominente personen, landen en koninkrijken met verbazingwekkende nauwkeurigheid en in opmerkelijke bijzonderheden! Bijbelgeleerden hebben vastgesteld, dat meer dan een kwart van de Bijbel - ongeveer 27 procent - is gewijd aan profetie en dat de Bijbel meer dan 1.800 voorspellingen bevat, waarvan vele zeer specifiek zijn. De honderden specifieke profetieën, die eeuwen vóór hun exacte vervulling werden gegeven zijn het onweerlegbare bewijs, dat een almachtige God leeft en de leiding heeft over toekomstige gebeurtenissen!

De Bijbel maakt dit duidelijk, als de God van de Bijbel de sceptici uitdaagt om de toekomst te voorspellen en het tot stand te brengen! Door middel van de pen van de profeet Jesaja dondert God: "Ik, die van den beginne de afloop verkondig en vanouds wat nog niet geschied is; die zegt: Mijn raadsbesluit zal volbracht worden en Ik zal al mijn welbehagen doen; Denkt aan hetgeen vroeger, vanouds, gebeurde; Ik immers ben God, en er is geen ander, God, en niemand is Mij gelijk; Ik, die van den beginne de afloop verkondig en vanouds wat nog niet geschied is; die zeg: Mijn raadsbesluit zal volbracht worden en Ik zal al mijn welbehagen doen" (Jesaja 46:9-10) Deze verzen verklaren krachtig dat geen enkel mens de toekomst kan voorspellen en het tot stand kan brengen op een schaal, zoals de God van de Bijbel beweert, dat Hij kan - en heeft en zal doen!

Dit unieke vermogen om de toekomst nauwkeurig te voorspellen onderscheidt de Bijbel van elk ander stuk literatuur. Bijbelgeleerden erkennen: "Andere boeken, zoals de Koran, Het Boek van Mormon en delen van de [Hindoe] Veda maken aanspraak op goddelijke inspiratie. Maar geen van deze boeken bevatten voorspellende profetie. Daarom is vervulde profetie een sterke aanwijzing van de unieke, goddelijke autoriteit van de Bijbel". (The New Evidence that Demands a Verdict [Het Nieuwe Bewijs, dat om een Uitspraak Vraagt], McDowell, pag.13) Bijbelprofetie staat inuitgesproken contrast met de menselijke pogingen om de toekomst te voorspellen. Een studie van 25 hoogst gewaardeerde paranormaal begaafden onthulde, dat 92 procent van hun voorspellingen totaal verkeerd waren en dat toeval of algemene kennis van omstandigheden de resterende 8 procent die juist waren, konden uitleggen. (Geisler, pag. 615) Iedereen, die bekend is met de zogenaamde profetieën van Nostradamus (Michael de Notredame), het 16e eeuwse Franse medium die liefhebberde in astrologie, alchemie en andere occulte praktijken, beseft dat zijn vage en nevelige verzen eenvoudig niet te vergelijken zijn met Bijbelse profetieën. Specifieke profetieën, eeuwen tevoren gegeven voordat zij nauwkeurig enovereenkomstig werden vervuld, zijn enkele van de meest verbluffende bewijzen dat de Bijbel het geïnspireerde Woord van God is!

Honderden profetieën over Jezus Christus!

Enkele van de meest opvallende voorbeelden van vervulde profetieën in de Bijbel zijn die, welke nauwkeurig specifieke bijzonderheden voorspelden over het leven, de dood en de opstanding van Jezus Christus, eeuwen voordat Hij werd geboren! Meer dan 200 profetieën, eeuwen voor Zijn geboorte geschreven, voorspelden specifieke gebeurtenissen in Zijn leven, die tot in de kleinste bijzonderheden werden vervuld. Hij zou geboren worden in Bethlehem uit een maagd en Emmanuel genoemd worden. (Jesaja 7:14; Matteüs 1:23) (Micha 5:2; Matteüs 2:3-8) Hij zou een afstammeling van David zijn. (Matteüs 1:1; 22:42-45) Hij zou tijdelijk in Egypte verblijven. (Hosea 11:1; Matteüs 2:13-15) Zijn geboorte zou tot een kindermoord aanzetten. (Jeremia 31:15; Matteüs 2:16-18) Hij zou in Galilea wonen. (Jesaja 9:1-2; Matteüs 2:19-23) Hij zou Jeruzalem op een ezel binnenrijden. (Zacharia 9:9; Matteüs 21:1-5) Hij zou sterven met zondaars en begraven worden in de graftombe van een rijke man. (Jesaja 53:9, 12) Hij zou na drie dagen weer tot leven gebracht worden. (Matteüs 12:40; Jona 1:17)

De opmerkelijke vervulling van honderden specifieke voorspellingen, eeuwen eerder opgetekend in de Hebreeuwse Geschriften, laten zonder enige gerede twijfel zien, dat Jezus de voorspelde Messias van de Bijbel was en de Zoon van God. Men kan opmerken, dat "het Mohammedanisme naar geen enkele profetie kan verwijzen, honderden jaren voor zijn geboorte uitgesproken, over de komst van Mohammed. Evenmin kunnen de grondleggers van welke sekte ook..... precies identificeren van welke oude tekst dan ook, die hun opkomst specifiek voorspelde". (McDowell, pag. 22) Sommige Moslim geleerden citeren oudtestamentische verzen, die naar zij zeggen Mohammed voorspelden (Deuteronomium 18:15-18), maar het was Jezus Christus die deze profetieën feitelijk vervulde (zie Matteüs 21:11; Lucas 1:76; 24:19; Handelingen 3:18-22) meer dan 600 jaar, vóórdat Mohammed werd geboren! De Bijbelse profetieën over Jezus Christus zijn uniek onder de religieuze geschriften.

Steden en Koningen

De Bijbel bevat meer dan 1500 profetieën, die in opmerkelijke bijzonderheden de toekomst van belangrijke steden, koningen en koninkrijken voorspellen. Vervulde profetieën over de oude Fenicische stad Tyrus gelden als een serieuze getuigenis van de macht en nauwkeurigheid van bijbelprofetie. Toen Ezechiël zijn profetieën optekende (rond 585 v. Chr.) was Tyrus één van de voornaamste steden van de oude wereld. Het was gelegen op een eiland in het centrum van een maritiem netwerk, dat de handel van het Middellands Zeegebied beheerste. Tyrus was een rijk handelscentrum van goederen, omringd door 45 m. hoge muren, die onneembaar werden geacht. De Bijbel meldt, dat de inwoners van Tyrus zich verheugden toen Nebukadnessar en zijn Babylonische leger Jeruzalem veroverden. Zij verwachtten toegang te verkrijgen tot waardevolle binnenlandse handelsroutes, die door Jeruzalem liepen. Als antwoord kondigde God een serie specifieke profetieën aan over de toekomstige vernietiging van Tyrus. Ezechiël schreef, "omdat Tyrus van Jeruzalem gezegd heeft: ha! verbroken is zij, die deur der volken. Daarom, zo zegt de Here HERE: zie, Ik zàl u, Tyrus! Vele volken stuw Ik tegen u op, zoals de zee haar golven opstuwt. Die zullen de muren van Tyrus vernielen en zijn torens omverhalen; ook het puin zal Ik eruit wegvegen en het maken tot een kale rots. Een droogplaats voor netten zal het worden midden in de zee gij zult niet meer worden herbouwd. Want Ik, de HERE, heb het gesproken, luidt het woord van de Here HERE". (Ezechiël 26:2-14)

Om de kracht en de omvang van Ezechiëls profetieën naar waarde te schatten moet U zich voorstellen, dat iemand probeert te voorspellen wat er de komende 2.500 jaar zal gebeuren met New York of Londen! Toch tekende de geschiedenis op hoe Ezechiëls voorspellingen zijn uitgekomen. In 585 v. Chr. begon Nebukadnessar een 13-jarige belegering tegen Tyrus. Deze was de eerste van vele naties, die alsgolven tegen Tyrus zouden komen. Rond 530 v. Chr. kregen de Perzen het gezag over Tyrus. In 332 v. Chr. vernietigde Alexander het vastelandgedeelte van Tyrus en gooide de brokstukken in de zee om een verhoogde weg te bouwen voor het aanvallen van de stad op het eiland. Toen Alexander de eilandvesting Tyrus overwon haalde hij de muren neer en reduceerde de stad tot een ruïne. Als Fenicisch specialist schreef Glenn Markoe: "De overwinning van Alexander..... markeerde het begin van het einde voor Tyrus en Fenicië..... Tyrus zou spoedig commercieel herstellen..... maar het zou nooit de voorname positie, die het eens had, volledig terugwinnen". (Phoenicians [Feniciërs], Markoe, pag. 61) De Grieken en Romeinen overheersten later wat van de stad was overgebleven. In 638 n. Chr. veroverden Moslimlegers Tyrus. Kruisvaders heroverden de stad in 1124 en gebruikten het als een pleisterplaats voor militaire operaties. In 1291 heroverden de Moslims opnieuw Tyrus en legden het in puin, "waarna zij nooit meer enige betekenis herwon". (Geisler, pag. 870) Tegenwoordig is er een kleine vissersplaats bij de ruines van de eens trotse stad Tyrus, maar de oude macht en glorie van de stad en haar extensieve handelsnetwerk zijn verdwenen. De plaats van één van de rijkste steden in de oude wereld is "een droogplaats voor netten" geworden, precies zoals de Bijbel voorspelde.

De Bijbel bevat profetieën over andere steden bij Tyrus, die een bloedige geschiedenis zouden hebben, maar een andere toekomst. Sidon, een afgoden vererende Fenicische stad, ongeveer 30 km ten noorden van Tyrus was beroemd om haar artistiek bewerkt metaal en mooie stoffen. Bijbelprofetieën openbaren, dat Sidon een bloedige geschiedenis zou hebben en zou lijden onder een pestepidemie, maar zou komen "te weten, dat Ik de HERE ben". (Ezechiël 28:21-23) Nergens voorspelde God, dat er totale vernietiging zou zijn of dat Sidon in vergetelheid zou raken. De geschiedenis tekende op, dat de Assyriërs Sidon in 678 v. Chr. vernietigden, maar de stad werd herbouwd en onderwierp zich aan Nebukadnessar, nadat zij onder een verschrikkelijke pestepidemie had geleden. De Perzen brandden de stad in ongeveer 351 v. Chr. af. Syrië en Egypte vochten om Sidon en onder de Romeinse overheersing werd zij een vrije stad. De Bijbel geeft aan, dat Jezus Sidon heeft bezocht (Matteüs 15:21) en dat Sidonieten Jezus het Evangelie hoorden prediken. (Markus 3:7-8) De Apostel Paulus verbleef ook in Sidon. Tegenwoordig is het moderne Sidon bekend om haar tuinen en sinaasappel boomgaarden. Bijbelprofetie schetste een heel andere toekomst voor Tyrus' zusterstad Sidon..... en het gebeurde precies zoals de Bijbel voorspelde!

Rond 700 v. Chr. tekende de profeet Jesaja verschillende specifieke profetieën op over de ondergang van het Babylonische Rijk en de vernietiging van de stad Babylon. (Zie Jesaja 13; 14) Ten tijde van Jesaja's profetie was Babylon onderworpen aan de Assyriërs en zou pas na honderd jaar een belangrijke macht worden. Toch voorzag Jesaja de toekomstige glorie, die Babylon zou bereiken onder Nebukadnessar, met haar hangende tuinen, prachtige paleizen, luxueuze levensstijl, zware muren en militaire overwinningen. Jesaja voorzag ook de vernietiging van Babylon door de Meden en de uiteindelijke woestenij van de stad, een paar honderd jaar op voorhand! De profetieën van Jesaja voorspelden: "De Godsspraak over Babel..... Ik wek tegen hen de Meden op..... En Babel, het sieraad der koninkrijken, de trotse luister der Chaldeeën, zal worden als Sodom en Gomorra, toen God ze onderstboven keerde. Het zal in eeuwigheid niet meer bewoond worden, noch bevolkt zijn van geslacht tot geslacht; geen Arabier zal daar zijn tent opslaan..... maar hyena's zullen er legeren..... en zijn dagen zullen niet verlengd worden". (Jesaja 13:1-22) De geschiedenis tekent op, dat deze profetieën werden vervuld: "In 539 [v. Chr.] viel Babylon in handen van de Meden en de Perzen..... Xerxes vernietigde de stad in 478 en uiteindelijk was zij in de 4e eeuw v. Chr. verlaten". (Eerdmans' Handbook of the Bible - [Eerdmans Handboek van de Bijbel], pag. 382)

Het Uitverkoren Volk

Enkele van de meest verbazingwekkende en verrassende profetieën gaan over de afstammelingen van Abraham, Izak en Jacob - de twaalf stammen van Israël, die God koos om voor een speciaal doel te gebruiken. (Exodus 19:1-6) God beloofde Abram (Abraham) dat in ruil voor gehoorzaamheid, zijn afstammelingen belangrijk zouden worden en een zegen voor de wereld. (Genesis 12:1-3) Latere profetieën verklaarden dat Jacobs afstammelingen door Manasse en Efraim uiteindelijk een "grote" natie en een groot "aantal landen" [gemeenschap, gemenebest] zouden worden, die samen met de andere afstammelingen van Jacob in bijbelprofetie Israëlieten worden genoemd. (Genesis 48:14-22) In de Bijbel zijn de begrippen Israël en Israëliet in het algemeen van toepassing op de afstammelingen van alle twaalf zonen van Jacob. De Joden zijn de afstammelingen van Juda, die slechts één van Jacobs zonen was. In een meer specifieke betekenis is Israël van toepassing op de afstammelingen van de tien stammen, waaruit de natie Israël bestond (met de hoofdstad Samaria), die zich afscheidde van de natie Juda (met de hoofdstad Jeruzalem) toen het koninkrijk van Salomo verdeeld werd. (Zie 1 Koningen 12) Dit Bijbelse onderscheid tussen de Joden en de andere Israëlitische landen is een belangrijke sleutel tot begrip van bijbelprofetie.

