• Hoe zullen wereldwijde religieuspolitieke ontwikkelingen U en Uw gezin beïnvloeden?
  • Zal er spoedig een werelddictator verschijnen?
  • Wie of wat is het Beest en zult U het beruchte merk ontvangen?

Lees verder voor de verrassende antwoorden!

Inleiding

De kranten van tegenwoordig doen verslag van een gang van zaken, die voor een toeschouwer aan het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945, absoluut ondenkbaar zou zijn geweest. Toen was de As Rome-Berlijn ineengestort en de Amerikaanse en Britse strijdkrachten stonden op het hoogtepunt van hun victorie. Tegenwoordig is Brittannië ontdaan van haar imperium en Amerika is moreel en cultureel failliet. Europa heeft het druk met zich te verenigen onder de grote bescherming van een krachtige Europese Unie, die door Duitsland wordt gedomineerd.

In de tientallen jaren na de Tweede wereldoorlog investeerden Amerika en Brittannië miljarden dollars in inlichtingendienst en contraspionage operaties. Toch verrastende meest verbazingwekkende geopolitieke gebeurtenissen van het naoorlogse tijdperk - resulterende in de val van het "ijzeren gordijn" en de opkomst van een krachtig verenigd Duitsland - deze regeringen totaal.

De snelle ontvouwing van gebeurtenissen in Oost- en centraal Europa in 1989 was echter niet voor iedereen een verrassing. Zoals een redacteur in de Hendersonville, Tennessee Free Press op 7 december 1989 verklaarde:

"Zoals vele Amerikanen heb ik de actuele politieke situatie in Oost Duitsland met interesse bekeken. Terwijl velen zich verrast hebben getoond door de recentelijke gebeurtenissen en door de roep van Oost Duitsland om hereniging van Oost en West Duitsland, moet ik toegeven, dat ik niet erg verrast ben door deze gebeurtenissen. De reden, dat ik niet bijzonder was verrast, is omdat ik jarenlang af en toe de publicaties heb gelezen van... wijlen Herbert W. Armstrong.... Armstrong voorspelde, dat de Berlijnse Muur op een dag zou instorten en de twee Duitse staten opnieuw herenigd zouden worden tot een machtige natie".

Destijds in de Plain Truth [Echte Waarheid] van april 1952 had Herbert W. Armstrong geschreven, dat Oost Duitsland teruggegeven zou worden aan West Duitsland en dat Rusland "gedwongen zou worden om afstand te doen van haar gezag over Hongarije, Czechoslowakije en delen van Oostenrijk". (pag.16) In 1956, na de Russische inval in Hongarije, toen het leek alsof het "ijzeren gordijn" onverbiddelijk over de Oost-Europese landen was gevallen, schreef de Hr. Armstrong, "De weg voor een kolossale derde macht in de wereldpolitiek is in voorbereiding - een Europese Federatie van landen, die machtiger is dan Rusland of de Verenigde Staten!... Wij hebben jaren van tevoren laten zien wat er zou gebeuren met het rampzalige Rijk van Rusland in Oost Europa". (Plain Truth, december 1956, pag. 3)

Hoe zou hij het geweten hebben?

In dit boekje zult U het antwoord vinden!

 

 

Nooit eerder sinds de dagen van de Toren van Babel zijn de inspanningen van de mensheid meer met elkaar verstrengeld en onderling verbonden. Tegenwoordig spreken wij er gewoonlijk over hoe de wereld is veranderd in "het dorp, dat de wereld is". Straalvliegtuigen, bliksemsnelle telecommunicatie en geïntegreerde wereldeconomieën hebben onze wereld veranderd.

 

 

Van financieren tot produceren, multinationale ondernemingen en concerns domineren nu praktisch elk gebied. Overal zijn de mensen verbonden door het Internet en satelliettelevisie verbindingen. Toch is het paradoxaal, dat de landen in toenemende mate zich opsplitsen en afbreken langs oude etnische en religieuze scheidslijnen.

Waartoe leidt dit allemaal? Omdat de wereldeconomie steeds meer aan elkaar gekoppeld raakt, worden oude etnische rivaliteiten en haatgevoelens wederom hernieuwd. Leiders in het financiewezen en in de regering herhalen deze voortdurende toenemende spanningen om de noodzaak van een uitvoerbaar alternatief te verduidelijken voor het huidige wankele systeem van onafhankelijke nationale staten.

Het is duidelijk, dat menselijke emoties de hele wereldwijde economische structuur zullen breken, tenzij deze anders gestuurd kunnen worden. De mensheid zoekt een persoonlijkheid, die uitsteekt boven de huidige verdeeldheid en rivaliteiten. De aanhangers van het internationalisme hebben een grote wens om de onafhankelijke nationale staten te vervangen. Tot nu toe zijn zij niet in staat geweest om een oplossing te bedenken, die aanspraak kan maken op de loyaliteit van de doorsnee mens in de straat en die zijn emoties in beweging kan brengen. Mensen kunnen geen intense emotionele loyaliteit ontwikkelen voor anonieme bureaucraten of om het nut van gezamenlijke doelen te vergroten.

Waar brengt deze dreigende crisis - scheuringen in een tijdperk van globalisering - ons werkelijk naar toe?

Er is maar één bron waar U het antwoord kunt vinden! De Schepper God is Degene, die het einde vanaf het begin heeft verkondigd (Jesaja 46:10) en Hij openbaart het voor ons in Zijn boek, de Bijbel.

Het meest complete overzicht van toekomstige gebeurtenissen wordt gevonden in dat laatste en meest geheimzinnige van alle bijbelboeken, het boek Openbaring. Daarin lezen wij over een geheimzinnig Beest, die beschreven wordt met hoofden en hoornen en die met een vreselijk merkteken komt. Dit schepsel wordt beschreven als heerschappij voerend over de hele wereld en het uitoefenen van ontzagwekkende macht en gezag.

  • Maar wat betekent dit allemaal?
  • Kunt U het trouwens werkelijk begrijpen?

Ofschoon het meeste van Openbaring in symbolische taal is geschreven, legt de Bijbel feitelijk haar eigen symbolen uit! Leest U verder om de duidelijke boodschap van de profetieën van Uw Bijbel, aangaande het Beest van Openbaring, te begrijpen. Deze profetische woorden zullen meer invloed op Uw wereld en Uw eigen toekomst hebben dan U het zich mogelijk kunt voorstellen.

Het Boek Daniël - Sleutel tot een Oud Mysterie

Alle ogen waren gericht op een oudere man, toen hij kaarsrecht de helder verlichte en de overvloedig versierde feestzaal binnenging. Gelach, veroorzaakt door veel wijn, en luid gekscheren - dat de zaal al meer dan een uur lang had gevuld - maakten abrupt plaats voor een angstaanjagende stilte, gevolgd door gedempt fluisteren, als gevolg van een griezelig tafereel. Tijdens het hoogtepunt van de uitgelatenheid was een hand uit het niets tevoorschijn gekomen en had een boodschap in grote letters op de muur geschreven.

Het evenement was een groot feestmaal, gegeven door de Babylonische Koning Belsassar om de onoverwinnelijkheid van Babylon te vieren. Babylon, die belegerd werd door de troepen van Cyrus de Grote van Perzië, beschouwde haar muren als onneembaar.

Op die avond dus van de nieuwe maan van de zevende maand in 539 v. Chr. vierde de elite van het machtige Babylon feest en bracht een dronk uit op elkaar. Belsassar stond er zelfs op, dat de heilige vaten, die tientallen jaren eerder door zijn grootvaderuit de tempel van Jeruzalem waren weggehaald, werden gebracht. Hij wilde deze als drinkbekers gebruiken. Toen verscheen het handschrift op de muur en het feest kwam tot een abrupt einde. De boodschap, op de muur geschreven, luidde: "MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN". De woorden waren zeer bekende Chaldeeuwse begrippen voor gewichtseenheden, maar hun betekenis was volkomen onbegrijpelijk voor hen, die er naar keken.

De bejaarde man, die door de koning ontboden was, heette Daniël. Hij was op tienerleeftijd als een Joodse gevangene naar Babylon gebracht en was onder de grootvader van Belsassar tot een hoge positie opgeklommen. Daniël begon aan de koning uit te leggen, dat de God van de Hemel zijn koninkrijk had geteld en dat het aan zijn einde was gekomen. De koning was op de weegschaal gewogen en te licht bevonden. Diezelfde nacht zou zijn koninkrijk in de handen van de belegeraars, Meden en Perzen, vallen.

Binnen enkele uren had het Perzische leger de stad totaal onder de voet gelopen door het binnen te gaan onder de gigantische stadsmuren. De rivier, die onder de stadsmuren doorstroomde, was uren eerder omgeleid langs een kanaal. In het donker, vóór het aanbreken van de dag, marcheerden Perzische troepen door de droge rivierbedding en openden de massieve stadspoorten van binnenuit. Voordat de zon opkwam hadden zij Babylon veroverd en executeerden Koning Belsassar met een zwaard.

Toen hij met de gebeurtenissen van die avond geconfronteerd werd, gingen Daniëls gedachten terug naar een voorval, dat ongeveer 65 jaar eerder gebeurde. Ofschoon hij toen een jonge man was, nog in zijn tienerjaren, werd hij in tegenwoordigheid van de heerser gebracht van wat toen het machtigste land op aarde was. Zijn eigen leven en de levens van zijn naaste vrienden, hingen op die dag aan een zijden draad.

De reden om Daniël voor koning Nebukadnezar, de grootvader van Belsassar te brengen was, omdat hij een raadselachtige droom moest uitleggen, die de koning een paar dagen eerder had beleefd. Daniël had krachtig aan de sceptische, geërgerde heerser bekend gemaakt, dat er een God is in de hemel, die geheimnissen openbaart. Hij legde toen een door God geïnspireerde interpretatie voor van de vreemde droom van de koning.

Het Boek Daniël Bereidt de Weg

In 604 v. Chr. doorkruiste het Chaldeeuwse leger onder Koning Nebukadnezar, Judea vanaf Carchemish door de vallei van Jizreël en veroverde de stad Jeruzalem en reduceerde het tot een schatplichtige staat. Verscheidene kinderen van prominente Joodse gezinnen werden als gevangenen naar Babylon meegenomen. Tijdens de tientallen jaren, die daarop volgden klom één van die gevangenen, Daniël, op en bekleedde hoge vertrouwensposities in Babylon. De God van Israël, die hij trouw bleef dienen, gaf Daniël vele visioenen en verklaringen van visioenen, die hij in het boek Daniël optekende.

