PROFETIE KOMT TOT LEVEN

BRON: Tomorrow's WorldNovember - December 2004

Bijna iedereen wilt weten wat de toekomst inhoudt, toch wordt er sterk geloofd, dat niemand de toekomst nauwkeurig kan voorspellen. De God van de Bijbelverklaart echter duidelijk: "Ik immers ben God, en er is geen ander God, en niemand is Mij gelijk. Ik, die van den beginne de afloop verkondig en vanouds wat nog niet geschied is.... Ik heb gesproken, Ik breng het ook tot uitvoering". (Jesaja 46:9-11) Bijbel profetieën over de mysterieuze Eerste Ruiter van de Apocalyps verschaft belangrijke inzichten in de geschiedenis en openbaart waar de huidige gebeurtenissen naartoe leiden. De "oude" bijbelprofetieën komen nu tot leven en zullen een wereld verrassen, die de ware God van de Bijbel uit het oog zijn verloren.

Waarschuwingen van Lang Geleden

Bijna 2000 jaar geleden zei Jezus Christus aan Zijn discipelen, dat hij aan het einde van het tijdperk zou terugkomen. (Matteüs 24:3, 30-31; Johannes 14:3; Handelingen 1:11) Hij legde uit, dat een reeks herkenbare gebeurtenissen - valse profeten en religieuze misleiding, oorlogen en geruchten van oorlogen, hongersnoden en natuurrampen (bijv. aardbevingen en ziekte epidemieën) - aan Zijn Tweede komst zouden voorafgaan. (Matteüs 24:3-8; Markus 13:5-8; Lucas 21:8-11) De opeenvolging van deze gebeurtenissen is belangrijk. Jezus waarschuwde Zijn discipelen om op deze tekenen te letten, omdat een nietsvermoedende wereld door snel escalerende gebeurtenissen in de laatste dagen verrast zal worden. (Matteüs 24:36-44; Markus 13:32-36; Lucas 34-36)

De Apostel Paulus waarschuwde, dat valse leraren zouden komen, die een andere Jezus zouden prediken en een ander evangelie. (2 Korintiërs 11:1-4)

De Mysterieuze Eerste Ruiter

Bijbelkenners erkennen, dat de Vier Ruiters van de Apocalyps symbolisch zijn voor de eindtijd gebeurtenissen, die voorafgaan aan de terugkomst van Christus. Toch bestaat er verdeeldheid over de identiteit van de eerste ruiter, die een wit paard berijdt. Sommigen zeggen, dat de berijder Jezus Christus voorstelt, die het Evangelie verkondigt vanwege de ogenschijnlijke gelijkheid met Christus op een wit paard, zoals beschreven in Openbaring 19:11-14. Anderen geloven, dat de eerste ruiter de antichrist voorstelt, die zich zal verzetten tegen Christus bij Zijn terugkomst. Velen zien de Vier Ruiters slechts als een allegorie - een middel, dat alleen een geestelijke les duidelijk maakt en niet verwant is aan levensechte gebeurtenissen.

De Bijbel verschaft natuurlijk haar eigen uitleg. De opeenvolging van eindtijd gebeurtenissen, samengevat in Matteüs, Markus en Lucas lopen parallel met de gebeurtenissen, uitgebeeld door de Vier Ruiters van Openbaring 6. In elk Evangelie is de eerste gebeurtenis van de eindtijd een opeenvolging van een groeiende invloed van valse leraren en religieuze misleiding. Dit betekent, dat de eerste ruiter niet Jezus Christus is, maar in plaats daarvan een grote valse religieuze beweging representeert. De kroon van deze ruiter (een symbool van leiderschap en autoriteit) wijst op een prominente religieuze leider. (Openbaring 6:2) Hij draagt een boog (om pijlen te schieten), in tegenstelling tot Christus in Openbaring 19:11-15, die wordt voorgesteld met een zwaard en een ijzeren roede. Efeze 6:16 beschrijft Satan, die pijlen afschiet op ware Christenen en suggereert dat de eerste ruiter samenwerkt met Satan.

Het moet ons ernstig stemmen als wij lezen dat de eerste ruiter "uittrok, overwinnende en om te overwinnen" (Openbaring 6:2) Dit wijst naar de opkomst van een militante vorm van vals Christendom net voor de terugkomst van Jezus Christus. Dit past bij het scenario, dat de Grote Verdrukking - een tijd wanneer ware Christenen vervolgd zullen worden - plaats vindt net na de gebeurtenissen, die voorgesteld worden door de Vier Ruiters. (Zie Matteüs 24:8-9; Openbaring 6:9-11) Maar hoe verschaft de eerste ruiter inzicht in de geschiedenis, die de richting uitlegt van huidige gebeurtenissen en de openbaring van de toekomst?