Genesis 49 bevat een opmerkelijke reeks profetieën, die voorspellen hoe de Israëlieten - afstammelingen van Jacobs twaalf zonen - herkend zullen worden "in de laatste dagen".

  • Ruben zal machtig zijn en is geneigd tot grootsheid, maar zal gebrek aan nationale stabiliteit hebben; bedenk hoe deze beschrijving Frankrijk kan beschrijven.
  • Juda (de Joden) zal de Messias voortbrengen en de kennis van Gods Wet bewaren.
  • Zebulon zal wonen bij de zee en een handelsvolk worden; een beschrijving, dat doet denken aan het moderne Nederland.
  • Dan zal zijn sporen achterlaten, reizend vanaf zijn basis in het Midden-Oosten; een beschrijving, dat doet denken aan Denemarken en Ierland.
  • Jozef (Efraim en Manasse) zal een koloniserend volk worden, dat in de beste plaatsen van de wereld zal wonen - en "afgezonderd zijner broederen"! (Zie Genesis 49:22-26 St. V.) - een beschrijving, die uiterst geschikt is om de vroegere Britse Gemenebest landen en de Verenigde Staten te beschrijven.

Deze opmerkelijke profetieën moesten niet alleen door de Joden vervuld worden - aan wie door de wereld de naam "Israël" werd gegeven - maar ook door elf andere naties, die deel uitmaken van het "hele Huis Israël". Deze profetieën openbaren sleutels tot de identiteit en lokatie van de tegenwoordige afstammelingen van Jacobs twaalf zonen - de kinderen van Israël. Voor een meer gedetailleerde uiteenzetting van dit onderwerp kunt U ons boekje lezen: Wat is het vooruitzicht voor Amerika en Groot Brittannië.

Inzicht in de ware identiteit van de Israëlitische landen is niet alleen een sleutelvoor het begrijpen van bijbelprofetie; deze kennis is ook essentieel voor Gods Kerk, die de opdracht die Jezus gaf moet vervullen. Jezus gaf Zijn discipelen de opdracht om "begeeft u liever tot de verloren schapen van het huis Israëls" (Matteüs 10:6) - om te prediken over het komend Koninkrijk van God en de Israëlieten te waarschuwen voor verschrikkelijke beproevingen, waar zij in de laatste dagen tegenover zouden staan vanwege hun ongehoorzaamheid aan Gods wetten. (zie Jeremia 30:7-24) De discipelen namen deze opdracht ernstig. In hun tijd waren de stammen van Israël niet "verloren". De Apostel Jakobus richtte zijn epistel aan "de twaalf stammen in de verstrooiing". (Jakobus 1:1) Josephus maakte bekend, dat in de tijd van de Apostelen "tien stammen voorbij de Eufraat waren..... en een immense menigte zijn". (Antiquities of the Jews [Antiquiteiten van de Joden], Boek XI, 5, 2) Dit verklaart waarom verschillende Apostelen, inclusief Petrus en Andreas in die richting reisden.

Historische bronnen geven ook aan, dat Petrus, Paulus en anderen naar West Europa en Brittannië reisden om het evangelie te prediken. De duidelijke gevolgtrekking van deze reizen van de leidinggevende Apostelen naar het westen is, dat daar Israëlitische volken waren! Onderzoek de geschiedenis van het oude Ierland en merk op welke Israëlitische stamnaam in de documenten staan. Als U de profetieën van Genesis 49 bestudeert over de karakteristieken en toekomstige geschiedenis van Jakobs afstammelingen zult U het verband opmerken met volken, die tegenwoordig wonen in of emigreerden van noordwest Europa! Als U de identiteiten van de moderne Israëlitische landen begrijpt, kunt U uit de bijbelprofetie begrijpen wat er voor deze landen in het vooruitzicht ligt - en voor andere landen, die in bijbelprofetie worden genoemd!

De Toekomst van Landen

Bijbelprofetieën gaan niet alleen over oude geschiedenis. Het boek Daniël bevat gedetailleerde en verreikende profetieën, die een overzicht van de geschiedenisverschaffen, vanaf de tijd van Nebukadnessars Babylon tot aan de terugkomst van Jezus Christus aan het einde van dit tijdperk. Moderne critici, die de profetische en bovennatuurlijke elementen in het boek Daniël in diskrediet proberen te brengen hebben denkbeelden weer tot leven gebracht, die door Porphyrius naar voren werden gebracht, een heidense filosoof uit de derde eeuw uit Tyrus. Porphyrius (ook Porphyry genaamd) beweerde, dat het boek Daniël een frauduleus werk was, geproduceerd in de twee eeuw v. Chr., nadat de gebeurtenissen, die het opsomt reeds hadden plaatsgevonden! Deze theorie stemt echter niet overeen met de feiten. Het boek Daniël geeft nauwkeurige data, lokaties en namen, die geverifieerd kunnen worden. De profeet Ezechiël was een tijdgenoot van Daniël en vermeldde hem zeer respectvol. (Ezechiël 14:20) Het boek Daniël werd wijd en zijd geaccepteerd als geïnspireerd en werd in de twee eeuw v. Chr. in de Hebreeuwse Bijbel opgenomen. Jezus erkende Daniël als de schrijver van het boek. (Matteüs 24:15) Een gerespecteerde bron vermeldt: "In nieuwtestamentische profetie wordt meer naar Daniël verwezen, dan naar welk ander boek ook in het Oude Testament. Bovendienbevat het meer vervulde profetieën dan welk ander boek ook in de Bijbel". (Zie The Expositor's Bible Commentary - [Verklarend Bijbel Commentaar], deel 7, pag. 3)

Daniël vermeldde een droom over een enorm beeld. (Daniël 2) De vier delen van het beeld - hoofd, borst, buik en dijen, benen en voeten - die vier koninkrijken voorstellen, die in de toekomst zouden opkomen om het Middellandse Zeegebied te domineren. Bijbelgeleerden erkennen deze rijken nu als het Babylonische Rijk, het Rijk van Meden en Perzen, het Grieks-Macedonische Rijk onder Alexander de Grote en het Romeinse Rijk. Daniël maakte ook bekend, dat Jezus Christus het laatste overblijfsel van het Romeinse rijk tot op haar voeten en tenen (gemaakt van ijzer en klei) zou afbreken als Hij terugkomt om Zijn Koninkrijk op deze aarde te vestigen aan het einde van dit tijdperk. (Daniël 2:41-45)

Daniël beschreef dezelfde vier rijken als vier beesten en gaf over elk van hen aanvullende bijzonderheden. Het derde rijk (Grieks-Macedonisch onder Alexander) werd voorgesteld met vier hoofden. (Daniël 7:6) De geschiedenis vermeldt, dat na Alexanders dood zijn rijk in vier delen werd gedeeld, ongeveer 300 jaar nadat Daniël de profetie had vermeld. Daniël beschreef het vierde beest (Het Romeinse Rijk) met tien hoorns, en voorspelde: "uit dat koninkrijk zullen tien koningen opstaan". (Daniël 7:7, 24) De geschiedenis vermeldt de vele pogingen door de eeuwen heen om het Romeinse Rijk voort te zetten of te laten herleven. Zij hebben allen in Europa plaatsgevonden, inclusief herlevingen onder Karel de Grote, Karel V van de Habsburgers, Napoleon en Mussolini. Volgens bijbelprofetie zal de laatste opleving geleid worden door een persoon, bestempeld als "het beest", ondersteund door een religieuze leider, de "valse profeet" genaamd. (Zie Openbaring 13 en 17) Voor meer informatie over deze profetische eindtijd ontwikkelingen kunt U ons boekje lezen: Het Beest van Openbaring.

Daniël noemt ook een "kleine hoorn", die de eerste drie pogingen om het Romeinse Rijk voort te zetten zal verwerpen, maar nauw betrokken zal zijn bij latere oplevingen van het Romeinse Rijk in haar verschillende vormen. Deze persoon is voorspeld en zal "een mond vol grootspraak spreken tegen de Allerhoogste..... en de heiligen des Allerhoogsten te gronde richten..... [en] hij zal er op uit zijn tijden en wet te veranderen....." (Daniël 7:8, 20, 24-25) Deze "kleine hoorn" voorafschaduwt de religieuze leiders, die hebben beweerd, dat zij de "Vicaris van Christus" zijn (hetgeen betekent "plaatsvervanger van Christus") en die Christenen, die in de Bijbel geloven hebben vermoord door een Inquisitie en die de geboden Bijbelse Heilige Dagen vervingen door heidense feestdagen. Andere profetieën identificeren deze "kleine hoorn" als een prominente religieuze persoon, wiens eindtijd tegenhanger een belangrijke rol zal spelen in gebeurtenissen, die leiden naar de terugkomst van Jezus Christus. (2 Thessalonicenzen 2; Openbaring 13; 17)

De tien tenen van Daniëls beeld (Daniël 2:40-43) komen overeen met tien koningen, die hun macht en autoriteit zullen geven aan "het beest", een machtige en misleidende politieke leider zal op het toneel verschijnen in Europa, kort voordat Jezus Christus terugkeert aan het einde van het tijdperk. (Openbaring 17:1-13) Deze politieke leider zal steun krijgen van een machtige religieuze leider en door hem beïnvloed worden - de laatste manifestatie van de "kleine hoorn". Zoals zijn voorgangers zal deze "kleine hoorn" een belangrijke rol spelen in de wereldpolitiek. (Openbaring 13; 17) De geschiedenis vermeldt, dat Rooms Katholieke pausen de keizers van het Heilig Romeinse Rijk hebben gekroond en dat pausen en bisschoppen lang de Europese politiek hebben beïnvloed. Het ijzer en de klei van de tien tenen van Daniëls beeld voorspellen de pogingen van de overhoop liggende Europese landen om een unie te vormen door hun soevereiniteit over te dragen aan een centrale regering. (Verwant aan wat de EU in Brussel heeft gedaan) Actuele pogingen om een Verenigd Europa te creëren naar het oude Romeinse Rijk werden ondersteund door verschillende pausen en de Roomse Kerk. Daniël en andere boeken van de Bijbel geven aan, dat de uiteindelijke vervulling van deze opmerkelijke profetieën in de komende jaren zullen plaatsvinden!

Het is ironisch dat, terwijl deze oude en gedetailleerde profetieën nu tot leven komen, de Roomse Kerk erop aandringt, dat de symbolische taal, die in Daniël en Openbaring gebruikt wordt "niet letterlijk genomen moet worden". Wij moeten nietverwachten om in dit boek [Openbaring] bijzonderheden te ontdekken over het einde van de wereld". (The Times, 5 oktober 2005) - nochtans is dit precies, wat deze profetische boeken beweren te openbaren! Voor mensen, die werkelijk willen begrijpen waar vandaag de dag de wereldgebeurtenissen naar toe leiden is de uitdaging: Wie gelooft U, theologen of de Bijbel? Daarom is het belangrijk om vast te stellen of de Bijbel in elk geval echt het Woord van God is - of het waarheid of verzinsel is!