Let U zorgvuldig op het profetische overzicht, dat Daniël door God geïnspireerd, optekende. De Bijbel interpreteert inderdaad zichzelf en het boek Daniël is van groot belang om het boek Openbaring en andere eindtijd profetie te begrijpen.

Daniël 2:1 beschrijft koning Nebukadnezars verontrustende droom, die verborgen werd voor de magiërs en astrologen van de koning. Zij faalden toen zij hem deze raadselachtige droom terug moesten vertellen. Tenslotte kwam Daniël voor de koning en legde hem uit, dat er een God is in de hemel, die geheimnissen openbaart en dat Hij niet alleen de droom aan Daniël zou openbaren, maar ook de interpretatie. (v.28) Daniël legde toen aan de koning uit, dat hij in zijn droom een groot beeld had zien oprijzen boven de vlakten van Shinar. Dit gigantisch beeld had een hoofd van goud, borst en armen van zilver, zijn buik en lendenen van koper en benen van ijzer. De ijzeren benen eindigden in voeten, die samengesteld waren uit een mengsel van ijzer en klei. (Daniël 2:31-33)

Nebukadnessar had in zijn droom een grote steen gezien van bovennatuurlijke oorsprong ("losgemaakt zonder handen") die het beeld op de tien tenen verbrijzelde waardoor het hele beeld in kaf veranderde en wegwaaide. De steen werd een hoge berg en vulde de hele aarde. (Daniël 2:34-35)

Wat betekende dit? Denkt U er aan dat de Bijbel zichzelf interpreteert! Daniël werd geïnspireerd om aan Nebukadnessar te zeggen: "U bent dit hoofd van goud". (Daniël 2:38) In Daniël 2:39-40 zei hij ook aan de koning, dat er achtereenvolgend na hem nog drie koninkrijken zouden opkomen. Daniël werd geïnspireerd om voor ons op te tekenen, dat vier grote koninkrijken of wereldrijken na elkaar de geschiedenis zouden dominerenwaarna de God van de hemel Zijn eeuwigdurende koninkrijkzou vestigen ten tijde van de laatste tien koningen - die voorgesteld worden door de tenen aan de voeten van de "ijzeren benen" van het vierde koninkrijk. (Daniël 2:41-44)

Daniël 2:28 legt er de nadruk op, dat de levende God, die wij dienen, "geheimnissen openbaart". De droom van de koning was bedoeld voor een tijdspanne vanaf de dagen van de oude koning Nebukadnessar tot "de laatste dagen" van deze wereld, culminerend in de terugkeer van Jezus Christus en de vestiging van het Koninkrijk van God op deze aarde. (v.44)

Hebben de gebeurtenissen, die Daniël voorspelde, plaatsgevonden zoals hij had voorzien?

Dat hebben ze zeker, zoals wij zullen zien.

In Daniël 5 lezen wij over de gebeurtenissen tijdens de val van Babylon door de legers van Koning Cyrus de Grote. Het rijk van de Meden en de Perzen was het "tweede koninkrijk", dat na Babylon ontstond. Historici vertellen ons, dat de regering van het ver uitgestrekte Rijk van Meden en Perzen, die Koning Cyrus vestigde, meer dan 200 jaar voortduurde.

In het begin van 333 v. Chr. staken de Griekse legers van Alexander de Grote de Hellepoort over van Europa naar Azië. Twee jaar later, in 331 v. Chr., stortte het Perzische Rijk bij de slag van Arabella ineen en het derde grote wereldregerende koninkrijk nam over. Dit was het Grieks-Macedonische Rijk onder Alexander de Grote. De Hellenistische Rijken van Alexanders opvolgers domineerden het Midden-Oosten ongeveer 300 jaar, totdat zij tenslotte één voor één werden opgeslokt door het vierde grote wereldregerende rijk - het koninkrijk van ijzer.

Van dit vierde koninkrijk, in de geschiedenis duidelijk geïdentificeerd als het Romeinse Rijk was voorspeld, dat het zou voortduren als twee "benen" tot aan de eindtijd. In die eindtijd zouden de tien tenen (of koningen, Daniël 2:44) de laatste belichaming van dit systeem vormen, dat haar oorsprong had in het Oude Babylon. Als wij de Bijbel zichzelf laten interpreteren, is deze opeenvolging van vier wereldregerende koninkrijken duidelijk.

Het Beest van Daniël 7

In Daniël 7:1-3 zien wij, dat tientallen jaren na zijn uitleg van de droom van Koning Nebukadnessar, Daniël zelf een opmerkelijke droom had, waarin hij als verlamd naar donkere wervelende wolken en een kolkende zee staarde. Uit deze stormachtige zee zag hij "vier grote beesten" opkomen en één voor één naar de kust komen. De eerste leek op een leeuw, de tweede op een beer en de derde op een vierkoppig luipaard. Het vierde Beest werd omschreven als een verschrikkelijk schepsel met grote ijzeren tanden. (v. 4-7) Uit de kop van dit vierde Beest kwamen tien hoornen. Het einde van Daniëls visioen openbaarde een tijd, dat "de heiligen des Allerhoogsten het koningschap ontvangen, en zij zullen het koningschap bezitten tot in eeuwigheid, ja, tot in eeuwigheid der eeuwigheden". (Daniël 7:18) Vergeet U niet, dat het visioen in Daniël 2 ook eindigde met de vestiging van het koninkrijk van de hemel.

Zullen wij onze verbeeldingskracht laten spreken om de identiteit van deze schepsels trachten te onderscheiden of zullen wij de Bijbel zichzelf laten interpreteren? Volgens vers 17 symboliseren deze vier schepsels, die opeenvolgend opkwamen, vier koningen of koninkrijken. Volgens vers 23 stelt het vierde Beest het "vierde koninkrijk op aarde" voor. Wij hebben in Daniël 2 reeds een opeenvolging van vier koninkrijken gezien. De scenario's, die zowel in Daniël 2 als in Daniël 7zijn opgetekend, sommen vier grote wereldregerende rijken op, die opeenvolgend zouden opkomen. Elk scenario eindigt met de vestiging van Gods Koninkrijk om de aarde te regerenDeze twee visioenen hebben duidelijk verschillende details geregistreerd van dezelfde reeks gebeurtenissen.

Als wij de visioenen van Daniël 2 en Daniël 7 vergelijken zien wij, dat het eerste koninkrijk van Daniël 2 - het hoofd van goud - in Daniël 7 gelijkgesteld is aan de leeuw, de koning van de dieren. Het tweede koninkrijk - het zilver van Daniël 2 - wordt in Daniël 7 vergeleken met een beer. Het derde koninkrijk - het koper van Daniël 2 - is vergelijkbaar met het vierkoppige luipaard in Daniël 7.

Waarom vier koppen? De geschiedenis legde vast, dat na de dood van Alexander zijn rijk onder zijn vier generaals werd verdeeld. Deze viervoudige verdeling werd in Daniël 8:8 voorspeld. Alle vier koninkrijken waren Grieks in cultuur en taal. Zij waren een verdeelde voortzetting van het rijk, dat minder dan een tiental jaren was verenigd onder Alexander. Net zoals de logge grootte en macht van Perzië gesymboliseerd werd door een beer, werd de bliksemsnelheid van de Griekse legers van Alexander goed beschreven door het symbool van het luipaard.

Daniël 8 heeft meer bijzonderheden vastgelegd over de wisselwerking van het tweede en derde koninkrijk - Perzië en Griekenland. Daniël 8:3-4 beschrijft een ram met twee horens, die uitging om alles om zich heen te onderwerpen. Volgens Daniël 8:20 stelde deze ram "de koningen der Meden en Perzen" voor. Een krachtige bok met één grote horen tussen zijn ogen kwam aan en vernietigde de ram totaal. (v.5-7) Volgens vers 21 is "de harige geitenbok de koning van Griekenland, en de grote horen die tussen zijn ogen stond, dat is de eerste koning". Na de dood van Alexander ("brak de grote horen af" v. 8), "vier koninkrijken zullen uit het volk ontstaan, doch zonder zijn kracht". ( v.22) Daarom zien wij in Daniël 7, dat het derde koninkrijk wordt beschreven als een vierkoppig schepsel.

Deze gebeurtenissen bereidden de weg voor het vierde koninkrijk, beschreven in Daniël 7, dat te schrikwekkend was om getypeerd te worden door één van bovenstaande dieren. Daniël 2 typeert dit koninkrijk met twee ijzeren benen en Daniël 7 beschrijft het als een schepsel met grote ijzeren tanden. Daniël 2:40 legt uit: " En een vierde koninkrijk zal hard zijn als ijzer; juist zoals ijzer alles verbrijzelt en vermorzelt; en gelijk ijzer, dat vergruizelt, zal dit die allen verbrijzelen en vergruizelen".

Merk op wat Daniël 7:19-23 openbaart over dit vierde koninkrijk, "Toen wilde ik de ware zin weten van het vierde dier, dat van die alle verschilde, dat buitengewoon vreselijk was met zijn ijzeren tanden en zijn koperen klauwen, dat at en vermaalde en wat overbleef met zijn poten vertrad... Hij sprak aldus: Dat vierde dier is het vierde koninkrijk, dat op aarde zal zijn, dat verschillen zal van alle andere koninkrijken, en dat de gehele aarde zal verslinden en haar zal vertreden en vermorzelen". Het is dit vierde koninkrijk, het Romeinse Rijk, dat wordt beschreven als een voortzetting in één of andere vorm tot de tijd van de terugkomst van Christus.

Bevestigt de geschiedenis dit? Absoluut!