De Geschiedenis Openbaart de Toekomst

De Bijbel en de kerkgeschiedenis verschaffen sleutels tot de identiteit en toekomstige activiteit van de eerste ruiter. De profeet Daniël spreekt over een "kleine hoorn", die aangesloten is bij een Romeins systeem, die "tijden en wet veranderen". (Daniël 7:21, 25) Terwijl de Bijbel openbaart, dat Jezus Zijn discipelen en de vroege Kerk de Sabbat en de bijbelse Heilige Dagen vierden (Lucas 2:41-42; 4:16; Handelingen 17:2), vermeldt de geschiedenis, dat de Roomse Kerk de vieringverbood van het bijbelse Pascha en (op het Concilie van Nicea in 325 n. Chr.) de viering van Pasen verplicht stelde. De Roomse Kerk verbood ook de viering van de bijbelse Sabbat en (op het Concilie van Laodicea in 363 n. Chr. ) bepaalde de zondag als dag van verering. De Roomse Kerk paste heidense vieringen van 25 december aan om de geboorte van Christus te gedenken, zogenaamd om het voor heidenen eenvoudig te maken om zich tot het christendom te "bekeren". Door dergelijke veranderingen werden de leerstellingen van de vroege Kerk vervalst door het heidendom - zo werden de profetieën vervuld, die door Daniël, Jezus en Paulus werden gegeven.

Daniël profeteerde, dat de "kleine hoorn" van het vierde rijk (Rome) over toekomstige oplevingen van dat rijk het gezag zou uitvoeren (Daniël 7:7-8; 24) en"strijd voerde tegen de heiligen en hen overmocht" (Daniël 7:21-22, 25) Deze oplevingen verbinden de "kleine hoorn" met de militante vorm van vervalst Christendom, die aan het einde van het tijdperk zal opkomen en met een politiek actieve Kerk; De "grote hoer", die het beest berijdt (gevormd door tien koningen) - en met wie wereldleiders vertrouwelijke relaties hebben. (Openbaring 17) De kerkgeschiedenis laat er weinig twijfel over bestaan welk instituut deze rol heeft vervuld.

De pausen van Rome staan aan het hoofd van de oplevingen van het Romeinse Rijk. Tijdens de Middeleeuwen riep het pauselijk gezag op tot kruistochten om de vijanden van die dominante kerk te vernietigen. (Zie The Crusades - [de kruistochten] - Hindley) Die "vijanden" omvatten niet alleen Moslim "ongelovigen", maar ook anderen, die geloof belijden in Christus en de God van de Bijbel - inclusief leden van de Oost Orthodoxe Kerk (een rivaal van Rome), die bij de plundering van Constantinopel omkwamen, vele Joden, Sabbatvierende Katharen en Albigenzen in Zuid Frankrijk en Waldenzen in noord Italië en Duitsland. Degenen, die de leerstellingen van Jezus Christus volgden, de Apostelen en de vroege Kerk werden bestempeld als "ketters" en door de eeuwen heen vermoord, omdat zij de besluiten van de Kerk van Rome niet wilden volgen.

Maar wat is het verband tussen deze historische feiten en de huidige gebeurtenissen en hoe openbaren zij de toekomst?
De "voornaamste" Protestante kerken namen vele van hun leerstellingen en praktijken over - inclusief het denkbeeld van de drie-eenheid, de onsterfelijke ziel en het vieren van kerstmis en Paaszondag - van de leer van de Roomse Kerk. Deze door het heidendom geïnspireerde leerstellingen en praktijken vindt men niet in de Bijbel, toch heeft het "voornaamste" traditionele christendom deze aangenomen, zoals de Bijbel voorspelde.

De Roomse Kerk leidt een "oecumenisch" offensief om alle traditionele christelijke kerken onder één paraplu samen te brengen, alhoewel zij duidelijk heeft gemaakt, dat zij zichzelf als de enige ware kerk beschouwt. (Zie Jesaja 47:1-8) De Roomse kerk stimuleert een verenigd Europa, waarin zij de prominente rol kan terugkrijgen, die zij in het "Heilig Romeinse Rijk" speelde. Tijdens de regering van de Heilige Romeinse keizers en andere katholieke vorsten gebruikte de Roomse Kerk de staatsmacht en de Inquisitie om haar "vijanden" aan te vallen, in de hoop één rijk onder één vorst en één religieuze leider te creëren. De geschiedenis van het middeleeuwse Europa werpt licht op een misleidende en militante valse vorm van christendom en hoe deze te werk zal gaan als de eerste ruiter van de Apocalyps zijn rit begint.

Wij letten op hoe deze profetieën nu tot leven komen!