Het Einde van de Wereld

Helaas verwerpen moderne sceptici - en zelfs velen, die beweren in Jezus Christus te geloven - ideeën over het einde der tijden als pure fantasie en onbezonnen praat over doemdag. De Bijbel neemt echter een rechtlijnige kijk in op de geschiedenis en beschrijft alle gebeurtenissen, die zich naar een hoogtepunt ontwikkelen. De profetieën in Daniël nemen deze kijk in, met als hoogtepunt de terugkomst van Jezus Christus om Gods Koninkrijk op deze aarde te vestigen. Jezus sprak openlijk en in bijzonderheden uitvoerig over specifieke gebeurtenissen, die het einde der tijden zouden aankondigen. Toen de discipelen van Jezus Hem vroegen, "wat is het tekenvan uw komst en van de voleinding der wereld"? (Matteüs 24:3) draaide Hij er niet om heen en probeerde niet het beantwoorden van de vraag te ontwijken, zoals vele theologen dat tegenwoordig doen. Hij zei aan Zijn discipelen naar een tijd uit te kijken, waarin zij wijdverspreide religieuze verwarring en misleiding zouden zien en toenemende, veelvuldige verslagen van geweld, oorlogen, etnische strijd, hongersnoden, ziekte-epidemiën en natuurrampen op wereldschaal. (Matteüs 24:4-7)

Dit zijn de krantenkoppen, die ons nieuws tegenwoordig domineren! Toch zei Jezus, dat dit slechts het "begin der weeën" zou zijn. (Matteüs 24:8) Christus ging verder en openbaarde, dat er over de hele wereld een vervolging van Christenen zou zijn, maar dat het ware evangelie van Gods komend koninkrijk niettemin "in de gehele wereld gepredikt zal worden tot een getuigenis voor alle volken, en dan zal het einde gekomen zijn". (Matteüs 24:14) Jezus zei dat al deze gebeurtenissen, die leiden tot het hoogtepunt van dit tijdperk op een moment in de geschiedenis zullen plaatsvinden wanneer al het bestaan van leven op deze planeet bedreigd zal worden. Let op de beschrijving van Jezus dat "indien die dagen niet ingekort werden [door Jezus' terugkomst], zou geen vlees behouden worden; doch ter wille van de uitverkorenen zullen die dagen worden ingekort". (Matteüs 24:22) Jezus spoorde Zijn discipelen aan om te waken - alert te blijven - zodat zij kunnen herkennenwanneer de beschavingen van deze wereld hun laatste uur ingaan. ( Matteüs 24:36-44; 25:1-13; Markus 13:32-37; Lukas 21:34-38)

In de jaren 1950 realiseerden wereldleiders zich voor het eerst dat, met de ontwikkeling van nucleaire wapens de mensheid het vermogen heeft gecreëerd om al het leven van deze aarde te vernietigen. Dit was nooit mogelijk, tot de laatste helft van de 20ste eeuw!

  • Is het toevallig, dat wij tussen 1950 en nu een wereldspreiding hebben gezien van HIV-Aids, de nieuwe aanvallen van medicijnresistente tuberculose en de dreiging van internationaal algemeen verbreide vogelgriep en andere infectieziekten?

  • Is het toevallig dat wij ons nu zorgen maken over de opkomende bedreiging van het opwarmen van de aarde en de ernstige gevolgen van de klimaatverandering van de aarde?

  • Is het slechts toeval, dat dit alles gebeurt temidden van stijgende angsten over internationaal terrorisme en escalerende conflicten in het Midden-Oosten - waar de Bijbel al zo lang geleden over voorspelde?

Is dit allemaal toeval of zien wij de naderende vervulling van oude bijbelprofetieën, die in bijzonderheden het einde van het tijdperk beschrijven. Deze verbazingwekkende nauwkeurige profetieën onderscheidt de Bijbel van elk ander boek op deze planeet en zij zijn het bewijs, dat de Bijbel werd geschreven door "de vinger van God".

INSPIREERDE GOD DE BIJBEL?

één van de meest opvallende kenmerken van de Bijbel is, dat hij duidelijk beweerthet geïnspireerde woord van een Almachtige God te zijn. Wij zien dit in de woorden van de Apostel Paulus, een hoog ontwikkelde Hebreeuw, die schreef, "De Schrift isdoor God ingegeven". (2 Timoteüs 3:16) De Apostel Petrus schreef, dat de inhoud van de Bijbel "nooit uit de wil van een mens, maar, door de heilige Geest gedreven, hebben mensen van Godswege gesproken". (2 Petrus 1:21) Voor de vroegere kerkleiders "was inspiratie niet een onweerstaanbare verrukking van het bewustzijn van de schrijvers, maar een hoge graad van verlichting en kalm besef van Gods openbaring..... dat reikte tot elk woord van de Bijbel". (The Origin of the Bible - [De Oorsprong van de Bijbel], Bruce e.a., pag. 38) De Bijbel geeft aan en de vroege Kerk erkende, dat God de Bijbelse schrijvers inspireerde om hun eigen verstand en hun eigen stijl te gebruiken om te schrijven wat God wilde, dat zij schreven.

De Bijbel beschrijft het proces van goddelijke inspiratie in de manier waarop God met Mozes werkte: "Toen sprak God al deze woorden..... En Mozes schreef al de woorden des HEREN op..... Toen Mozes gereed was met de woorden dezer wet volledig in een boek op te schrijven..... gebood hij de Levieten..... Neemt dit wetboeken legt het naast de ark des verbonds". (Exodus 20:1; 24:4; Deuteronomium 31:24-26) Eeuwen later lazen de mensen van Israël uit het "Boek van Mozes", dat ook "het Boek van de Wet van God" werd genoemd. (Nehemia 8:1,18) Jezus erkende de goddelijke inspiratie toen Hij zei, "hebt gij niet gelezen in het boek van Mozes..... hoe God tot hem sprak". (Markus 12:26) De profeet Jeremia tekende een zelfde ervaring op: "Het woord, dat van de HERE tot Jeremia kwam. Zo zegt de HERE, de God van Israël: Schrijf alle woorden die Ik tot u gesproken heb, in een boek". (Jeremia 30:1-2) De zin, "zo zegt de Here" wordt in het Oude Testament meer dan 350 keer gebruikt en betekent duidelijk dat de woorden van de Bijbel van God kwamen.

Zoals wij zullen zien kunnen andere religieuze boeken aanspraak maken op goddelijke inspiratie zoals de Bijbel, nochtans missen zij de specifieke karakteristieken, die de echtheid van de Bijbel bevestigen.

De Bijbel beweert niet alleen goddelijk geïnspireerd te zijn, hij beweert defundamentele bron van waarheid te zijn, geopenbaard door de enige ware God. De Apostel Johannes schreef, "Uw woord is de waarheid". (Johannes 17:17) David schreef, "Uw wet is waarheid..... al uw geboden zijn waarheid..... Heel uw woord is de waarheid". (Psalm 119:142, 151, 160) De profeet Jesaja verklaarde, "Tot de wet en tot de getuigenis! Voor wie niet spreekt naar dit woord, is er geen dageraad". (Jesaja 8:20) Jesaja bedoelde, dat wanneer verklaringen en denkbeelden niet in overeenstemming zijn met de Bijbel, wij deze kunnen herkennen als vals. De Apostel Paulus noemt de Bijbel ook "het woord der waarheid". (2 Timoteüs 2:15)

Deze verklaringen staan in opvallende tegenstelling tot de onzekere woorden, die Pontius Pilatus sprak, "Wat is waarheid"? (Johannes 18:38) Tegenwoordig delen vele sceptici en cynici de vraag van Pilatus. Nochtans laten de krachtige beweringen van de Bijbel zien, dat zijn schrijvers duidelijk geloofden, dat de woorden die zij optekenden absoluut waar en geïnspireerd waren door een wijze en Almachtige God. (Zie Genesis 17:1; Psalm 86:10; Judas 1:25) Wat is waarheid? Dat moet U voor Uzelf bewijzen!

De Bijbel benadrukt herhaaldelijk, "de HERE is de waarachtige God". (Jeremia 10:10; zie ook Johannes 17:3; 1 Thessalonicenzen 1:9; 1 Johannes 5:20) De Bijbel tekende op, dat toen de vroegere Egyptische priesters de wonderen zagen, die door Mozes aangekondigd waren en zagen dat hun eigen goden machteloos waren, zij concludeerden: "Dit is Gods vinger". (Exodus 8:16-19) Daniël tekende op dat Nebukadnessar, heidense koning van Babylon tot dezelfde conclusie kwam, nadat hij geconfronteerd werd met de God van de Bijbel: "In waarheid, uw God is de God der goden en de Heer der koningen, en Hij openbaart verborgenheden". (Daniël 2:47) De Bijbel tekende op, dat de Apostel Paulus de bijgelovige Griekse filosofen onderwees over de ware God, toen hij bedroefd zag dat Athene "vol afgodsbeelden was". Handelingen 17:16-34) Voor meer informatie over de ware God van de Bijbel kunt U ons boekje lezen: De Ware God: Bewijzen en Beloften.

De duidelijke en ondubbelzinnige boodschap van de Bijbel is, dat de Bijbel hetgeïnspireerde Woord van een ware God is en de fundamentele bron van waarheid! Dit is tegenwoordig voor velen moeilijk te geloven, omdat wij in een sceptische eeuw leven, waarin zelfs de zogenaamde Bijbelse geleerden twijfelen, dat de Bijbel werkelijk Gods Woord is. De krachtige bewering van de Bijbel, dat hij hetgeïnspireerde woord van een Almachtige God is en in zijn totaliteit waar is, kan echter bevestigd worden door de verslagen van de geschiedenis en de ontdekkingen van de archeologie. Het bewijs ligt er voor iedereen, die bereid is te kijken!

Critici Dagen de Bijbel Uit

De Bijbel beweert krachtig, dat "het woord van onze God houdt eeuwig stand en het woord des Heren blijft in der eeuwigheid". (Jesaja 40:8; 1 Petrus 1:25) Koning David schreef, "zijn trouw (waarheid) is tot in verre geslachten". (Psalm 100:5) Toch hebben door de eeuwen heen de tegenstanders en critici getracht om de Bijbel te ondermijnen, te verachten, uit te dagen, te weerstaan en te vernietigen en zelfs de God van de Bijbel te bespotten. De Bijbel waarschuwt, "Dwaalt niet, God laat niet met Zich spotten". (Galaten 6:7) In het Oude Testament staat, dat tijdens de Assyrische invasie van Juda (ca. 700 v. Chr.) Sanherib, een heidense Assyrische koning, de God van Israël bespotte voor koning Hezekiah en het volk van Jeruzalem. (2 Kronieken 32:9-19) Kort daarna "zond de HERE een engel, die alle krijgshelden, vorsten en oversten in de legerplaats van de koning van Assur verdelgde..... zodat hij met beschaamd gelaat naar zijn land terugkeerde. Eens, toen hij het huis van zijn god was binnengegaan, hebben zijn eigen zonen hem daar met het zwaard geveld". (2 Kronieken 32:21-22)

Historische verslagen bevestigen, dat Sanherib Jeruzalem niet veroverde en dat zijn eigen zonen hem hebben gedood. De seculiere geschiedenis legt niet uit waarom dit gebeurde. De Bijbel openbaart echter, dat er ontzettende gevolgen kunnen zijn als twijfelaars en critici de ware God bespotten! Naast de exodus uit Egypte is dit één van Gods meest dramatische tussenkomsten in de geschiedenis van Israël en de feiten van de seculiere geschiedenis bevestigen het Bijbelse verslag. De Griekse historicus Herodotus vertelt overigens, dat Sanherib ook een beschamende nederlaag leed, met bovennatuurlijke bijbetekenis toen zijn leger Egypte binnenviel en een kolonie veldmuizen aan hun wapens knaagden en hem dwong met grote verliezen te vluchten van het veld bij Pelusium. (The Histories - [De Geschiedenissen] - 2:141) Deze Bijbelse waarheid - dat God niet bespot wil worden - wordt bevestigd.

In de eeuw na de Apostelen bevestigen historische bronnen dat Celsus, een welbespraakte heidense filosoof grote opwinding veroorzaakte toen hij een vernietigende aanval tegen de Bijbel en het Christendom schreef. Celsus schreef, dat Bijbelse leerstellingen "absurd" waren, dat de evangelieverslagen een "misleiding" waren en dat iedereen, die in één God geloofde "misleid" was. (Is the Bible True? [Is de Bijbel Waar?]) - Sheler, pag. 9) De Bijbel overleefde en het Christendom is, in de wereld verspreid, maar slechts een paar mensen hebben van Celsus gehoord! Moderne bijbelcritici, die de denkbeelden van Celsus weer opgerakeld hebben moeten er aan denken, dat zijn aanval op de Schrift werd beantwoord door een vroegere religieuze wetenschapper, Origen genaamd, wiens achtdelig boek "Against Celsus" [Tegen Celsus] een puntsgewijze weerlegging gaf ter verdediging van de Bijbel.