Zoals de Meden en Perzen Babylon geheel in beslag hebben genomen en Alexander de Grote het rijk van de Meden en de Perzen, zo namen de Romeinen alle vier "koppen" in beslag, die voort waren gekomen uit het rijk van Alexander. Toen Alexander in 323 v. Chr. in Babylon stierf werd een poging ondernomen om zijn rijk bijeen te houden. Een regentschap werd afgekondigd om in de gezamenlijke namen van zijn neef en zijn ongeboren zoon te regeren. Deze poging mislukte. Binnen een paar jaar werd zijn rijk verdeeld tussen vier Griekse generaals, die zichzelf tot koning uitriepen, precies zoals Daniël had voorspeld. (Daniël 8:21-22)

In 307 v. Chr. "namen Antigonus en zijn zoon Demetrius de titel van koning aan, waarop Ptolemy en Seleucus, Cassander en Lysimachus hetzelfde deden. De eenheid van Alexanders rijk werd zo openlijk beëindigd". (Encyclopedia of World History [Encyclopedie van de Wereldgeschiedenis] William L. Langer, 1968, pag. 90)

Cassander legde beslag op Griekenland en Macedonië en zegevierde, met de hulp van Lysimachus en Seleucus, over Antigonus die in de slag van Ipsus in 301 v. Chr. werd gedood. Achtereenvolgens werd echter het vorstenhuis van Cassander in 276 v. Chr. door de kleinzoon van Antigonus, Antigonus II ten val gebracht. Deze vestigde een dynastie, dat Griekenland en Macedonië behield tot de Romeinse verovering in 168 v. Chr., toen dit gebied door het Romeinse Rijk werd ingelijfd.

Lysimachus, die beslag legde op Klein Azië en zichzelf in 305 v. Chr. tot koning uitriep, werd uiteindelijk in de slag van Corpedium in 281 v. Chr. door zijn vroegere bondgenoot Seleucus verslagen en gedood. Eumenes I, de Seleucische gouverneur van Pergamum (Klein Azië) slaagde er in om rond 260 v. Chr. praktisch onafhankelijk te worden van de Seleuciden. In 230 v. Chr. had zijn opvolger de titel "koning" aangenomen. Toen Attalus III in 133 v. Chr. stierf, liet hij zijn koninkrijken Pergamum en Klein Azië bij testament na aan de Romeinen. Zo had Rome het tweede hoofd van Daniëls luipaard ingelijfd.

Seleucus vestigde een koninkrijk, dat zich oostwaarts uitstrekte tot Babylon en westwaarts tot Syrië. De Seleucidische dynastie, die van hem afstamde duurde voort tot 64 v. Chr. toen de Romeinse generaal Pompey, Syrië tot een provincie maakte in het uitbreidende Romeinse Rijk.

De Macedonische generaal Ptolemy nam op dezelfde tijd de titel "koning" aan als zijn drie tijdgenoten, Cassander, Lysimachus en Seleucus. Zijn koninkrijk was gevestigd in Egypte en duurde voort onder zijn afstammelingen tot de dood van Cleopatra in 30 v. Chr. na haar nederlaag tegen de Romeinen. Octavianus, de neef van Julius Caesar (later bekend als Augustus Caesar) versloeg de legers van Cleopatra en Marcus Antonius in de slag van Actium en nam Egypte op in het Romeinse Rijk. "Dit beëindigde de laatste van de Hellenistische koninkrijken". (Langer, pag. 97) Met deze overwinning werden alle vier koppen van het Grieks-Macedonische luipaard een integraal deel van het Romeinse Rijk, het vierde Beest van Daniël 7.

Het Beest van Openbaring geopenbaard

Napoleon, Hitler en Saddam Hoessein hebben iets gemeenschappelijks. Zo ook Michael Gorbatjov, Benito Mussolini en Franklin Roosevelt en diverse verschillende pausen. Sommigen hebben hen - en ontelbare andere personages, bekend en onbekend - bestempeld als het mysterieuze Beest, beschreven in het boek Openbaring. Instituten, zoals de Volkenbond, de Verenigde Naties, internationaal communisme - en zelfs de regering van de Verenigde Staten - werden in de laatste eeuw het Beest genoemd.

Andere commentatoren hebben gesuggereerd, dat het boek Openbaring alleen begrepen moet worden als een metafoor voor de strijd tussen goed en kwaad. Voor deze commentatoren is het Beest de personificatie van het kwaad, niet een historische figuur of instituut.

"Maar", zullen sommigen vragen, "zijn er verschillende zienswijzen en interpretaties van bijbelprofetie"? Natuurlijk zijn die er! Het schijnt, dat de meeste zogenaamde uitleggers beginnen met hetgeen zij zien op het wereldtoneel en dit dan proberen in te lezen in de Bijbel. Daarom identificeerden bijna allen, die bijbelprofetie van commentaar voorzagen in de jaren 1950 en 1960 het communistische rijk van de Sovjet Unie als het scharlakenrode gekleurde Beest van Openbaring. Een paar jaar geleden was het Saddam Hoessein. Tegenwoordig identificeren vele commentatoren de "Nieuwe Wereldorde" of de Verenigde Naties als het Beest. Er lijken haast net zo veel uitleggingen te zijn als uitleggers.

De Schepper God heeft niet de bedoeling gehad, dat bijbelprofetie begrepen zou worden door een oefening in creatieve verbeelding. Profetie is evenmin te begrijpen door te kijken naar eigentijdse gebeurtenissen en deze in het bijbelverslag in te lezen. Integendeel, geen profetie van de Schrift laat een eigenmachtige uitlegging toe. (2 Petrus 1:20) Als de Bijbel symbolische taal gebruikt, bevat de tekst de sleutels tot begrip van wat de symbolen betekenen.

Openbaring 13 onderzocht

De oude Apostel Johannes stond op het zandstrand van het eiland Patmos aan de Middellandse Zee.Toen hij over de zee tuurde, scheen de omgeving voor hem te veranderen. Er hingen dreigende donkere wolken en de zee leek te kolken. Toen hij, als aan de grond genageld er naar staarde, kwam een vreemd schepsel op uit het water. Dit schepsel had de romp van een luipaard, de muil van een leeuw en de poten van een beer. Zo belichaamde het de belangrijkste karakteristieken van de eerste drie schepsels, die Daniël in zijn visioen had gezien, opgeschreven in Daniël 7. Het Beest, dat Johannes zag had ook zeven koppen en tien horens. Ons wordt gezegd, dat "de draak" aan dit schepsel zijn macht en autoriteit gaf. Tenslotte wordt ons gezegd, dat één van de koppen van dit schepsel dodelijk werd gewond en toen genas. Na de genezing bestond het schepsel nog 42 maanden voort. (Openbaring 13:1-5)

Een bijna identiek tafereel wordt in Daniël 7 beschreven. In zijn visioen had Daniël vier schepsels gezien - een leeuw, een beer, een vierkoppig luipaard en een vierde afschrikwekkend schepsel met tien horens - die uit een donkere en stormachtige zee opkwamen. (Daniël 7:1-7) De schepsels, die Daniël zag, zijn duidelijk geïdentificeerd als opeenvolgende koninkrijken van het Babyfoon van Nebukadnessar naar Meden-Perzen, naar het Griekse rijk van Alexander, dat na zijn dood in vieren werd gedeeld en tenslotte naar het Romeinse Rijk. Uit het vierde schepsel, voorstellend het Romeinse Rijk, ontstonden de "tien horens".

Let op de gelijkenis van de twee verslagen. In elk geval waren er zeven koppen. In Openbaring 13 zag Johannes één schepsel, niet vier afzonderlijke, maar de karakteristieken waren hetzelfde; er werden zeven koppen en tien horens beschreven. In elk verslag gebruikten de profeten het symbool van een leeuw, een beer en een luipaard. 

Waarom waren er verschillen in de visioenen?

Toen Daniël zijn visioen zag was het allemaal praktisch toekomst. Babylon, gesymboliseerd door een leeuw, was aanwezig en de anderen moesten nog komen. Toen Johannes, meer dan 600 jaar later schreef, waren Babylon, Perzië en Griekenland al geschiedenis. Johannes concentreerde zich niet op de verschillende koppen, die opkwamen maar op de bijzonderheden van de zevende kop, die in zijn tijd nog bestond en wiens geschiedenis hij op voorhand schreef. Terwijl Daniël zich concentreerde op vier rijken, concentreerde Johannes zich op één systeem, dat voortkwam uit Babylon. Hij zag de verschillende rijken als slechts verschillende koppen van hetzelfde schepsel. Daniël identificeerde wat hij zag als het begin in zijn dagen en voortdurende tot aan de terugkomst van Christus, wanneer de heiligen het koninkrijk zullen bezitten. (Daniël 7:18) Het Romeinse Rijk van de dagen van Johannes was eenvoudig een voortzetting van wat in Babylon was begonnen.

Denkt U eraan, dat de Bijbel haar eigen symbolen interpreteert. Daniël 7:23 maakt duidelijk, dat de vier schepsels (belichaming van zeven koppen) koninkrijken voorstellen. In Openbaring 17:9-10 worden de zeven koppen van het Beest geïdentificeerd als "zeven bergen" of "zeven koningen". Volgens Daniël 7:24 en Openbaring 17:12 symboliseren horens, koningen of koninkrijken. Wat betreft de draak, die de bron van de macht voor dit systeem is, zegt Openbaring 12:9 ons "de grote draak... [is] de oude slang, die genaamd wordt Duivel en de Satan...".

Hoe zit het met de kop, die "dodelijk gewond werd"?

Denkt U eraan, dat van het zevenkoppige Beest, beschreven in Openbaring 13 alleen de laatste zevende kop, het Romeinse Rijk, nog bestond in de dagen van Johannes. De vervulling van de voorgaande zes koppen was reeds geschiedenis ten tijde van Johannes' schrijven.

Werd het Romeinse Rijk een dodelijke wond toegebracht en komt het later weer tot leven en gaat het "tweeënveertig (profetische) maanden" verder?

De datum, die eeuwenlang als de scheidingslijn werd aangehouden tussen de oude en middeleeuwse geschiedenis is 476 n. Chr. Deze datum, de traditionele "val" van het Romeinse Rijk, markeert de moord op de laatste Romeinse keizer van het Westen, Romulus Augustulus, door de Barbaren. In het volgende hoofdstuk zullen wij de latere heropleving van dit rijk onderzoeken.