In het begin van de 4e eeuw probeerde de Romeinse keizer Diocletian de Christelijke religie te laten verdwijnen. Hij ontketende een verschrikkelijke vervolging van Christenen en gebood dat alle Bijbels werden verbrand. Binnen een klein aantal jaren gaf een nieuwe keizer (Constantijn) echter de opdracht tot de productie van 50 Bijbels! Tijdens de Middeleeuwen (ca. 500-1500 n. Chr.) onderwezen geleerden, beïnvloed door heidense filosofie, dat Bijbelse verslagen slechts zinnebeelden waren en niet letterlijk genomen moesten worden. Hun zinnebeeldige benadering veronderstelde dat Bijbelpassages een diepere betekenis verbergen en de letterlijke betekenis onbelangrijk maken. De Bijbel overleefde, maar deze manier van denken overleeft tegenwoordig ook in vele theologische scholen. De zinnebeeldige benadering is een zeer subtiele manier van het ondermijnen van de duidelijke Bijbelse boodschap, omdat het negeert wat de Bijbel werkelijk zegt.

Seculiere geleerden in de 18e eeuw werden geboeid door de ogenschijnlijke macht van het menselijk verstand en de nieuwe ontdekkingen van de wetenschap. Het menselijk verstand beschouwend als het ultieme gezag en gewapend met een vooroordeel tegen het bovennatuurlijke, begonnen deze critici speculatieve theorieën ten beste te geven over de veronderstelde oorsprong van de Bijbel, ogenschijnlijketegenstellingen en veronderstelde dwalingen. De veronderstellingen en speculaties van deze critici hebben de toetssteen van de tijd echter niet doorstaan. In feite blijken enkele van hun forse uitspraken nu buitengewoon aanmatigend en naïef. Tegen het einde van de 18e eeuw voorspelde de Franse filosoof Voltaire, dat het Christendom binnen een eeuw zou ophouden te bestaan. 50 Jaar na zijn dood produceerde de Geneva Bible Society [Geneefse Bijbel Sociëteit] - evenwel stapels Bijbels in Voltaire's huis op zijn eigen persen. (The New Evidence that Demands a Verdict [Het Nieuwe Bewijs, dat om een Uitspraak Vraagt] - McDowell, pag. 10) De historische feiten en de archeologische ontdekkingen maken het duidelijk: De ongegronde en onvoldoende onderbouwde uitspraken en theorieën van seculiere critici zijn intellectuele kastelen, gebouwd op hete lucht.

Bewijs van Archeologie

In de afgelopen 200 jaar bracht de opkomst van kritiek op de Bijbel veel aanmatigende beweringen voort bij geleerden, die de inspiratie van de Schrift betwijfelen. Eerst beweerden sceptici, dat er buiten de Bijbel geen bewijs was over verschillende volken en plaatsen, die in de Bijbel genoemd worden; de schrijvers van de Bijbel moeten deze bedacht hebben. Deze benadering vond vruchtbare grond in de "progressieve" theologische scholen en in seculiere academische kringen. De pers en de media gaven deze denkbeelden door aan de samenleving en werkten twijfels in de hand over de geloofwaardigheid van de Bijbel. Deze twijfel en kritische houding zetten zich vandaag de dag hardnekkig voort, alhoewel aanhoudende archeologische ontdekkingen voortgaan de Bijbelse historische nauwkeurigheidte bevestigen en de veronderstellingen van de sceptici in twijfel te trekken!

Recentelijk, in 1992 beweerden sommige geleerden vertrouwelijk, "Er bestaan geen formele criteria om te geloven dat David meer historisch is dan Jozua; Jozua meer historisch is dan Abraham en Abraham meer historisch dan Adam". (Zie "House of David Built on Sand", Biblical Archaeology Review - [Huis van David op Zand Gebouwd, Recensie Bijbelse Archeologie], juli/augustus 1994, pag. 54-55) Al een jaar later ontdekten archeologen bij opgravingen in noordelijk Galilea een opschrift uit de 9e eeuw v. Chr. over het "Huis van David". Jeffrey Sheler, een journalist, die vele prijzen won en een religie schrijver voor U.S. News & World Report is, schreef: "De fragmentarische verwijzing naar David was een historische donderslag. Nooit tevoren werd de vertrouwde naam van Juda's oude strijdkoning gevonden in de verslagen van de oudheid, behalve in de bladzijden van de Bijbel". (Is the Bible True? [Is de Bijbel Waar?] - pag. 60)

Decennia lang zagen critici het Bijbelse verhaal van David en Goliat als een fantasievol verhaal van religieuze verzinsels. Recentelijk hebben echter archeologische opgravingen bij de beweerde Bijbelse woonplaats van Goliat [Gat, zie 1 Samuel 17:4] een scherf aardewerk opgegraven, die een inscriptie droeg met de Filistijnse naam; een vondst waarvan zij beweren, dat het historisch geloof geeft aan het Bijbelse verhaal van Davids strijd met de reus". (The London Times, 13 november 2005) Dit is het oudste Filistijnse opschrift ooit ontdekt, gedateerd 950 v. Chr. - binnen 70 jaar van het Bijbelse verslag.

Twijfelende geleerden namen jarenlang aan dat "er ten tijde van Abraham geen Hittieten bestonden, omdat er geen verslagen van hun bestaan waren, behalve in het Oude Testament. Zij moeten een mythe zijn". (McDowell, pag. 1) Later echter "heeft archeologisch onderzoek..... meer dan 1200 jaar van Hittietische beschaving aan het licht gebracht". (ibid.) Op dezelfde manier beweerden critici, dat de Bijbelse patriarchen Abraham, Izak en Jacob verzonnen personen waren uit de Hebreeuwse folklore. Kleitabletten in spijkerschrift, ontdekt in de Koninklijke archieven van het paleis van Mari in noord Syrië, van het begin van het tweede millennium v. Chr. gedateerd (ongeveer de tijd van de patriarchen) noemen echter "namen, zoals Abam-ram (Abraham), Jacob-el en Benjamieten". (When Skeptics Ask [Als Sceptici Vragen] - Geisler & Brooks, pag. 186-187) Al deze ontdekkingen ondersteunen het Bijbelse verslag en weerleggen de aanklachten van critici.

Geleerden, die sceptisch zijn over de Bijbel hebben de overeenkomst opgemerkt tussen het scheppingsverslag van Genesis en Babylonische kleitabletten, die de schepping van de wereld beschrijven. Deze geleerden hebben belangrijke kenmerken in de verslagen verdoezeld en gesuggereerd, dat Bijbelse schrijvers hun materiaal aan andere bronnen ontleend hebben. De ontdekking van meer dan 17.000 kleitabletten in Ebla (in het tegenwoordige Syrië), gedateerd vanaf 2500 v. Chr. hebben echter de theorieën van de critici tenietgedaan. De Ebla tabletten (die het Babylonische scheppingsverhaal ongeveer 600 jaar vroeger dateren) bevatten "het oudste bekende scheppingsverhaal, buiten de Bijbel..... Het tablet over de schepping staat opvallend dicht bij die van Genesis en spreekt van één persoon, die de hemelen, maan, sterren en aarde schiep. Parallellen laten zien, dat de Bijbel de oudere, minst opgesmukte versie bevat..... Zij [de Ebla tabletten] vernietigen het kritische geloof in de evolutie van het veronderstelde vroegere veelgodendom" naar monotheïsme. (Baker Encyclopedia of Christian Apologetics [Baker Encyclopedie van Christelijke Geloofsverdedigingen], Geisler, pag. 208)

Er zijn een heleboel andere opmerkelijke ontdekkingen gedaan. De Merneptah Stela beschrijft een Egyptische farao, die Israël verovert. (ca. 1200 v. Chr.) Op de zwarte obelisk van Nimrod is een afbeelding van de Israëlitische koning Jehu, die voor de Assyrische koning Shalmaneser III buigt. Een inscriptie bij Jeruzalem verwijst naar "Jozef, zoon van Kaifas". (Kaifas was de hogepriester in Jeruzalem ten tijde van de kruisiging van Christus; zie Matteüs 26:57) Op een gegraveerde steen van Caeserea uit de eerste eeuw leest men, "Pontius Pilatus, de Prefect van Judea". (Pilatus was de Romeinse gouverneur ten tijde van de kruisiging van Jezus; zie Matteüs 27:2) Dergelijk bewijs, gegraveerd in steen, bekrachtigt de conclusie dat bijbelschrijvers feiten optekenden en geen fictie. (Zie The Signature of God [De Handtekening van God], Jeffrey, pag. 72-74; Is the Bible True? [Is de Bijbel waar?] -Sheler, pag. 110-112)

De manier, waarop archeologie de historische nauwkeurigheid van de Bijbel heeftbewezen, is niets minder dan opmerkelijk! Zoals de bekende archeoloog Nelson Glueck heeft geschreven, "het mag absoluut duidelijk vastgesteld worden, dat geen enkele archeologische ontdekking ooit één enkele Bijbelse verwijzing aangevochten heeft. Er zijn tientallen archeologische vondsten gedaan, die in duidelijke overzichten of exacte details de historische verklaringen in de Bijbel bevestigen". (Rivers in the Desert [Rivieren in de Woestijn], Glueck, pag. 136) Gluecks commentaar geeft de woorden weer van een andere prominente archeoloog, William F. Albright, die verklaarde, "er is geen twijfel mogelijk, dat archeologie de wezenlijke historiciteit van de oudtestamentische traditie heeft bevestigd...... Het buitensporige scepticisme, dat ten opzichte van de Bijbel werd getoond door belangrijke historische scholen van de achttiende en negentiende eeuw...... werd in toenemende mate in diskrediet gebracht". (Evidence That Demands a Verdict, McDowell, deel I, pag. 65) Het bewijs van de geschiedenis en archeologie weerstaat de critici en ondersteunt de Bijbel!

DE SYMMETRIE VAN DE BIJBEL

Ofschoon men vaak denkt, dat de Bijbel 66 boeken bevat - 39 in het Oude Testament en 27 in het Nieuwe Testament - verdeelde de oude Hebreeuwse berekening het Oude Testament in 22 boeken. Zodoende zien wij dat de Bijbel uit een canon van 49 boeken bestaat - zeven keer zeven - een getal, dat door de Bijbel heen wordt gebruikt om voltooiing aan te geven. Achtereenvolgens kunnen de 49 boeken in zeven onderverdelingen gerangschikt worden.

OUDE TESTAMENT

I. De Wet

De vijf "boeken van Mozes" beginnen met de schepping en gaan verder met het geven van de Wet en de vroege geschiedenis van de Israëlieten.

1. Genesis
2. Exodus
3. Leviticus
4. Numeri
5. Deuteronomium
 

II. De Profeten

De volgende zes boeken bevatten verslagen van en profetieën door, Hebreeuwse profeten na Mozes.

6. Jozua - Richteren
7. Samuel - Koningen
8. Jesaja
9. Jeremia
10. Ezechiël
11. De twaalf kleine Profeten
 

III. De Geschriften

Dit zijn verhalen, korte verhandelingen, liederen, gedichten en geschiedenissen, die Gods volk volgen van Babylonische ballingschap tot de bouw van de tweede tempel.

12. Psalmen
13. Spreuken
14. Job
15. Hooglied van Salomo
16. Ruth
17. Klaagliederen
18. Prediker
19. Esther
20. Daniël
21. Ezra - Nehemia
22. Kronieken

NIEUWE TESTAMENT
 

IV. Christus Sticht Zijn Kerk

     De vier evangeliën en Handelingen vertellen uitvoerig over de geboorte, dienaarschap, dood en opstanding van Jezus Christus en beschrijven het vestigen en vroege verspreiding van de nieuwtestamentische Kerk.

23. Matteüs
24. Markus
25. Lucas
26. Johannes
27. Handelingen
 

V. De Algemene Epistels

De Kerkleiders richtten deze brieven oorspronkelijk aan de "algemene" kerkleden, in plaats van naar één bepaalde gemeente of persoon.