Maar let U eerst op een andere bijzonderheid, die zowel in Daniël 7 als in Openbaring 13 wordt beschreven. In elk verslag lezen wij over tien horens, die opkomen uit de zevende kop van het Beest, het Romeinse Rijk. Johannes zag alsof elk van de tien horens een kroon droegen (Openbaring 13:1) en Daniël legde uit, dat zij koningen of koninkrijken voorstelden. (Daniël 7:24)

Daniël zegt ons ook, dat tussen deze tien horens een "kleine horen" opkwam, die ervoor zorgde, dat de eerste drie "ten val werden gebracht". Om te zien wat dit betekent moeten wij verder naar de geschiedenis van het oude Romeinse Rijk kijken.

De Geschiedenis van de Eerste Drie "Horens"

In 286 n. Chr. verdeelde keizer Diocletian het Romeinse Rijk in Oost en West om administratieve redenen. Dit werd gesymboliseerd door de "twee benen", beschreven in Daniël 2. Ernstige moeilijkheden lagen echter in het vooruitzicht voor het westerse "been". In 400 n. Chr. bevond het rijk in het Westen zich in doodsnood. Na barbaarse invallen aan de grenzen werd Rome zelf in 409 n. Chr. - voor de eerste keer in acht eeuwen - door Alaric en zijn West-Goten beroofd en geplunderd.

Toen het Romeinse Rijk in het Westen ineenstortte, trachtten drie groepen barbaarse indringers zichzelf als de opvolgers van de Romeinse keizers van het Westen te vestigen - de Vandalen, de Heruli en de Oost-Goten. De keizer in het Oosten erkende elk van hen officieel als een voortzetting van de wettige Romeinse regering in het Westen. Maar een andere heerser in het Westen kwam op, die uiteindelijk hun val en afzetting behaalde.

Deze opgekomen heerser was de bisschop van Rome. Terwijl de westerse keizers zwakker werden, groeide zijn macht en status. Dit betekende niet alleen een groeiende religieuze macht over de belijdende Christelijke gemeenschap, maar ook civiele en politieke macht. Vooral de Vandalen, de Heruli en de Oost-Goten verontrustten hem. Alhoewel zij het Christendom beleden, was het een stroming, die de Drie-eenheid niet beleden, Arianisme genoemd. Zij waren niet "orthodox" en werden daarom als een bedreiging gezien voor de religieuze eenheid van het rijk.

De Vandalen vielen in 429 n. Chr. Noord-Afrika binnen. Na jaren van strijd sloten zij in 435 een verdrag, waarbij de Romeinen hen "erkenden" als de rechtmatige voortzetting van het rijk in Noord-Afrika. (Langer, pag. 135) De Vandalen trachtten hun macht uit te breiden naar Rome om hen op te volgen. In 455 plunderden zij zelfs de stad Rome. Zij deden dit zo grondig, dat tot op de dag van vandaag de naam "vandaal" verbonden wordt aan degenen, die andermans eigendom vernielen. Maar uiteindelijk werden de Vandalen uitgeroeid. "In Afrika werden de Vandalen gehaat als Ariërs (door de Kerk van Rome) en zij hadden te maken met ernstige opstanden van de Berbers, maar hun macht werd niet gebroken tot de Vandalistische oorlogen van (de keizer van het Oosten) Justinian." (Langer pag. 159)

In 476, ongeveer 20 jaar nadat de Vandalen Rome hadden geplunderd, onttroonden de Heruli onder hun leider Odoacer, de laatste westerse Romeinse keizer, Romulus Augustulus. De oosterse keizer Zeno "erkende" Odoacer als de rechtmatige voortzetting van de Romeinse regering in Italië. Odoacer was echter een Ariër en na een verzoek van de Bisschop van Rome stuurde Zeno in 488 Theodoric, de leider van de Oost-Goten, om de Heruli te verdrijven.

"De orthodoxe bisschoppen van Italië, die een afkeer hadden van Odoacers Arianisme, ondersteunden de Ariaanse indringer (Theodoric) alsof hij een bijna orthodoxe keizer voorstelde. Met hun hulp brak Theodoric de krachtige weerstand van Odoacer in vijf jaar van oorlog en haalde hem tot vrede over door een compromis. (in 493) Hij nodigde Odoacer en zijn zoon uit voor een diner in Ravenna, gaf hem overvloedig te eten en vermoordde hen met eigen handen". (The Story of Civilization [De Geschiedenis van de Beschaving], Will Durant, deel 4, pag. 97-98)

Ofschoon het geaccepteerd werd als middel om van de Heruli af te komen, bleef deOost-Gotische heerschappij over Italië onpopulair bij de bisschop van Rome en de Rooms-katholieke bevolking. In 536 kwam generaal Belisarius, die in 533 n. Chr. vanuit Constantinopel met 500 transportschepen en 92 oorlogsschepen werd gezonden om Afrika van de Vandalen te bevrijden, naar Italië om de Oost-Goten te verdrijven. "De legers van de Oost-Goten waren pover en verdeeld; het volk van Rome begroette Belisarius als een bevrijder, de geestelijkheid verwelkomde hem als een belijder van de Drie-eenheid; hij nam Rome zonder tegenstand in". (Durant, pag.109)

Zo werden de eerste drie "horens" uitgerukt in opdracht van de bisschop van Rome, de "kleine horen" van Daniël 7. De weg werd bereid voor de echte opleving van het Romeinse Rijk in het Westen. Bij deze opleving, die in 554 plaatsvond was zoals bij alle latere oplevingen, die daarna plaatsvonden, de goedkeuring van de bisschop van Rome betrokken en zijn rol als een vertrouweling in de verschillende voortzettingen van het rijk van het oude Rome.

Rome - De Oude en Toekomstige Machthebber van de Wereld?

De posters voor toeristen laten een fascinerend Rome zien - een stad op zeven heuvels, bedekt met de bouwkundige luister van het verleden en het heden. Rome is een stad van tegenstellingen. Oude gebouwen en historische ruines wedijveren zij aan zij met een welvarende moderne stad. Zevenentwintig eeuwen zijn verstreken sinds haar legendarische stichting door Romulus en Remus. Tijdens deze lange tijdsexpansie heeft deze opmerkelijke stad een ongekende rol gespeeld in de geschiedenis van de westerse beschaving, als een plaats van voortdurende intriges en macht!

Genesteld in de stad Rome ligt 's werelds kleinste soevereine gebied - Vaticaan Stad. Deze minuscule stadstaat, die haar eigen diplomatieke relaties onderhoudt met alle belangrijke machten, geregeerd door de Roomse paus, is een volledige deelnemer in internationale zaken. Het Vaticaan streeft er echter naar om meer te zijn dan een deelnemer. Het probeert om opnieuw de leidende rol te verwerven, die het zovele eeuwen speelde.

Ofschoon het oude Romeinse Rijk een dodelijke wond kreeg met de dood van de laatste keizer in 476 n. Chr., was dat niet het einde van het verhaal! De eerste drie koninkrijken, die voortkwamen uit het oude Romeinse Rijk, de Vandalen, de Heruli en Oost-Goten waren uitgeroeid. De macht van de oostelijke keizer, Justinianus, bracht dit "uittrekken" tot stand op aandringen van de paus van Rome. De "keizerlijke Restauratie" van Justinianus in 554 "genas" de "dodelijke wond" en bracht de eerste van zes historische pogingen op gang om het rijk van het oude Rome te laten herleven en voort te zetten. En volgens de Bijbel komt er nog een zevende en laatste opleving. Uw leven zal grondig beïnvloed worden door de gebeurtenissen, die nog zullen plaatsvinden in wat haar bewoners noemen, de "eeuwige" stad!

De Dodelijke Wond wordt Genezen

Met de beëindiging van de Gotische oorlogen in 553 n. Chr. werd Italië in armoede en wanorde achtergelaten. Rome was veroverd, belegerd, geplunderd en verhongerd. Uiteindelijk hadden de legers van de Oost-Romeinse keizer Justinianus gezegevierd. De legers van Justinianus waren er in geslaagd om Italië en het overblijfsel van het Westerse Rijk te heroveren, maar hoe moest hij het regeren? Het antwoord ligt in een verdrag van kerk en staat, dat de geschiedenis van West-Europa sindsdien bepaald heeft. Alhoewel de seculiere autoriteiten in het westen ineengestort waren, "leek de herleving van de kerkelijke structuur (onder de bisschop van Rome) zelfs voor de keizers als een zegen van de staat. In 554 kondigde Justinianus een bevel af dat eiste, dat 'geschikte en juiste personen, die in staat waren het plaatselijke bestuur te leiden, als gouverneurs van de provincies gekozen werden door de bisschoppen en voornaamste personen van elke provincie'". (Durant, pag. 519-520)

Deze gebeurtenis is in de geschiedenis bekend als de Keizerlijke Restauratie. De keizers van Byzantium gingen verder als heersers in naam van een herleefdImperium Romanum in het westen van 554 tot 800. Volgens het verdrag van het decreet van Justinianus hielden de bisschoppen van Rome (nu pausen genoemd) de teugels van de macht en waren dus de echte ruiters, die schrijlings op het keizerlijke Beest in het westen zaten.

Op dit punt is het belangrijk om op te merken, dat er een betekenisvol verschil is tussen het Beest, beschreven in Openbaring 13 en die beschreven werd in Openbaring 17. Het Beest in Openbaring 13 komt overeen met wat Daniël zag in Daniël 7. Johannes beschreef een schepsel, dat begon in het Babylon van Nebukadnessar en voortduurde tot in zijn dagen Uit het zevende hoofd, het Romeinse Rijk, zouden tien koninkrijken opkomen. Daniël 7 legde uit, dat de eerste drie van deze tien horens "uitgeroeid" zouden worden.

Het Beest van Openbaring 17 is anders. Het is een schepsel, bereden door de vrouw, tegengesteld aan eerdere beschrijvingen. Het Beest van Openbaring 17 is die, "dat was en niet is" (v.11) - het Romeinse Rijk nadat de dodelijke wond was genezen. Dit is zoals historici ironisch en misleidend, het "Heilig" Roomse Rijk bestempelden, gedomineerd door de Kerk van Rome, die heeft voortgeduurd van 554 n. Chr., door verschillende oplevingen heen, tot op heden.

  • Openbaring 17:11 legt uit, dat dit Beest "de achtste is, maar het is uit de zeven en het vaart ten verderve".

  • Het is een voortzetting van het zevenhoofdig schepsel, beschreven in Openbaring 13, maar in sommige aspecten lijkt het een achtste hoofd op dat schepsel, omdat het begint nadat het laatste hoofd van het Beest van Openbaring 13 een "dodelijke wond" kreeg.

  • De zeven hoofden van het Beest uit Openbaring 17 zijn zeven koninkrijken. (v.10) Zij zijn zeven heroplevingen van het Heilig Roomse Rijk, die overeenkomen met de laatste zeven van de "tien horens" van Daniël 7 en Openbaring 13.

  • De tien horens van Openbaring 17 zijn ook 10 koningen of koninkrijken. (v.12) Zij geven macht aan de laatste opleving van het Heilig Roomse Rijk en zullen door Christus bij Zijn komst (v.14) te niet gedaan worden, aldus in overeenstemming met de tien tenen van het beeld, beschreven in Daniël 2.

Laten wij nu de geschiedenis van de "zeven hoofden", die in Openbaring 17 worden genoemd, nader bekijken. In de jaren na de Keizerlijke Restauratie concentreerden de oostelijke keizers hun aandacht in het algemeen dichter bij huis. De bescherming en beveiliging, die de oostelijke keizers aan het Westen verschaften werd verwaarloosd. Geheime onderhandelingen werden tussen Karel de Grote, koning van de Franken en Leo, bisschop van Rome gehouden om dit probleem op te lossen. De resultaten van de onderhandelingen werden in 800 n. Chr. openbaar gemaakt.

"Toen Karel de Grote (koning van de Franken), gekleed in de mantel en sandalen van een patricius romanus op Kerstdag in gebed voor het altaar van St. Petrus knielde, haalde (paus) Leo plotseling een juwelen kroon tevoorschijn en plaatste deze op het hoofd van de koning. De congregatie, wellicht op voorhand opgedragen om te reageren naar oud gebruik, wanneer de senatus populusque Romanus (Romeinse Senaat) een kroning bevestigde, riep driemaal uit: 'Heil aan Karel de Grote, Augustus, gekroond door de grote God en vrede-brengende Keizer van de Romeinen!' Het koninklijke hoofd werd gezalfd met heilige olie; de Paus begroette Karel de Grote als keizer en Augustus...".(Durant. pag. 468-469)

Na verscheidene jaren van discussie erkende de oosterse keizer in Byzantium Karel de Grote als medekeizer. Het Imperium in het Westen ging over naar een tweede hoofd sinds de tijd van de "dodelijke wond" in 476 en de daarop volgende "genezing" in 554. Beide keren gebeurde het op pauselijk verzoek en met pauselijke goedkeuring.

Zoals historicus Will Durant het stelt, "uit dit innig verbonden samenwerkingsverband van Kerk en staat kwam één van de meest briljante ideeën in de geschiedenis van staatsmanskunst: de transformatie van het koninkrijk van Karel de Grote in een Heilig Rooms Rijk, dat alle prestige, onschendbaarheid en stabiliteit achter zich zou hebben van zowel keizerlijk als pauselijk Rome." (Durant, pag. 468)

Tijdens de anderhalve eeuw, die volgde op de kroning van Karel de Grote viel zijn rijk door zwakke opvolgers uit elkaar. In 936 waren de Germaanse Saksen de meest machtige groep in Centraal Europa. In 955 versloeg Otto, Hertog van de Saksen en Koning van de Germanen, de Magyaren (Hongaren), die West-Europa van het Oosten trachtten binnen te vallen. Enkele jaren later viel hij, op verzoek van paus Johannes XII om hem zijn macht terug te geven, Italië binnen en ontving in de nasleep in 962 de keizerlijke kroon in Pavia. "Zo werd de geest van het Romeinse Rijk opnieuw opgeroepen om de succesvolle bouw van het rijk van een semi-barbaarse koning te bekrachtigen". (Handbook of Western Civilization [Handboek van de westerse samenleving] William McNiel, pag. 317) De kroning van Otto markeerde de installatie van een derde hoofd in de continuïteit van het westerse rijk sinds het herstel van het rijk van Justinianus.

Hoe zagen de tijdgenoten van Otto en hun opvolgers de betekenis van zijn heropleving van het rijk?

Zoals historicus Robert Hertzstein schreef, "...het Heilig Roomse Rijk werd niet louter gezien als een ambtstermijn, maar als een universele Christelijke regent voor God op aarde en te bestaan tot de komst van de Antichrist. Zoals Karel de Grote, ontving Otto zijn kroon door de pauselijke aanspraak, dat de Roomse Kerk de enige keizerlijke kiesgerechtigde is sinds de vroege vierde eeuw.... Het Heilige Roomse Rijk was in grote mate Germaans, Christelijk in haar morele verantwoording en Romeins in haar aanspraak op rechtmatigheid en universaliteit". (The Holy Roman Empire in the middle Ages [Het Heilig Roomse Rijk in de Middeleeuwen] ed. Hertzstein, pag. viii)

In een verhandeling getiteld "Het Heilig Roomse Rijk als een Regentschap voor God op, aarde", schreef de bekende Oostenrijkse historicus Friedrich Heer: "De taak van het Heilig Roomse Rijk was om Gods verdediger op aarde te zijn, om hier Zijn doelen te vervullen, het Christendom en de Kerk te verdedigen en de rechtvaardigheid van God en de goddelijke orde van het universum op aarde te handhaven. Het aardse Heilig Roomse Rijk was de tijdelijke weerspiegeling van de eeuwige Stad van God... In de symbolen van het rijk werd deze aanspraak aan de hele wereld vertoond: met de keizerlijke appel, gevuld met aarde van de vier hoeken van de wereld, houdt de keizer de hele wereld in zijn hand... (de keizer) noemde de keizerlijke kroon corona urbis et orbis (de kroon van Rome en van de wereld); hij ziet zichzelf als de caput mundi en als de dominator obris et urbis. [hoofd van de wereld en heerser van de aarde en van Rome]" (Hertzstein, pag. 64-65)

Het herleefde rijk van Otto duurde bijna 300 jaar. Met de dood van Conrad IV in 1254 werd het rijk tenslotte zo'n tweespalt door rivaliserende groepen, dat het resulteerde in een 19-jarig interregnum. (een tijd zonder een keizer) In de nasleep werd in 1273 Rudolf I gekozen tot keizer - de eerste van de Habsburgers, die tot de keizerlijke troon werd verheven. Het hoogtepunt van deze vierde opleving van het oude Romeinse imperium was de kroning van Rudolfs afstammeling, Karel V, in Bologna door paus Clement VII in 1530. Karel V regeerde over een onmetelijk rijk. Van zijn moeder (Joan, dochter van Ferdinand en Isabella van Spanje) had hij Spanje en alle Spaanse bezittingen in de Nieuwe Wereld geërfd. Van zijn vader erfde hij de grote gebieden van de Habsburgers in Duitsland, Italië en Centraal Europa.

Na Karel V nam de macht van Habsburg af. Tegen de 18e eeuw was "Heilig Roomse keizer" meer en meer een nietszeggende titel. In de laatste tientallen jaren van de 18e eeuw schudde heel Europa door de Franse Revolutie en haar nasleep. Een man, zowel hoog begaafd als uiterst ambitieus kwam in Frankrijk aan de macht. Zijn naam was Napoleon en hij streefde naar veel meer dan het presidentschap van een Franse Republiek of zelfs om een nieuwe koning van Frankrijk te worden. Zijn ambitie kon alleen tevreden gesteld worden door het herstel van het Romeinse Rijk - met hemzelf als keizer. Zoals historicus Will Durant optekende, "... hij droomde ervan om Karel de Grote naar de kroon te steken en West Europa te verenigen...". (The Story of Civilization [De Geschiedenis van de Beschaving] Will Durant, deel II, pag. 243)

Napoleon beschouwde zichzelf als opvolger van Caesar en Karel de Grote. Na het organiseren van een referendum, welke hij won met 3.572.329 stemmen tegen 2.569, werd Napoleon op 18 mei 1804 door de Senaat tot keizer uitgeroepen. Onmiddellijk begon hij met paus Pius VII te onderhandelen om naar Parijs te komen en hem te wijden als keizer. De onderhandelingen waren succesvol en de kroning vond plaats op 2 december.

De Oostenrijkse Habsburgers voelden scherp de opeenvolgende diplomatieke en militaire opmars van Napoleon aan, in het bijzonder zijn toe-eigening van de keizerlijke titel. Twee jaar later onttrokken 16 prinsen en hun staten zich op aandrang van Napoleon aan het Heilig Roomse Rijk, vormden het Verbond van de Rijn en vroegen Napoleon om bescherming als deel van zijn rijk. De volgende maand, op 6 augustus 1806, deed Franciscus II afstand van zijn nietszeggende titel als keizer van het Heilig Roomse Rijk. Het Europese rijk van Napoleon strekte zich nu uit van de Atlantische oceaan tot de Elbe. Spanje, Frankrijk, Nederland, België, West Duitsland en tenslotte heel Italië, vormden zijn hernieuwde rijk. Zo werd Napoleon het vijfde hoofd van het herleefde westerse Imperium sinds de dagen van Justinianus.

Napoleons rijk was echter niet voorbestemd om van lange duur te zijn. Een door Britten geleide coalitie veroorzaakte zijn nederlaag en troonafstand in 1814. Dit vormde het einde van een periode van 1260 jaar sinds de keizerlijke restauratie onder Justinianus in 554. Aldus werd de profetie in Openbaring 13:3-5 vervuld over het 5e Beest, dat een dodelijke wond kreeg; de wond werd genezen en het Beest "werd macht gegeven dit tweeënveertig maanden lang te doen". (42 "maanden" van 30 dagen zijn 1.260 "dagen") De troonafstand van Napoleon markeerde het einde van een tijdperk. Volgens de profetie moeten er nu nog twee pogingen tot heroplevingen komen van de glorie en pracht van het oude Rome.