28. Jakobus
29. 1 Petrus
30. 2 Petrus
31. 1 Johannes
32. 2 Johannes
33. 3 Johannes
34. Judas
 

VI. De Epistels van Paulus

De Apostel Paulus schreef deze brieven aan gemeenten en personen, die hij diende.

35. Romeinen
36. 1 Korintiërs
37. 2 Korintiërs
38. Galaten
39. Efeze
40. Filippenzen
41. Kolossenzen
42. 1 Tessalonicenzen
43. 2 Tessalonicenzen
44. Hebreeën
45. 1 Timoteüs
46. 2 Timoteüs
47. Titus
48. Filemon

VII. De Profetieen

     De Apostel Johannes schreef dit mysterieuze boek, zodat Christenen de kerkgeschiedenis en eindtijd gebeurtenissen konden begrijpen.

49. Openbaring

Sommige Bijbels bevatten bijgevoegde oudtestamentische boeken, bekend als "apocriefe boeken". Dit zijn niet-canonieke teksten, die niet worden beschouwd als geïnspireerd en waar niet op vertrouwd kan worden voor leerstelling, maar kunnen incidenteel nuttig zijn om historische punten te verduidelijken. Zij werden geschreven na Maleachi (het laatste oudtestamentische boek; de laatste van de twaalf kleine profeten), maar vóór het Nieuwe Testament. Sommige niet-canonieke boeken, die na de opstanding van Christus werden geschreven worden ook "Apocriefe" genoemd - op deze kan niet vertrouwd worden voor geschiedenis of leerstelling en werden in vele gevallen geschreven om agenda's te propageren, die zich tegenover de werkelijke leerstellingen van Jezus Christus stelden.

WERD DE BIJBEL NAUWGEZET BEWAARD?

  • Hoe kunnen wij weten of de tekst van de Bijbel door de eeuwen heen nauwgezet werd bewaard?

  • Is het logisch om te geloven dat een boek, geschreven door meer dan 40 schrijvers op verschillende lokaties, over een tijdsbestek van 1500 jaar, betrouwbaar kan zijn?

  • Kunnen wij bewijzen, dat de tekst die wij hebben, geloofwaardig is?

Als de Bijbel het geïnspireerde woord van een Almachtige God is, die mensen aanmoedigt om "de feiten te controleren", moeten wij verwachten overtuigend bewijste vinden, dat de Bijbel in voorbije tijden zorgvuldig en nauwgezet werd bewaard. Dergelijk bewijs is beschikbaar - in de Schrift zelf! Bewijs kan ook gevonden worden in de Joodse historische literatuur, in de geschriften van geleerden uit de vroege Kerk en in een groot aantal moderne bronnen. Het bewijs voor het nauwgezet overbrengen van de Bijbel is opmerkelijk, overweldigend en inderdaad,onweerlegbaar!

De Bewaring van het Oude Testament

De Apostel Paulus openbaarde waar bewijs gevonden kan worden van bewaring van de Bijbel toen hij schreef: "Wat is dan het voorrecht van de Jood.....? Dit, dat hun de woorden Gods zijn toevertrouwd". (Romeinen 3:1-2) De Bijbelgeleerde Bernard Ramm merkt op, "De Joden bewaarden het Oude Testament zoals geen ander manuscript ooit werd bewaard". (McDowell, pag. 9) Toen God Zijn wetten openbaarde aan hun voorouders, werd hun een opdracht gegeven: "Gij zult aan wat ik u gebied, niet toedoen en daarvan niet afdoen..... Onderhoudt ze dan naarstig [de inzettingen van God] ..... maak ze aan uw kinderen en kindskinderen bekend". (Deuteronomium 4:1-10) De geschiedenis laat duidelijk zien, hoe dit is gebeurd.

De Bijbel tekent op, dat God Zijn wetten rechtstreeks aan Mozes gaf (ca. 1400 v. Chr.) en dat "toen Mozes gereed was met de woorden dezer wet volledig in een boekop te schrijven..... gebood hij de Levieten..... Neemt dit wetboek en legt het naast de ark des verbonds". (Deuteronomium 31:24-26) Deze ark was een kist, die de stenen tafels van de wet, gekerfd door God en de geschriften van Mozes bevatte. (Zie Deuteronomium 10:5) Deze werd bewaard in de Tabernakel en later in de Tempel in Jeruzalem. De Bijbel toont de priester Ezra, die "het boek der wet van Mozes" leest en uitlegt aan de Joden, die in de vijfde eeuw v. Chr. vanuit Babylon naar Jeruzalem waren teruggekeerd. (Nehemia 8:1-12) In 150 v. Chr. is er zelfs bewijs uit speciale Bijbelse bronnen, dat de Pentateuch ( de eerste vijf boeken van het Oude Testament) aan Mozes werd toegeschreven. (The Origin of the Bible - [De Oorsprong van de Bijbel] - Bruce, e.a., pag. 56) In de eerste eeuw n. Chr. haalden Jezus en de Apostelen uit de boeken van Mozes aan en verwezen ernaar als geïnspireerde Schrift. (Zie Markus 12:19-27; Johannes 1:17; Romeinen 10:5) Aldus verschaft de Bijbel zijn eigen verslag hoe de Bijbel werd bewaard en door generaties gebruikt.

Canon versus verwarring

Er bestaat ook bewijs vanuit de Bijbel, evenals uit historische bronnen, dat het Oude Testament uit specifieke boeken bestond, die wijd en zijd erkend werden alsgoddelijk geïnspireerdDe lijst van bijbelboeken, die als goddelijk geïnspireerd werden erkend, werd de canon van het Oude Testament, de Hebreeuwse Bijbel. In de eerste eeuw n. Chr. verwezen zowel Jezus (Lucas 24:44) als de Joodse leraar Philo naar drie belangrijke indelingen van de oudtestamentische canon: de Wet, de Profeten en de Geschriften. (Zie Bruce, pag. 60) Josephus, een Joodse historicus uit de eerste eeuw erkende dat de Hebreeuwse Bijbel uit 22 boeken bestond - in wezen dezelfde tekst die, anders verdeeld, de 39 boeken vormen van onze moderne Oude Testament - en dat deze boeken "allen werden geaccepteerd als canoniek sinds onheuglijke tijden". (ibid., pag. 61) Het feit dat 22 boeken van het Oude Testament en 27 boeken van het Nieuwe Testament de 49 boeken van de complete Bijbel vormen (49 = 7x7, wordt beschouwd als een getal van voltooiing) geeft aan, dat een goddelijk verstand dit proces leidde. De Bijbel is geen lukrake collectie boeken!

Moderne geleerden zijn er in het algemeen mee eens, dat de Hebreeuwse Geschriften erkend werden als geïnspireerd vanaf een vroege datum. Volgens een bron: "Het bewijs ondersteunt de theorie dat de Hebreeuwse canon veel eerder dan laat in de eerste eeuw n. Chr. tot stand werd gebracht; veel waarschijnlijker dan zo vroeg als de vierde eeuw v. Chr. en zeker niet later dan 150 v. Chr.". (McDowell, pag. 26) Een andere bron verklaart: "Niemand betwijfelt dat de Pentateuch zowel voltooid als canoniek was ten tijde van Ezra en Nehemia, in de vijfde eeuw v. Chr.. .....Een dergelijk bewijs betekent dat aan het begin van het Christelijke tijdperk de identiteit van alle canonieke boeken [Oude Testament] welbekend waren en algemeen geaccepteerd". (The Origin of the Bible - [De Oorsprong van de Bijbel], Bruce, e.a., pag. 56) Het is de moeite waard om op te merken, dat geen van de bijbelschrijvers of vroege kerkgeleerden de apocriefe boeken, die in de tussentestamentaire periode werden geschreven, accepteerden als geïnspireerd.

Exacte Kopieën Gemaakt!

  • Maar hoe betrouwbaar zijn de oudtestamentische boeken, die wij nu hebben?

  • Is de tekst van het Oude Testament nauwkeurig aan ons overgebracht?

Let op het bewijs. "In de Joodse gebruiken was een opeenvolging van geleerden belast met de standaardisering en bewaren van de Bijbelse tekst" tijdens een periode, die duurde van ongeveer 500 v. Chr. tot ongeveer 1000 n. Chr.. (McDowell, pag. 73-77) De vroegste Schriftgeleerden, de Sopherim (400 v. Chr. tot 200 n. Chr.) werkten met Ezra en "werden beschouwd als de Bijbel conservators tot de tijd van Christus". (ibid.) Zij werden opgevolgd door de Talmoedisten (100 n. Chr. tot 500 n. Chr. ) en tenslotte door de Massoreten. (500 n. Chr. tot 1000 n. Chr.) Talloze verslagen bevestigen, dat deze Schriftgeleerden de Bijbelse teksten met uiterste zorgvuldigheidkopieerden; zij telden het aantal woorden in een boek; het aantal keren, dat een letter in een boek voorkwam en wezen zelfs de middelste letter aan in de Pentateuch en de middelste letter in de Bijbel!

Vanwege zo'n nauwkeurige aandacht voor detail in de voorbereiding en overdracht van oudtestamentische geschriften erkennen moderne geleerden, dat "de Hebreeuwse Bijbel met de meest minutieuze nauwkeurigheid werd overgedragen..... het mag gerust gezegd worden, dat geen ander werk uit de oudheid zo nauwkeurig overgebracht werd..... [het is] niet ver van miraculeus". (Evidence That Demands a Verdict, McDowell, pag. 55-56) De ontdekking van de Dode Zee Rollen in 1947 bewezen precies hoe nauwkeurig de Joden de tekst van het Oude Testament hebben bewaard en overgedragen. Vóór de ontdekking van de rollen in een grot bij de Dode Zee, dateerde de oudste kopie van de Hebreeuwse tekst van rond 1000 n. Chr. De recentelijk ontdekte rollen dateerden uit de eerste eeuw v. Chr. - ongeveer 1000 jaar vroeger! De rollen bevatten twee bijna complete kopieën van het boek Jesaja, die bewezen "woord voor woord identiek te zijn aan onze standaard Hebreeuwse Bijbel in meer dan 95 procent van de tekst. De 5 procent in afwijkingen bestond uit voor de hand liggende verschrijvingen en afwijkingen in spelling". (When Skeptics Ask - [Als Sceptici Vragen], Geister & Brooks, pag. 158-159) De Dode Zee Rollen verschaffensolide bewijs dat de tekst van het Oude Testament in meer dan 2000 jaar niet veranderd is!

Het Nieuwe Testament Bewaard

De betrouwbaarheid van het Nieuwe Testament rust op een wereld van informatie, die beschikbaar is. Geleerden erkennen ruiterlijk: "Er zijn oudere en meer manuscripten van het Nieuwe Testament dan van enig ander boek uit de oude wereld". (Baker Encyclopedia of Christian Apologetics - [Baker Encyclopedie van Christelijke Geloofsverdediging], Geisler, pag. 93) Deze manuscripten wijzen duidelijk uit, dat het Nieuwe Testament "aan ons is overgedragen zonder of bijna zonder afwijking". (Evidence that Demands a Verdict , McDowell, pag. 44)

Meer dan 24.000 kopie manuscripten van het Nieuwe testament in het Grieks, Latijn en andere talen verschaffen bewijs over de tekst. De vroegste manuscripten van het Nieuwe Testament dateren van enkele tientallen jaren of een paar eeuwen van de apostolische schrijvers. Ter vergelijking, er zijn slechts 643 manuscripten van Homerus' Ilias (geschreven in de 8ste eeuw v. Chr.) en de vroegste kopie, die tegenwoordig bestaat dateert uit ongeveer 400 v. Chr. - ongeveer 500 jaar nadat het werd geschreven. Er bestaan tegenwoordig slechts 10-20 kopieën van de geschriften van Julius Caesar, de Romeinse historicus Tacitus en de Griekse historicus Herodotus, waarvan de oudste manuscripten gekopieerd werden 1.000 jaar, nadat de originele werden geschreven. (McDowell, pag. 39-43) In vergelijking met het Nieuwe Testament heeft geen ander document uit de oude wereld een dergelijke rijkdom aan informatie achtergelaten, die de betrouwbare overdracht van zijn tekst heeft gedocumenteerd. Naast de vele beschikbare manuscripten hebben vroegere Christelijke schrijvers het Nieuwe Testament zo intensief aangehaald, dat bijna het hele Nieuwe Testament gereconstrueerd kan worden uit andere bronnen.