Twee Laatste Oplevingen - één is voorbij en één op Komst

Na de ondergang van Napoleon in 1814 bleven Duitsland en Italië voor de daaropvolgende halve eeuw verdeeld en machteloos. Elk was verdeeld in een aantal kleine staatjes en vorstendommen en werd verscheurd door interne schermutselingen. In 1871 slaagde Bismarck er in alle niet-Habsburgers in Duitsland te verenigen onder de Pruisische koning, terwijl Garibaldi er in slaagde om heel Italië te verenigen onder de noordelijke Italiaanse koning van Sardinië-Piedmont.

Vijftig jaar na de installatie van de Unie van Garibaldi kwam een sterke man aan de macht in dit verenigd Italië, die visioenen had om nogmaals de pracht en glorie van het oude Rome te herstellen. Zijn naam was Benito Mussolini en hij leidde in 1922 zijn Fascisten naar de macht. De Fascisten ontleenden hun naam aan de fasces(bijlbundel) van het keizerlijke Rome. De fasces was een bijl, gebonden in een bundel roeden, die éénheid en autoriteit betekende. Het werd door Romeinse consuls gedragen als een teken van hun ambt.

Sinds 1870, toen het Italiaanse leger van koning Victor Emmanuel de legers van de paus had verslagen en Rome had veroverd, bestond er een gespannen evenwicht tussen de pausen en de nieuwe heersers van Italië. In 1929 tekende Mussolini uiteindelijk het Lateraans Verdrag met het pausdom, dat de pauselijke soevereiniteit instelde over Vaticaan Stad en de regering van Mussolini maakte tot de eerste Italiaanse regering in de moderne geschiedenis, die officieel door de paus werd erkend.

Het verdrag, dat tussen het pausdom en de fascistische regering in Italië was getekend, was een voorspel voor één, die vier jaar later tussen het pausdom en de Duitse Nazi regering werd getekend. De rol van het Vaticaan in het bevestigen van zowel Mussolini als Hitler in macht wordt uitvoerig beschreven in een onlangs verschenen boek: Hitler's Pope, the Secret History of Pius XII. [Hitlers Paus, de geheime geschiedenis van Pius XII], (John Cornwell, Viking, 1999)

Begerig om "glorie" te herstellen zocht Mussolini naar plaatsen om te veroveren. Ethiopië, die met zijn legers de Italianen in 1896 uit Oost Afrika had gejaagd, leek een veelbelovende gegadigde. De legers van Mussolini voerden succesvol een invasie uit in Ethiopië en Somalië. In 1936 verklaarde hij grandioos vanaf het balkon van het Paleis Venezia, "na 15 eeuwen, terugkeer van het rijk op de voorbestemde heuvels van Rome". Mussolini ging toen over tot een alliantie met Adolf Hitler, heerser van Duitsland sinds 1933, die resulteerde in de As Rome-Berlijn van de Tweede Wereldoorlog. Deze zesde poging om Europa te verenigen door het concept van heropleving van keizerlijk Rome ging in 1945 in vlammen en smadelijkheid op.

In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog zeiden velen, dat de dagen van Europa voor bij waren. Steden, het platteland en de nationale economieën door het hele continent heen, in het bijzonder in Duitsland, waren verwoest. Velen dachten, dat het Russische communisme de golf van de toekomst in Europa was. Immers, Stalin plantte direct na de oorlog de Russische laars snel op zoveel mogelijke plaatsen van Europa als hij kon. Het idee van een door Duitsland geleid Europa, dat een dominante rol zou spelen in wereldgebeurtenissen was iets, waarvan de meeste waarnemers zeiden, dat het nooit meer kon gebeuren.

Toch bracht in 1957, binnen 12 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog het Verdrag van Rome een aankomende Europese Economische Gemeenschap op gang, bestaande uit Frankrijk, West Duitsland, Italië en de drie Benelux landen. Dit was de rechtstreekse voorganger van de hedendaagse machtige Europese Unie.

Profetieën voor Onze Dagen en Daarna

Wordt door deze Europese Unie de weg voor de toekomst voorbereid - een zevende en laatste poging om de pracht en macht van keizerlijk Rome te laten herleven?

Als Daniël 7 en Openbaring 13 worden vergeleken zien wij, dat de "tien horens" (koninkrijken) uit het Romeinse Rijk voortkwamen, het zevende hoofd van het Beest. De eerste drie van deze "horens", de Vandalen, de Heruli en de Oost-Goten werden in pauselijke opdracht "uitgetrokken". Dit vervulde de profetie van Daniël 7:7-8, 23-25, waarna de laatste zeven "horens" overbleven. Zes pogingen om het rijk van het oude Rome te herstellen werden geprobeerd met pauselijke goedkeuring. Zij zijn gekomen en gegaan en zijn nu een deel van de historische geschiedenis.

Het verhaal van de zeven oplevingen (zes in het verleden en één nog toekomstig) wordt ook in Openbaring 17 symbolisch verteld. Hier wordt een ander Beest met zeven hoofden en tien horens beschreven. Dit schepsel verschilt van dat uit Daniël 7 en Openbaring 13 - het wordt bereden door een vrouw, die een religieuze organisatie symboliseert, bestempeld als "mysterie, Babylon de Grote". Met andere woorden, het is een bestendiging van de oude Babylonische mysteriereligie, die nu groot en machtig is geworden.

Het zevenkoppige schepsel van Openbaring 17 is duidelijk het Heilig Roomse Rijk, omdat "De zeven koppen zijn zeven bergen waarop de vrouw gezeten is". In vers 10 worden de zeven "bergen" geïdentificeerd als zeven koningen of koninkrijken. De schepsels, beschreven in Daniël 7 en Openbaring 13 werden niet bereden door de vrouw. Het Beest van Openbaring 17 wel. Zoals zijn voorganger heeft het tien horens op het laatste hoofd. In Openbaring 17 stellen de tien horens tien toekomstige heersers voor, die gezamenlijk hun macht en autoriteit aan "het Beest" zullen geven - een eindtijd opleving van het oude Heilig Roomse Rijk. De tijdsbepaling ligt nog voor ons, omdat deze tien tegen Christus zullen vechten bij Zijn terugkomst. (Openbaring 17:12-14, 17)

Dit brengt ons terug bij het eerste visioen, dat Daniël uitlegde - het beeld in Daniël 2 van de twee benen van ijzer eindigend in voeten van ijzer en klei. De tien tenen, vijf aan elke voet, werden uitgebeeld als door Christus stuk gesmeten bij Zijn terugkomst, voorafgaand aan de vestiging van het Koninkrijk van God op aarde. (Daniël 2:34-35, 42-44) De tien tenen van Daniël 2 en de tien horens van Openbaring 17 zijn synoniemen en beelden tien heersers uit, die gezamenlijk hun steun en loyaliteit aan de zevende en laatste heropleving van het Roomse Rijk zullen geven.

De benen van het beeld uit Daniël 2 stellen het Romeinse Rijk voor, verdeeld in het oosterse Rijk en het westerse Rijk door keizer Diocletian in 286 n. Chr. Bijbelprofetie concentreert zich op de voortzetting van het westerse Rijk - het Beest bereden door de "vrouw". Toch laat Daniël 2 zien, dat het oosterse been een rol zal vervullen in de laatste opleving. Het oosterse Roomse Rijk ging verder met keizers, die tot 1453 in Constantinopel heersten totdat Osmaanse Turken de stad onder de voet liepen en de laatste keizer, Constantijn XI, vermoordden.

Maar dat was niet het einde van het oosterse been. In 1472, 19 jaar na de val van Constantinopel, verrichtte de paus een huwelijksceremonie tussen Iwan de Grote, Hertog van Moskou en Zoë, nicht en erfgename van de laatste oosterse keizer. "Het huwelijk was belangrijk vanwege de aanspraak van Russische heersers te staven om de opvolgers te zijn van de Griekse keizers en de beschermers van het Orthodoxe Christendom... Iwan nam de titel van Tsaar aan, d.w.z. Caesar". (Langer, pag. 342) Aldus ging het Roomse Rijk door de geschiedenis voort op twee benen. Twee personen maakten aanspraak om de opvolgers van Caesar te worden. In de Latijnse en Duitse Rooms Katholieke wereld van het westen was de benaming van de titel:Kaiser, [Keizer]. In de Griekse en Slavische wereld van het oosten was dit: Tsaar.

Degene, Die zegt, dat Hij "het einde vanaf het begin" verklaart, openbaart dat tien koningen (of heersers), die de opvolgers zijn van zowel de oosterse als de westerse "benen", zich uiteindelijk zullen verenigen. Zij zullen de laatste heropleving van het Romeinse Rijk vormen - de laatste belichaming van Babylon.

Er is enig slecht nieuws in het vooruitzicht. Deze laatste tien heersers zullen hun loyaliteit geven aan een komende unie van kerk en staat in Europa, die naar wereldoverheersing zal streven. Zoals Johannes Haller, een populaire Duitse historicus, die in 1947 stierf, het stelt: "In het geheugen van het Duitse volk leeft het oude (Heilig Roomse) Rijk voort als een tijd van grootheid en pracht, die eens weer tot leven moeten komen". (The Greatest Epoch of the German People, 1944). [Het grootste tijdperk van het Duitse Volk, 1944]

Na een onderbreking van ogenschijnlijke vrede en voorspoed zal dit systeem de hele wereld in een helse nachtmerrie dompelen. Tenzij God tussenbeide gaat komen,door Jezus Christus terug te zenden naar deze aarde, zal totale vernietiging het gevolg zijn en geen vlees behouden worden. (Matteüs 24:21-22, 29-30)

Maar na het slechte nieuws is er goed nieuws - werkelijk het best mogelijke nieuws. In de dagen van deze laatste unie van Europese heersers, "zal de God des hemels een koninkrijk oprichten, dat in eeuwigheid niet zal te gronde gaan... zelf zal het bestaan in eeuwigheid". (Daniël 2:44)

Het Geheimzinnige Merkteken van het Beest

Bijna geen profetisch onderwerp heeft meer gissingen en speculatie uitgelokt dan het "teken van het Beest". Behalve een "teken" vermeldt Openbaring 13 ook een "beeld" van het Beest, alsook het geheimzinnige "getal van zijn naam" - 666. 

Wat is de betekenis van deze geheimzinnige symbolen?