Critici hebben getheoretiseerd, dat onbekende schrijvers de evangeliën eeuwen na de Apostelen samenstelden. Het oudste deel van het Evangelie van Johannes is echter 130 n. Chr. gedateerd, ongeveer 30 jaar na de dood van de Apostel. Dit ondersteunt de traditionele zienswijze, dat Johannes zijn evangelie tegen het einde van de eerste eeuw schreef. (Zie McDowell, pag. 39-47) Eveneens, "is er geen bewijs uit de eerste twee Christelijke eeuwen, dat de evangeliën ooit circuleerden zonder toevoeging van de namen van de schrijvers". (Sheler, pag. 33) Een geleerde heeft opgemerkt: "Als wij de tegenwoordige staat van de nieuwtestamentische tekst vergelijken met die van enig andere vroegere geschrift, moeten wij..... het wonderbaarlijk correct verklaren". (McDowell, pag. 45) Een andere prominente geleerde verklaarde: "Het kan niet sterk genoeg verzekerd worden, dat de tekst van de Bijbel in hoofdzaak betrouwbaar is: dit is in het bijzonder het geval met het Nieuwe Testament .....Dit kan van geen ander boek uit de oudheid in de wereld gezegd worden". (ibid.)

Nieuwtestamentische Canon

Tientallen jaren hebben critici beschuldigingen ingebracht, dat de boeken van het Nieuwe Testament niet eerder dan een eeuw of meer later nadat Jezus en de Apostelen leefden, werden geschreven en waarschijnlijk door anonieme schrijvers werden samengevoegd. Een dergelijke late samenvoeging zou tijd mogelijk maken om mythen en legenden in de tekst te laten binnensluipen. Sommige progressieve theologen en moderne schrijvers, zoals in De DaVinci Code, beweren ook dat de boeken van het Nieuwe Testament geselecteerd werden door commissies met politieke redenen en dat waardevolle boeken doelbewust werden weggelaten en daardoor de nauwkeurigheid en waarde van de Bijbel in opspraak werden gebracht. Het inwendig bewijs van de nieuwtestamentische boeken, de historische feiten en het gewicht van moderne geleerden weerleggen echter al deze denkbeelden!

Tegenwoordig zijn de meest betrouwbare geleerden het eens dat "de nieuwtestamentische canon, met de evangeliën en de meeste epistels van Paulus aan het einde van de eerste eeuw was samengesteld..... De officieel bevestigde datum voor de canonieke evangeliën is niet later dan 60-100 n. Chr.". (Geisler, pag. 520) Noch het evangelie van Lucas, noch het boek Handelingen (ook door Lucas geschreven) vermelden de vernietiging van Jeruzalem en de Tempel, hetgeen voor de Joden de meest betekenisvolle gebeurtenis van de eeuw was. Inderdaad, geen enkele schrijver van het Nieuwe Testament vermeldt de vernietiging van de Tempel, hetgeen sterk wijst op vroege auteurschap van de nieuwtestamentische canon.

De boeken van het Nieuwe Testament onthullen zelf, dat de auteurs herkenden welke geschriften door God geïnspireerd waren en in de canon hoorden. De Apostel Paulus schreef dat "hetgeen ik u schrijf, een gebod des Heren is". (1 Korintiërs 14:37) Paulus schreef dat de leerstellingen van de Apostelen goddelijk geïnspireerd waren en in de gemeenten gelezen moesten worden, omdat "toen gij het geprediktewoord Gods van ons hebt ontvangen, het hebt aangenomen niet als een woord van mensen, maar, wat het inderdaad is, als een woord van God". (1 Tessalonicenzen 2:13; 5:27) Petrus waarschuwde, dat degenen die de geschriften van Paulus verdraaiden, "de Schriften" verdraaiden. ( 2 Petrus 3:15-16) Geleerden in de vroege eeuwen van de Kerk accepteerden de geschriften van de Apostelen als Heilige Geschriften, maar zij "maakten allen een duidelijk onderscheid tussen hun eigen [geschriften] en de geïnspireerde gezaghebbende apostolische geschriften". (Bruce, pag. 71) Dit bepleit sterk, dat de nieuwtestamentische canon zeer vroeg in de kerkgeschiedenis werd erkend.

Tertullian, een godsdienst historicus, die in het begin van de jaren 200 schreef blijkt de eerste schrijver te zijn, die de Christelijke Geschriften het "Nieuwe Testament" noemde. Dit is veelzeggend, omdat het "de nieuwtestamentische Geschriften op het niveau van inspiratie en gezag plaatst met het Oude Testament". (Bruce, pag. 66) Uit de jaren 300 hebben wij verslagen, waaruit blijkt dat de nieuwtestamentische canon uit 27 boeken bestaat - dezelfde boeken, zoals wij die nu hebben. Een brief, die in 367 n. Chr. werd geschreven door Athanasius, bisschop van Alexandrië verschaft de vroegste documentatie van de exacte 27 boeken van de nieuwtestamentische canon. Zijn brief, die "bedoeld was om voor eens en voor altijd het gebruik van bepaalde apocriefe boeken uit te bannen", waarschuwt: "Laat niemand tot deze toevoegen; laat niets weggehaald worden". (Bruce, pag. 74) Later, in 397 n. Chr. vaardigde een kerkvergadering in Carthago uit, dat er "behalve uit de canonieke Geschriften [die door de vergadering vermeld werden als 27 boeken], niets in de kerk gelezen mocht worden onder de naam van Goddelijke Geschriften". (Bruce, pag. 74) Het duidelijke doel was om te identificeren welke boeken deel uitmaakten van de geïnspireerde nieuwtestamentische canon en het gebruik van apocriefe literatuur uit te bannen.

Hoe Zit het met de Apocriefe Boeken?

  • Wat zijn de apocriefe boeken precies?

  • Waarom waren zij een onderwerp van discussie in de vroege Kerk?

  • Zijn zij tegenwoordig relevant?

De "Apocriefe boeken" (hetgeen betekent verborgen of geheimgehouden) verwijzen naar boeken, die noch door de Joden, noch door de vroege Kerk ooit geaccepteerd werden als geïnspireerd of als deel van de canon. (Zie Bruce, pag. 79-94; Geisler, pag. 28-34) De meeste apocriefe boeken dateren van de periode tussen de testamenten en waren geschreven door anonieme schrijvers of onder de naam van een persoon of een plaats, die in de Schrift genoemd werd. Deze boeken beweren niet geïnspireerd te zijn. Zij bevatten geen voorspellende profetieën, maar bevatten in plaats daarvan historische en geografische dwalingen en propageren fantasievolle denkbeelden en valse leerstellingen, die in tegenspraak zijn met de canonieke Schrift. Jezus en de nieuwtestamentische schrijvers erkenden nooit de apocriefe boeken als Heilige Geschriften. "In de eerste vier eeuwen accepteerden vrijwel geen canonieke lijst of kerkvergadering de apocriefe boeken". (Geisler, pag. 33)

Alhoewel sommige apocriefe boeken samen met canonieke boeken werden gepubliceerd in de Septuagint (een Griekse vertaling van de Hebreeuwse Geschriften, geproduceerd door 70 geleerden in Alexandrië ca. 250 v. Chr. ), was deze vertaling niet onder toezicht van Schriftgeleerden van de Joodse traditie, die hun centra in Tiberias en Babylon hadden.

Josephus, die in de eerste eeuw n. Chr. schreef sloot specifiek de apocriefe boeken uit van de Hebreeuwse canon, toen hij schreef, "wij hebben..... slechts tweeëntwintig boeken waarvan correct geloofd wordt, dat zij goddelijk zijn". (Against Apion, 1:8) Philo, een Joodse leraar uit de eerste eeuw in Alexandrië, "haalde overvloedig het Oude Testament aan uit praktisch elk canoniek boek. Hij haalde echter niet eenmaalde apocriefe boeken als geïnspireerd aan". (Geisler, pag. 32) Prominente vroege schrijvers zoals Origen, Cyril van Jeruzalem, Athanasius van Alexandrië en Jerome, zij allen verwierpen de apocriefe boeken als niet authentiek. Het was in feite Jerome (die de Latijnse Vulgaat Bijbel samenstelde in ca. 400 n. Chr., die als eerste de termapocriefe boeken gebruikte, toen naar boeken werd verwezen, die niet beschouwd werden als deel van de geïnspireerde Bijbelse canon en niet gebruikt moesten wordenom leerstellingen te bevestigen. Jerome argumenteerde met de theoloog Augustinus, die meende dat de apocriefe boeken geïnspireerd waren en in de canon opgenomen moesten worden, kennelijk omdat zij in de Septuagint waren opgenomen.

De apocriefe boeken werden een belangrijk onderwerp tijdens de Reformatie, toen de Protestanten (die de denkwijze van Jerome volgden) de apocriefe boeken als ongeïnspireerd, verwierpen. Op het Concilie van Trente in 1546 verklaarden de Roomse Katholieke leiders (die de denkbeelden van Augustinus volgden) die boeken echter tot deel van de nieuwtestamentische canon. Dit was een poging van de Rooms Katholieke Kerk om de invloed van Martin Luther en andere hervormers tegen te werken, die onderwezen tegen het celibaat, gebeden voor de doden en vagevuur - denkbeelden, die niet komen uit de canonieke Geschriften, maar in sommigeapocriefe boeken werden gevonden. Dit was echter niet het einde van de controverse over apocriefe geschriften.

Gnostische "Evangeliën"?

In 1945 werd een verzameling boeken gevonden bij Nag Hammadi, een Egyptische stad ten noorden van Luxor aan de Nijl, die gewoonlijk de "Gnostische evangeliën" worden genoemd. Gnosticisme omvat een verzameling ketterse denkbeelden, die door de vroege kerkleiders toegeschreven werden aan Simon de Tovenaar. (Zie Handelingen 8:9-25; Geisler, pag. 274) Gnostische geschriften bevatten zo gezegd "geheime uitspraken" van Christus, die opvallend verschillen van Zijn nieuwtestamentische leerstellingen. In het evangelie van Thomas ontsteekt Jezus in een vlaag van woede en veroorzaakte, dat een kind dat Hem ergerde, verschrompelde. (3:1-3) In een ander werk maakte Jezus op de Sabbat vogels van klei; toen Zijn ouders Hem terechtwezen klapte Hij in Zijn handen en vlogen de vogels weg. Het evangelie van Philip suggereert, dat Christus een romantische relatie had met Maria Magdalena. Het evangelie van Maria beweert, dat Maria de echte leider van Christus' discipelen was.

De vroege kerkleiders keurden de Gnostische geschriften af als vals en ketters. De tegenwoordige bijbelcritici, samen met revisionistische theologen, vindingrijke schrijvers en mystieke New Agers hebben deze "alternatieve" evangeliën weer voor de dag gehaald en presenteren deze als gelijkwaardig betrouwbaar aan de canonieke Geschriften. Dan Brown, schrijver van de zeer gelezen gefingeerde roman The DaVinci Code maakt sterk gebruik van zowel de ketterse denkbeelden van de Gnostische geschriften alsook van occult, heidense godinnen aanbidding en mystiek. In zijn roman "toont hij aan, dat Maria Magdalena..... een sterke onafhankelijke persoon was, beschermvrouw van Jezus, medestichter van Zijn beweging, Zijn enige gelovige in Zijn ergste tijd van nood, schrijfster van haar eigen evangelie, Zijn romantische partner en de moeder van Zijn kind. Voor de miljoenen vrouwen, die zich afgewezen voelen, waartegen gediscrimineerd wordt of die tegenwoordig niet welkom zijn in de kerken van alle religies, is de roman een kans om de vroege religieuze geschiedenis in een totaal ander licht te zien..... De DaVinci Code opent ieders ogen voor een opzienbarende andere kijk op de machtige rol van vrouwen bij de geboorte van het Christendom. Deze onderwerpen zijn de heersende stroming geworden op Havards theologische opleiding en andere intellectuele centra". (Secrets of the Code - [Geheimen van de Code], Bernstein, pag. xxvii)

Toen Dan Brown zijn hoofdfiguur liet zeggen, "bijna alles wat onze vaders ons onderwezen over Christus is vals" en "de Bijbel is een product van de mens, mijn beste, niet van God", was hij de agenda en een wereldkijk aan het promoten, die de Bijbel tracht te ondermijnen en in diskrediet te brengen en de Jezus Christus van de Bijbel. Alhoewel de plot van de DaVinci Code "een moedig onderzoek naar waarheid voor elke prijs lijkt te steunen, is het echte doel om één van defundamentele kenmerken van het Christelijk geloof te ondermijnen - het geloof dat de originele boodschap van het Evangelie, vastgelegd in de Bijbel, het unieke geïnspireerde Woord van God is". (Cracking the Code - [Breken van de Code], Garlow & Jones, pag. 72) Het echte gevaar van boeken als de DaVinci Code komt van twijfels, die in het verstand van mensen worden gezaaid, die historische en Bijbelse kennis missen. Voor dergelijke mensen kan de fictie van apocriefe geschriften een feit lijken te zijn, die leidt naar misleiding over de ware aard van de geïnspireerde Geschriften. één van de belangrijkste redenen voor het openbaar bekend maken van welke boeken de canon van het Oude en Nieuwe Testament bevat was, om duidelijk onderscheid te maken tussen geïnspireerde boeken en de valse en misleidende geschriften van de Gnostici.