Laten wij bekijken wat wij tot nu toe hebben vastgesteld, voordat wij het getal, het beeld of het teken gaan onderzoeken. Het Beest van de eindtijd wordt in Uw Bijbel duidelijk geïdentificeerd als de moderne opvolger van het Rijk van het oude Babylon. De profeet Daniël identificeerde vier opeenvolgende koninkrijken: Babylon, Perzië, Griekenland en Rome. Rome, het "vierde koninkrijk", zou voortgaan door zeven oplevingen tot de terugkomst van de Messias, wanneer de God van de hemel het laatste herleefde Romeinse Rijk zal vernietigen en een koninkrijk zal stichten, dat voor altijd zal bestaan.

Omdat het Romeinse Rijk het Beest is, dat door Johannes in Openbaring 13 en Openbaring 17 wordt beschreven, is het "teken" een merk of teken van het Romeinse Rijk. Het "beeld" van het Beest moet iets zijn, dat gemaakt of gevormd is naar het Romeinse Rijk.

Voordat wij verder gaan; let U er op, dat Openbaring 13 een tweede "beest" noemt, van een aardse, niet hemelse oorsprong. (v.11) Uiterlijk doet het zich voor als Christen, die zich tracht te identificeren met Christus, het Lam Gods (verg. Johannes 1:29), maar zijn macht ontvangt van de duivel, de oude draak. (Openbaring 12:9) In profetieën worden horens gebruikt om heerschappij of autoriteit voor te stellen en dit schepsel wordt beschreven met twee horens. Openbaring 13:12 openbaart, dat dit tweede beest eist, dat allen hun trouw en loyaliteit aan het Heilig Roomse Rijk geven, het beest van wie de dodelijke wond werd genezen. (v.12) Dit tweede beest wordt beschreven als één, die grote wonderen verricht, die de mensheid zullen misleiden. (v. 13-14) In Matteüs 24:24 voorspelde Christus "valse Christussen", die allen, behalve de uitverkorenen, zullen misleiden.

Was er historisch gezien, een instituut, dat beweerde Christus te vertegenwoordigen ("als een lam", v. 11) en heerschappij voerde over de volken door middel van verschillende "wonderen" (v.14) - een instituut, dat de valse boodschap van de duivel onderwees, dat Gods wet was "afgeschaft" en dat eiste dat zijn volgelingen hun loyaliteit gaven aan het Heilig Roomse Rijk? Gedurende het middeleeuwse tijdperk was dit precies wat de kerk van Rome deed!

Waarom de twee horens?

De kerk van Rome is zowel een kerkelijke als een wereldlijke regering. De paus is zowel een religieus leider als een civiel staatshoofd. Bijbelprofetie laat zien, dat de unie van kerk en staat van de Middeleeuwen een voorloper was van eindtijd gebeurtenissen, wiens gewicht veel groter zal zijn.

Het Geheimzinnige Teken

Wat kan mogelijk beschouwd worden als merkteken van het Romeinse Rijk?

Wat het ook is, binnen een paar jaar zal het vereist worden van al degenen, die zullen deelnemen aan het economische systeem van het Grote Babylon. (Openbaring 13:17) Degenen echter, die het zullen aannemen door hun daden, roepen de ongemengde gramschap van God over zichzelf uit. (Openbaring 14:9-10) Wat dit merkteken ook is, het heeft al eeuwen bestaan, want alle rechtvaardige martelaren hebben het geweigerd. (Openbaring 20:4) Met de beschrijving van de interactie tussen de kerk van Rome en het middeleeuwse Heilig Roomse Rijk maakt Openbaring 13 duidelijk, dat het merkteken en het getal van de naam van het Beest allen bestonden gedurende de Middeleeuwen, als een voorloper van eindtijd gebeurtenissen.

In de afgelopen jaren zijn vele suggesties aangevoerd om dit merkteken te identificeren. Destijds in de jaren 1930 trachtten sommigen het in verband te brengen met de uitkeringskaarten (in America), die verplicht waren door de regering Roosevelt. Anderen zagen boosaardige betrokkenheid in de universele codes voor producten bij de kassa scanners. Weer anderen waren wantrouwig tegenover bankpassen en andere technische nieuwigheden. Velen verwachten een soort tatoeage of een verborgen vastgezette computerchip, die aan een nietsvermoedende bevolking wordt opgedrongen. Maar tenzij wij naar ALLES kijken wat de Bijbel over dit onderwerp openbaart, zullen wij niet een duidelijk begrip verkrijgen.

Openbaring 14:10 openbaart, dat degenen, die het merkteken van het Beest ontvangen, de wraak van God over zich uitgegoten zullen hebben. Let op de duidelijke lering van de Apostel Paulus over de ontvangers van Gods wraak. Kolossenzen 3:6 zegt ons dat "de toorn Gods komt over de kinderen der ongehoorzaamheid". Het teken van het Beest is daarom een merkteken van ongehoorzaamheid aan God. Het tekent degenen, die weigeren om Gods geboden te onderhouden ondanks de prediking van zowel de twee getuigen en zelfs de laatste waarschuwing, die door een engel van God wordt gebracht. (Openbaring 14:9)

Het teken van het Beest staat duidelijk voor een merkteken van ongehoorzaamheid aan God en Zijn wetten. Openbaart de Bijbel een tegengesteldteken van ongehoorzaamheid, dat Gods ware volk identificeert? Let op Exodus 31:13-17. Hier verklaart God aan het oude Israël, dat Zijn Sabbatten een teken voor eeuwig zijn tussen Hem en Zijn volk! De Sabbat is het testgebod om de ware God van de schepping en het volk, dat gehoorzaam is aan Zijn geboden en wetten, te identificeren.

Openbaring 13 legt uit, dat het teken van het Beest, een merkteken van ongehoorzaamheid aan God, op de hand en het voorhoofd ontvangen wordt. Net zoals ongehoorzaamheid wordt beschreven als dragend op de hand en het voorhoofd, zo is dit ook met gehoorzaamheid aan Gods wet. Let U op Deuteronomium 6: "Dit nu is het gebod, dit zijn de inzettingen en verordeningen, die de Here, Uw God, bevolen heeft u te leren om die na te komen in het land waarheen gij zult trekken om het in bezit te nemen; opdat gij de Here Uw God, vreest door al zijn inzettingen en geboden te onderhouden... Gij zult het ook tot een teken op Uw hand binden en het zal u een voorhoofdsband tussen Uw ogen zijn". (Deut. 6:1-2, 8) De hand is symbolisch voor daden, terwijl het voorhoofd de zetel van het verstand is. Gehoorzaamheid aan God brengt zowel daden (hand) als wil (voorhoofd) met zich mee.

Het merkteken van het Beest is een teken van ongehoorzaamheid aan God. Dit moet niet alleen het verwerpen van Gods teken van gehoorzaamheid betekenen, de Sabbat, maar ook het accepteren van een vals teken of merk. Dit merk is in feite een teken, voortgekomen uit Babylon en Rome. Is er een dergelijk symbool, dat door alle tijden heen tot op de dag van vandaag bestaat?

Zonaanbidding - Satans Oude Vervalsing

In het oude Babylon dienden de koningen als hogepriester van de zon, Bel-Marduk. "De hand van Bel-Marduk nemen" was een deel van de installatieplechtigheid als koning in Assyrië en Babylon. (Babylonian and Assyrian Religion,[Babylonische en Assyrische Religie] Encyclopaedia Britannica, 11e ed.) De viering van de winterzonnewende rond 25 december werd beschouwd als de geboortedag van de zon. Het was een belangrijke feestdag, gecombineerd met het geven van geschenken en de heilige altijdgroene boom.

De zon was niet slechts bij veel van de Babylonische heidense aanbidding betrokken, maar ook elk van de Babylonische opvolgers op hun beurt deden dit, eerst in Perzië en later zowel in de Hellenistische wereld als in Rome. Iedere keer, wanneer elk van Daniëls vier beesten opkwam, was zonaanbidding in feite tot verhevenheid opgestegen als de rijksreligie.

Perzië was de eerste opvolger van Babylon. De oude Perzische religie concentreerde zich op de aanbidding van Mithras, de god van het licht. Als resultaat van de Babylonische invloed echter werd Mithras geïdentificeerd als de Babylonische zonnegod. De Grieken van Klein Azië identificeerden Mithras met hun oude zonnegod, Helios en droegen bij aan de verspreiding naar het westen van de zonnecultus. Alexander de Grote reisde naar de Tempel van Amon-Ra in Egypte om door de priesters uitgeroepen te worden als de letterlijke zoon van de zonnegod.

En hoe staat het met Rome?

"Mithras, geïdentificeerd met de zonnegod Invictus in Rome werd aldus de gever van autoriteit en victorie aan het keizerlijk huis". ("Mithras", Encyclopaedia Britannica, 11e ed.). Lempriere's Classical Dictionary [Lemprieres klassieke woordenboek] verklaart, dat Sol, de zonnegod van Rome werd aanbeden als "...de Baal of Bel van de Chaldeeën" ("Babyloniërs", pag. 590) Zonaanbidding en haar symbolen werden door het Romeinse Rijk overgenomen van haar voorgangers en doorgegeven aan de hele westerse wereld!

In het hedendaagse Syrië ligt een klein Arabisch dorp, Baalbek genaamd. Daar liggen de ruines van twee majestueuze tempels, eens de trots van Heliopolis, de Grieks-Romeinse "Stad van de Zon". Let op de uitleg van historicus Will Durant: "Augustus vestigde daar een kleine kolonie en de stad groeide als de heilige zetel van Baal, de Zonnegod. Onder Antonius Pius en zijn opvolgers bouwden Romeinse, Griekse en Syrische architecten en ingenieurs op de plaats van een oude Foenicische tempel voor Baal, een imposante tempel voor Iuppiter Heliopolitanus". (The Story of Civilization) [de Geschiedenis van de Beschaving] Will Durant, hfdst. 3, pag. 511) Zo werd de Romeinse Jupiter geïdentificeerd met Baal, de oude zonnegod.