ECHTE ANTWOORDEN OP DE GROTE LEVENSVRAGEN

Tegenwoordig leven veel mensen in een materialistische wereld van weelde en overvloed. Er zijn nu meer mensen, die een hogere levensstandaard genieten dan in enig andere tijd van de menselijke geschiedenis. Met meer geld in onze zakken en met meer tijd voorhanden, vinden miljoenen mensen het leven toch nog leeg en zinloos. Steeds meer mensen vinden tegenwoordig dat geld, materiële dingen en het zoeken naar de ultieme ervaring eenvoudig geen blijvend geluk brengen, de leegte wegnemen of zinvolle antwoorden verschaffen op de grote vragen van het leven:

  • Waartoe ben ik geboren?
  • Waarom ben ik hier?
  • Waarom besta ik?
  • Wat is het echte doel in het leven?
  • Wat gebeurt er als ik doodga?

Degenen, die de tijd nemen om verder te kijken dan zichzelf merken spoedig deenorme onrechtvaardigheden op in onze moderne wereld en vragen zich af:

  • Waarom lijden miljoenen mensen door gebrek aan voedsel, gebrek aan zuiver water, gebrek aan afvalverwerking en onvoldoende onderdak?
  • Waarom worden zoveel mensen uitgebuit en misbruikt door corrupte leiders in tekortschietende landen?
  • Waarom nemen oorlogen en zorgvuldig overwogen handelingen van weerzinwekkend geweld en terrorisme toe in de wereld?
  • Waarom is er geen vrede?
  • Miljoenen willen een betere wereld, maar weten dat zij het niet waar kunnen maken. Waarom grijpt God niet in - als er inderdaad een God bestaat?

Er zijn weinig mensen, die voldoening vinden in de vage antwoorden, die zij horen van de meeste religieuze leiders en seculiere filosofen. Het geeft geen inspirerende reden tot leven om te horen, dat menselijke wezens slechts "aangeklede apen" zijn - niets meer zijn dan zakken DNA, die worstelen om te overleven in een doelloos universum en wachten op de eeuwige leegte na de dood. Aan de andere kant lijkt het een doelloze illusie om te geloven, dat het doel van het leven is om de eeuwigheid door te brengen, zittend op een wolk en harp te spelen. Om te horen, dat "God liefde is" - en dan getuige te zijn van alle kwaad en ongelijkheid in de wereld - draagt daar eenvoudig niet toe bij. Het is tragisch, dat velen tegenwoordig overtuigd worden om te geloven, dat deze antwoorden "de beste zijn die men kan krijgen".

Maar dat is onzin! De meeste mensen, die aannemen dat deze de beste antwoorden zijn op de grote vragen van het leven hebben nooit de ware antwoorden gehoord, die God in de Bijbel optekende! Vele theologen of weten niet of geloven niet wat de Bijbel werkelijk zegt over de grote vragen van het leven. Vanwege het vooroordeel van onze samenleving tegen het bovennatuurlijke, gevoed door bijbelgeleerden, die niet geloven in de persoonlijke en almachtige God van de Bijbel, zijn miljoenen er toe gebracht om sceptisch te zijn over alles wat de Bijbel kan openbaren over deze onderwerpen. 

De Bijbel verschaft echter de ware antwoorden op de grote vragen van het leven!

Het Doel van het Leven

In tegenstelling tot populaire moderne veronderstellingen, dat leven tevoorschijn komt uit hete modderige poelen van pre-biotische soep (verwant aan een denkbeeld, gesteund door heidense Griekse filosofen) en dat menselijke wezens zich hebben ontwikkeld van een aapachtige voorouder (zoals verondersteld door de volgelingen van Charles Darwin), openbaart de Bijbel dat God menselijke wezens schiep naar Zijn eigen beeld. (Genesis 1:26-28) Of U deze verklaring wel of niet kunt geloven zal ervan afhangen of U het overvloedige bewijs aanneemt, dat de Bijbel echt het Woord van God is. Volgens de Bijbel werden mensen niet geschapen om de goden te vermaken, zoals sommige vroegere filosofen aannamen. De Bijbel openbaart, dat God mensen schiep, opdat zij konden leren om de aarde te beheren (Genesis 1:26-28; 2:15) en om karakter op te bouwen door te leren het goede van het kwade te onderscheiden. (Genesis 2:16-17) Volgens de Bijbel stelde God de instituten van huwelijk en gezin in. (Genesis 2:18-24) Hij stelde ook de rollen vast van het huwelijk en openbaarde belangrijke richtlijnen, zodat deze goddelijk ingestelde instituten soepel en succesvol zouden functioneren. (Matteüs 19:3-9; Efeze 5:22-33; 6:1-4; 1 Timoteüs 2:8-15; 1 Petrus 3:1-7)

De reden voor de Bijbelse nadruk op het leren om onze eigen levens te beheersen en op het soepel functioneren in het huwelijk en gezin, is omdat wij geschapen zijn om leden te worden van Gods geestelijk gezin. (Zie Romeinen 8:15-17; Hebreeën 2:5-11; 1 Johannes 3:1-3) Als wij ons kwalificeren om leden te worden van dat geestelijk gezin, zullen wij met Jezus Christus regeren als Hij terugkeert om het Koninkrijk van God op aarde te vestigen. (Zie Openbaring 1:4-6; 5:10) Als de Bijbel op de juiste manier begrepen wordt, openbaart hij duidelijk, dat wij niet wegvliegen naar de hemel als wij sterven. (Zie Johannes 3:13; Handelingen 2:29, 34; 13:36) Als U begrijpt wat de Schrift werkelijk openbaart over het doel van het leven, dan kunt U beginnen te begrijpen waarom de leerstellingen van het "traditionele" christendom tegenwoordig niet erg voldoening geven of overtuigend zijn. Om meer te weten over het ware doel van het leven, zoals het geopenbaard wordt in de Bijbel, kunt U ons boekje lezen: Uw Uiteindelijke Bestemming.

Het Plan van God

  • Maar wat is de oorzaak van het menselijk lijden, dat door alle tijden heen is gebeurd?
  • Waarom staat God het toe?
  • Als er een God bestaat, waarom is Hij niet in staat dit te voorkomen?

De mensen stellen deze vragen, omdat zij niet begrijpen, dat God een plan en een doel op deze aarde uitwerkt. De Bijbel openbaart Zijn plan en het wordt beschreven in de Heilige Dagen, die Hij aan Zijn volk geboden heeft om te vieren. (Leviticus 23) Gods plan openbaart niet alleen de oorzaak van, maar ook de oplossing voor de problemen, die wij in onze wereld zien.

Velen geloven tegenwoordig niet in Gods bestaan, maar heel weinig geloven, dat Satan echt is. De Bijbel openbaart echter heel wat over dit geestelijk wezen. De Bijbel openbaart, dat Satan van oorsprong een "beschuttende cherub" was en de troon van God bedekte en die zondigde en "vervuld raakte met geweldenarij" en een rebellie tegen God leidde, waarbij éénderde van de engelen betrokken was. (Ezechiël 28:1-19; Jesaja 14:12-17; Judas 6; Openbaring 12:4) Wij zien tegenwoordig zoveel kwaad in de wereld omdat Satan "de god dezer eeuw is..... die de gehele wereld verleidt" door mensen te beïnvloeden om de instructies en manier van leven te verwerpen, die God in de Bijbel heeft geopenbaard. U moet deze verzen voor Uzelf lezen om na te gaan wat de Bijbel werkelijk zegt over dit individu, die de hele wereld heeft misleid. (2 Korintiërs 4:3-4; Efeze 2:1-2; Openbaring 12)

De Bijbelse Heilige Dagen beelden de belangrijke stappen uit in Gods Plan van Behoud. Die stappen openbaren, dat Jezus Christus kwam om te sterven voor de zonden van de mensheid en om Satan te vervangen als de god van deze wereld. Jezus stichtte toen Zijn Kerk (Handelingen 2) - genaamd "de gemeente Gods/Kerk van God". (1 Korintiërs 1:2; 10:32; 15:9; 2 Korintiërs 1:1) - om het evangelie van Gods Koninkrijk te prediken aan de wereld (Markus 16:15) en om een groep gelovigen voor te bereiden om de "eerstelingen" te worden (Jakobus 1:18; Romeinen 8:23; Openbaring 14:1-5), die met Hem duizend jaar zullen regeren in het komend Koninkrijk van God - een periode, die het Millennium wordt genoemd. (Openbaring 20:4-6)

De Bijbel openbaart ook, dat Satan gebonden en uit zijn functie zal worden gezet als Christus terugkeert. (Openbaring 20:1-2) Zo zal God het kwaad verwijderen en de personen, die Hij voorbereid heeft gebruiken om de problemen van de wereld op te lossen. Dit zal allemaal gebeuren volgens Gods plan, dat in de Bijbel geopenbaard wordt. Om meer te weten over Gods grote plan voor de mensheid kunt U ons boekje lezen: Gods Feestdagen: Gods Meesterplan. Om meer te weten over de Kerk, die begon met Jezus Christus - en de opmerkelijke en gevaarlijke koers, die zij door de eeuwen heen heeft gevaren - kunt U ons boekje lezen: Gods Kerk door de Eeuwen heen.

Het Komende Tijdperk

  • Maar wat is de echte hoop voor de toekomst?
  • Waarom moeten wij strijden tegen de beproevingen en verleidingen van deze wereld?
  • Wat is de waarde van het leren leven volgens Gods wetten en de Bijbelse instructies?

De antwoorden komen als wij begrijpen wat de Bijbel openbaart over het Koninkrijk van God en waarom dit het "evangelie" wordt genoemd. Het woord "evangelie" betekent "goede nieuws" en de Bijbelse boodschap over het Koninkrijk van God isgoed nieuws - het is opwindend nieuws! Het Evangelie van het Koninkrijk van God, zoals beschreven in de Bijbel gaat niet over een vaag warm gevoel in je hart. Het gaat over een komende wereldregering, die Jezus Christus op deze aarde zal vestigen.

De Bijbel openbaart duidelijk, dat Jezus zal terugkeren naar Jeruzalem. (Zacharia 14:4) Hij zal de leiding nemen over de koninkrijken van deze wereld (Openbaring 11:15-18) en een wereldregering opzetten, die echte rechtvaardigheid en blijvende vrede zal brengen op deze planeet. Jezus zal geholpen worden door de heiligen, personen die Gods wetten begrijpen en geleerd hebben om te functioneren in het gezin van God en die zullen dienen als civiele en religieuze leiders - "koningen en priesters". (Openbaring 5:10) Gods regering zal vrede en gerechtigheid brengen op deze aarde. (Jesaja 9:6-7) De heiligen zullen ook functioneren als leraren (Jesaja 30:20-21), die Gods wetten zullen uitleggen (Jesaja 2:2-4), de mensen de weg naar vrede laten zien (Psalm 119:165) en hen helpen om de echte oorzaken te begrijpen van strijd en oorlog. (Jakobus 4:1-4) Christenen worden aangemoedigd om "op te wassen in de genade en in de kennis van onze Here" (2 Petrus 3:18), zodat zij voorbereid zullen zijn om met Christus in dit komend Koninkrijk te regeren.

De Bijbel openbaart, dat in het komend Koninkrijk van God, herbouwde steden gemeenschapszin zullen bevorderen en in harmonie met de omgeving zullen zijn. (Jesaja 61:4; 11:6-9; Amos 9:14-15) Onze vervuilde planeet zal hersteld worden en productief gemaakt worden. (Jesaja 35:1-7; Amos 9:13) De wereldomvattende vloek van ziekte zal worden verwijderd als mensen leren te leven naar de persoonlijke en algemene gezondheidswetten van de Bijbel. (Zie Leviticus 3:17; 7:23-27; 11:1-47) De mensen in de wereld zullen leren om één taal te spreken (Zefanja 3:9) en "de aarde zal vol zijn van kennis des HEREN, zoals de wateren de bodem der zee bedekken". (Jesaja 11:9) De Bijbel spreekt over het komend Koninkrijk van God als "tijden van verademing" waarin een "het herstel van alle dingen" zal zijn. (Handelingen 3:19-20) De Apostel Paulus noemt dit "de toekomende wereld" of "het komende tijdperk". (Hebreeën 2:5) Wij noemen het ook De Wereld van Morgen. De Bijbel biedt deze Schriftuurlijke leerstellingen als onze ware hoop voor de toekomst!

Moderne critici spotten met het letterlijk nemen van de Bijbel. Veel predikanten vermelden zelfs de opwindende Bijbelse informatie niet, waar wij in dit boekje aandacht aan hebben besteed. In plaats daarvan zien de meeste erover heen of negeren zelfs wat de geschiedenis openbaart over de leerstellingen en geloofsovertuigingen van de vroege Kerk. Historicus Edward Gibbon schreef: "De oude en algemene leerstelling van het millennium was innig verbonden met de tweede komst van Christus..... een vreugdevolle Sabbat van duizend jaar; en dat Christus met de zegevierende groep heiligen en de uitverkorenen..... zullen regeren op aarde..... De zekerheid van een dergelijk millennium was zorgvuldig ingeprent door een opvolging van kerkvaders vanaf Justin Martyr en Irenaeus, die zich met de naaste discipelen erover onderhielden..... Ofschoon het niet door iedereen aangenomen wordt, blijkt het de heersende mening te zijn geweest van de orthodoxe gelovigen en het lijkt zo goed aangepast aan de wensen en het begrip van de mensheid, dat het in een zeer aanzienlijke mate bijgedragen moet hebben aan de ontwikkeling van het Christelijk geloof". (The Decline and Fall of the Roman Empire - [Het Verval en de Val van het Romeinse Rijk], Gibbon, deel 1, pag. 187-188)

Gibbon schreef duidelijk, dat de vroege Christenen geloofden en onderwezen over het Millennium - het komende Koninkrijk van God. Het opwindende en geïnspireerde evangelie van de Bijbel over Gods Koninkrijk motiveerde gelovigen en zette aan tot de groei van de vroege Kerk. Gibbon tekende echter ook op, hoe vroege theologen, beïnvloed door heidense filosofie - zij geloofden, dat zij het beter wisten dan Gods geïnspireerde Woord - deze belangrijke Bijbelse leerstellingen geleidelijk aan afzwakten en het toen wegredeneerden, het eerst een allegorie noemden en het toen ketterij noemden. Miljoenen hebben de ware Bijbelse antwoorden op de grote vragen van het leven uit het oog verloren - of hebben er nooit over gehoord, omdat de meeste geleerden en religieuze leiders die antwoorden hebben verworpen - of nooit van gehoord hebben! Dit is één reden, waarom zo velen tegenwoordig het leven leeg en nietszeggend vinden.

CONCLUSIE: WAARHEID EN GEVOLGEN

In onze moderne tijd betwijfelen velen oprecht of geloven openlijk niet, dat een almachtige bovennatuurlijke God de Bijbel inspireerde. Velen nemen aan, dat de Bijbel niet verschilt van welk ander menselijk geschreven boek. Velen nemen ookaan, dat de moderne wetenschap de Bijbel totaal in twijfel trekt en dat er geen bewijs bestaat, dat het tegendeel bewijst.

In dit boekje hebben wij nochtans gezien, dat de waarheid juist het tegenovergesteldeis!

Deze overtuigingen en vermoedens, waar sterk aan vastgehouden wordt zijn in werkelijkheid, verzinsels die totaal in tegenstelling staan tot de feiten!

De grote vraag waar U tegenover staat is:

  • Wat wilt U precies geloven over de Bijbel?
     
  • Wilt U de feiten geloven, die in dit boekje besproken werden of wilt U de speculaties van de sceptici aannemen, die de Bijbel ondermijnen en in diskrediet brengen - hoofdzakelijk door de feiten te negeren?

De God van de Bijbel kan ons uitdagen om "alle dingen te onderzoeken" en "te bewijzen" of Hij bestaat (en of Hij de Bijbel inspireerde), omdat er zo veel opmerkelijke en onweerlegbaar bewijs beschikbaar is! Betrouwbare bijbelgeleerdenweten dat de Bijbel anders is dan welk ander religieus boek ook in de wereld en dat het meest onderscheidende kenmerk van de Bijbel profetie is. Kenners van profetieweten, dat de Bijbel honderden specifieke profetieën bevat, die consequent en nauwkeurig werden vervuld. Geen ander boek op de hele aarde bevat zulke opmerkelijke profetische gegevens en menselijke inspanningen om de toekomst te voorspellen zijn eenvoudig niet te vergelijken met de omvang en de nauwkeurigheid van Bijbelse profetie. Dit alles verschaft krachtig bewijs, dat wijst naar de goddelijke oorsprong van de Bijbel.

De historische feiten laten zien, dat de Bijbel duizenden jaren bewaard en nauwkeurig doorgegeven werd, ondanks gezamenlijke inspanningen om hem te verbieden, te onderdrukken, te vervalsen, te verbranden en te vernietigen. Het blijvend bestaan van de Bijbel onder zulke vijandige en onvriendelijke omstandigheden biedt een sterke ondersteuning, dat een Almachtige God bijbelverklaringen inspireerde zoals: "In het hart van de man zijn veel gedachten; maar de raad des HEEREN, die zal bestaan" (Spreuken 19:21), en "Maar het woord des Heren blijft in der eeuwigheid". (1 Petrus 1:25) De opmerkelijke manier waarop archeologische ontdekkingen de historische nauwkeurigheid van de Bijbel blijven bevestigen en de speculatieve theorieën van critici ondermijnen, bevestigen duidelijk dat de Bijbel het geïnspireerde Woord van God is! De Bijbel verschaftechte antwoorden op de grote vragen van het leven, in tegenstelling tot academici, filosofen en theologen, die slechts gemeenplaatsen verschaffen. Dit wijst er sterk opdat de Bijbelse antwoorden geopenbaard werden door een bovennatuurlijke bron.

  • Maar waarom negeren critici en sceptici - die vaak hoog opgeleid zijn - de feiten en blijven zij beweren dat de Bijbel slechts een verzameling is van mythen en legenden en onbetrouwbaar is als een bron voor historische, theologische of wetenschappelijke informatie? 
     
  • Is het veelbetekenend, dat seculier-gezinde wetenschappers tegenwoordig twijfels over de Bijbel hebben gezaaid in het verstand van miljoenen mensen?
     
  • Wat zijn de gevolgen van het negeren van het bewijs dat de Bijbel hetgeïnspireerde Woord van God is?

De Bijbel verschaft informatieve antwoorden en geeft ernstige waarschuwingen.

De Bijbel openbaart de oorzaak van deze wijdverspreide misleiding: "Satan die de gehele wereld verleidt". (Openbaring 12:9) Wij kunnen dit zeker waarnemen wanneer wij de ongelooflijke misvattingen in aanmerking nemen, die zo velen hebben verkregen over de Bijbel. Jezus voorspelde, dat een teken "van de voleinding der wereld" (Matteüs 24:3-5, 11) het toenemende aantal valse leraren zou zijn, die "velen zullen verleiden" door valse leerstellingen te verspreiden. De Apostel Petrus waarschuwde, dat valse leraren subtiel "verderfelijke ketterijen" zouden inbrengen, die de waarheid van God in diskrediet zouden brengen en vele mensen zouden misleiden. (2 Petrus 2:1-3) Hij waarschuwde ook, dat "er in de laatste dagen spotters met spotternij zullen komen" (zie 2 Petrus 3:3-9) - en twijfels zouden zaaien over de Bijbel en de feiten van de geschiedenis zouden negeren. Deze misleiding zal aan het einde van dit tijdperk wijdverspreid zijn.

De Apostel Paulus openbaart echter, dat spotters en valse leraren ernstige gevolgen zullen oogsten van de God, die zij bespotten en uitdagen. Hij schreef:"Want toorn van God openbaart zich van de hemel over alle mensen..... die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden, daarom dat hetgeen van God gekend kan worden in hen openbaar is....., zodat zij geen verontschuldiging hebben. Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt..... maar hun overleggingen zijn op niets uitgelopen, en het is duister geworden in hun onverstandig hart. Bewerende wijs te zijn, zijn zij dwaas geworden". (Romeinen 1:18-22) De afkeuring van Paulus voor de misleide heidense intellectuelen van zijn dagen is ook van toepassing op de misleide wetenschappers en critici van tegenwoordig - die het krachtige bewijs negeren, dat naar God verwijst als de schrijver en onderhouder van de Bijbel. Wij moeten er aan denken, dat er een oordeel op komst is!

De scherpe verwijten, die de profeet Jeremia richtte tegen zijn tijdgenoten zijn ook van toepassing op onze tegenwoordige tijd. Jeremia waarschuwde dat "Ja, die profeten zullen tot wind worden, want het woord [van God] is niet bij hen; hun zelf zal zo geschieden. (St. V.) ..... de profeten profeteren vals..... en mijn volk heeft het gaarne zo..... bedrieglijk heeft de leugenpen der schrijvers die vervaardigd..... Leugenachtig profeteren de profeten in mijn naam, Ik heb hen niet gezonden..... Zij zijn profeten van de bedriegerij van hun hart, die erop bedacht zijn mijn volk mijn naam te doen vergeten door hun dromen..... om mijn volk te misleiden door hun leugens en woordenkramerij..... zij zijn dit volk niet van het minste nut". (Jeremia 5:13, 31; 8:8; 14:14; 23:26, 30-32)

God zei via Jeremia, omdat Mijn volk "mijn wet verlaten heeft..... en niet aan mijn stem gehoor gegeven..... maar gewandeld hebben naar de verstoktheid van hun hart..... Ik verstrooi hen onder de volkeren..... Ik zend hun het zwaard achterna, totdat Ik aan hen een einde zal gemaakt hebben". (Jeremia 9:13-16)

De Bijbel maakt duidelijk bekend, dat ernstige gevolgen zullen plaatsvinden voor degenen, die de wetten van God verloochenen en hun eigen theorieën propageren of degenen volgen, die dat doen.

Geweldige voordelen vallen echter ten deel aan degenen, die bewijzen en gelovendat de Bijbel Gods geïnspireerd Woord is en Gods Bijbelse instructies volgen.Koning David schreef: "Welzalig zij, die in de wet des HEREN gaan..... Uw gebod maakt mij wijzer dan mijn vijanden..... Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad..... Zij, die uw wet liefhebben, hebben grote vrede, er is voor hen geen struikelblok..... al uw geboden zijn waarheid..... Heel uw woord is dewaarheid". (Psalm 119:1, 98, 105, 151, 160, 165)

De Bijbel openbaart, dat God goedgunstig zal kijken naar degenen, die een diep respect ontwikkelen voor Zijn Woord en bereid zijn om Zijn instructies te volgen. De Profeet Jesaja schreef, "op zulken sla Ik acht: op de ellendige, de verslagene van geest en wie voor mijn woord beeft". (Jesaja 66:2)

     De Bijbel openbaart, dat:

  • God de menselijke wezens niet ploeterend heeft achtergelaten zonder fundamentele richtlijnen of zonder belangrijke antwoorden op de grote vragen van het leven.
  • God de Bijbel heeft geïnspireerd en bewaard op een manier waarop geen ander boek ooit werd bewaard.
  • Hij de Schrift heeft gevuld met honderden profetieën, die de toekomst nauwkeurig voorspellen - en zo de Bijbel apart gezet van alle andere religieuze boeken op aarde.
     
  • De ontdekkingen van de archeologie en de historische feiten blijven de geldigheid van de Bijbel bevestigen, alhoewel hij duidenden jaren geleden werd geschreven. Deze feiten zijn eenvoudig verbazingwekkend en kunnenredelijkerwijze niet ontkend worden!

Als U de beweringen van de critici over de Bijbel opweegt tegen het overweldigend bewijs van de goddelijke inspiratie van de Bijbel resteert voor U een duidelijke keuze.

U kunt kiezen om te geloven, dat de theorieën van de critici in feite wellicht enige grond hebben en intussen wachten op de volgende nieuwe theorie waardoor veronderstellingen herzien moeten worden.

Of U kunt kiezen het bewijs te vertrouwen uit de archeologie, de geschiedenis en de vervulde profetieën die duidelijk openbaren dat de Bijbel het geïnspireerde Woord van God is - waarheid, GEEN verzinsel!