Een ander groot centrum van heidense zonaanbidding was de tempel in Heliopolis in Egypte, waar een grote obelisk stond, gewijd aan de zon. Rond 40 n. Chr. transporteerde de Romeinse keizer Caligula deze obelisk van Egypte naar Rome en zette dit neer op het ronde plein op de Vaticaanse Heuvel. In 1586 werd deze oude obelisk - 83 voet hoog en 320 ton zwaar - op last van paus Sixtus V een korte afstand verplaatst naar de tegenwoordige locatie. De obelisk werd precies gecentreerd voor de ingang van de St. Petrus Kathedraal, waar het tot op heden nog staat en dit vereiste een ploeg van 800 werklieden, 160 paarden en 45 lieren.

In het oude Rome was er voor de dagen van het keizerrijk, een sekte, toegewijd aan Sol, de zonnegod. Parrinder's World Religions from Ancient History to the Present[Wereldreligies van de Oude Geschiedenis tot heden] behandelt de ontwikkeling van zonaanbidding als de religie van Rome.

"Het was te verwachten, dat wanneer het zwaartepunt van het Romeinse Rijk zich naar het oosten verplaatste, zonaanbidding in kracht zou toenemen. Het was reeds sterk in de keizerlijke propaganda; het Gouden Huis van Nero was een geschikt huis voor de geïncarneerde zon en Antonius schonk de zon bijzondere eer. Onder de Severan dynastie werd zonaanbidding dominant; de zonnegod werd afgebeeld met de karakteristieke baard van Severus en de keizer nam de titel INVICTVS (onoverwonnen) aan, wat de bijzondere bijnaam van de zon was... De zon was een buitengewoon verenigend symbool en een verzamelpunt voor het hele rijk... in 274 n. Chr. benoemde Aurelian, de zonnegod, als de belangrijkste god van het Romeinse Rijk". (Parrinder, pag. 175)

Aurelian, keizer van 270-282 n. Chr. schreef veel van de morele en politieke chaos in de derde eeuw van Rome toe aan religieuze verdeeldheid. Hij trachtte het hele rijk te verenigen in de "verering van de zonnegod en van de Keizer als de plaatsvervanger van die godheid op aarde. Hij bouwde in Rome een prachtige tempel van de zon, waarin hij hoopte, dat de Baal van Emesa en de god van het Mathriasm in op zouden gaan... Aurelian bevorderde, dat het oosters maken van de monarchie, dat met Elagabalus was begonnen, zichzelf zou voltooien in Diocletian en Constantijn". (Durant, pag. 639)

Constantijn, beschouwd als de eerste "Christelijke" keizer van Rome, was zelf een vereerder van de zonnegod. "Feitelijk was de christelijkheid van keizer Constantijn dubbelzinnig. Zijn gezin was, vanouds gebruikelijk, trouw verschuldigd aan de zonnegod; het beroemde visioen van het kruis, toen hij naar Rome marcheerde, kwam tot hem van de zon; gedurende tientallen jaren bleef de zon op zijn munten en op zijn triomfboog in Rome voorkomen; zijn eigen standbeeld in Constantinopel droeg de van stralen voorziene kroon van de zonnegod..." (Parrinder, pag. 175) In de eerste eeuw werd de zevendaagse planetaire week in Rome bekend gemaakt. De zevendaagse week zelf is bij de schepping geschapen (Genesis 1) en de wetenschap van de juiste wekelijkse cyclus werd door de Joden bewaard. In het oude Babylon echter werd elk van de zeven dagen van de week geassocieerd met, wat de Ouden noemde, de zeven planeten: Zon, Maan, Mars, Mercuri, Jupiter, Venus en Saturnus. Dit is belangrijk, omdat dit de weg bereidde voor een keizerlijke afkondiging, dat onuitwisbaar een teken of merk op de Christelijke belijdende wereld drukte, ontleend aan oude zonaanbidding.

De Encyclopaedia Britannica schrijft: "De vroegste erkenning van de viering van zondag als een wettelijke verplichting is een grondwet van Constantijn in 321 n. Chr., dat bepaalde, dat alle gerechtshoven, inwoners van steden en werkplaatsen op zondag moesten rusten". (venerabili die solis, ["zondag"], 11e ed.)

Bij gebruik van de Latijnse term is de juiste vertaling "eerbiedwaardige dag van de zon". Constantijn identificeerde de dag van de week met die dag, die in oude tijden gewijd was aan Sol, de zon. Door de afkondiging van een Romeinse keizer werd een teken van het oude Babylon en de cultus van zonaanbidding gedwongen opgelegd aan de inwoners van het Romeinse Rijk. Dat teken - met andere betrokken symbolen van zonaanbidding - is in stand gebleven door de middeleeuwen heen tot op heden.

Het Beeld van het Beest

Wij hebben gezien, dat het tweede beest, genoemd in Openbaring 13, niets anders is dan de Kerk van Rome, terwijl het eerstgenoemde beest, het Romeinse Rijk is. De Kerk van Rome, dit tweede beest, gelastte, dat er een "beeld" van het eerste beest, het Romeinse Rijk, gemaakt moest worden. 

Wat is een beeld?

Het is een kopie, model, afbeelding of duplicaat. Het beeld van het beest is daarom een kopie van het oude Romeinse Rijk - iets gemaakt naar het voorbeeld van het heidense Romeinse koninkrijk of regering. Let op de duidelijke verklaring van de Britse historicus en staatsman James Bryce, dat het "... pauselijke (systeem) zelf gemaakt is naar het voorbeeld van het oude Rijk". (A History of the Holy Roman Empire must be Deduced from Its Theory, Hertzstein, pag. 53) [Een geschiedenis van het Heilig Roomse Rijk moet afgeleid worden van haar leer]

Openbaring 13 legt uit, dat de valse kerk, het tweede beest, eist dat alle mensen totale loyaliteit en aanbidding geven aan het beeld, de religieuze organisatorische structuur, gemaakt naar het voorbeeld van het oude Romeinse Rijk. Het "veroorzaakt", dat degenen, die weigeren gedood zullen worden. (Openbaring 13:15) Gedurende de Middeleeuwen voerde de kerk de straf niet zelf uit. Zij verklaarden eenvoudig degenen, die weigerden het systeem aan te hangen, als ketters. Degenen, die door de kerk in de ban waren geplaatst, werden als vijanden van de staat beschouwd en werden dienovereenkomstig behandeld door de civiele regering.

Het Romeinse Rijk uit de eerste eeuw was autoritair. Maar velen realiseren zich niet, dat verkiezing voor de vele ambten ook een eervol en geaccepteerd gebruik was. Zelfs de keizer werd gekozen - zogenaamd door de Senaat, maar in feite gewoonlijk door de Pretoriaanse Garde of eenvoudig door het leger.

Sommige oudsten, die door Paulus vermaand werden (Handelingen 20:30) werden later leiders om Gods volk te misleiden door het voorbeeld van Romeinse gemeenten te volgen en publieke kerkdiensten te houden met gekozen functionarissen. Let op de verklaringen van historicus Arthur Boak, "Deze gemeenten werden gevormd naar het patroon van Romeinse gemeenten, ofschoon bepaalde titels, zoals consul en Senaat, bewaard werden voor de hoofdstad... Alle functionarissen werden door het volk gekozen..." (A History of Rome to 565 AD [Een Geschiedenis van Rome tot 565 n. Chr.] 1965, pag. 370) Dr. Boak schrijft verder, "Ofschoon de lagere klassen van Rome en de gemeenten weinig gelegenheid hadden voor politieke activiteit, vonden zij compensatie in het sociale leven van hun gilden of colleges... Zodoende ontstonden professionele, religieuze en begrafenis colleges. Hun organisatie was gevormd naar dat van de gemeenten". (pag. 370-371) Schrijvend over de ontwikkeling van de beginnende Roomse Katholieke Kerk, voegt Dr. Boak toe, "In hun organisatie waren deze gemeenschappen allen van hetzelfde algemene soort, die op de Romeinse religieuze collega's leken..." (pag. 401)

In de congregaties wilde een toenemend aantal onbekeerde mensen "zeggenschap". Zij kozen leraren, die verkiezingen goedkeurden en die hen tevredenstelden met leringen, die hen in toenemende mate terug brachten in de heidense gewoonten van de wereld om hen heen. In zijn laatste brief aan Timoteüs had de Apostel Paulus precies voorspeld over deze loop van gebeurtenissen. (2 Timoteüs 4:3-4)

Historicus Edward Gibbon schreef, "...de vereniging van publiek beraad introduceerde spoedig het ambt van president, die tenminste bekleed moest zijn met autoriteit om de meningen onder controle te krijgen en de resoluties van de congregaties uit te voeren..." (Triumph of Christendom in the Roman Empire. p. 44) [Triomf van het Christendom in het Romeinse Rijk] Gibbon beschreef verder de tijden, die volgden op de regering van keizer Constantijn:

"Maar om de bisschopszetel werd gewedijverd, vooral in de grote en rijke steden van het rijk, meer als een wereldlijk dan als een geestelijk ambt. De belanghebbende denkbeelden, de zelfzuchtige en kwade emoties, de kunst van bedrog en zelfs bloedige gewelddadigheid, die eerder de vrijheid van verkiezingen in de staten Griekenland en Rome te schande had gemaakt, beïnvloedden te vaak de keuze van de opvolgers van de apostels". (pag. 336)

Door de regels en praktijken van het Romeinse Rijk als een voorbeeld te gebruiken, bedacht de mens een structuur voor een kerkregering. Politieke manipulatie werd een vervangmiddel voor het zoeken naar Gods wil. Populaire en geruststellende leringen werden vervangers voor het ware woord van God, dat correctie en berisping schonk.

Het probleem met de Kerk van Rome was, dat het een menselijke politieke structuur in de plaats stelde van Gods regering. In Gods regering moeten oudsten aangesteld worden, gebaseerd op hun vruchten, door degenen, die door Christus reeds als leiders in Zijn Kerk zijn geplaatst. (Titus 1:5-9) Gods regering is gebaseerd op Zijn Wet. God bekrachtigt het, gebaseerd op de positieve vruchten, die voortgebracht worden. (Matteüs 7:15-23; verg. Numeri 17:7-10)

De Kerk van Rome ontwikkelde zich naar het voorbeeld van het Oude Romeinse Rijk, waar het haar structuur van afleidde. Blinde verering aan de organisatorische structuur werd verlangd, zelfs als het vereiste om "tijden en wet te veranderen". (verg. Daniël 7:25) In Gods regering maakt Hij het duidelijk, waar Hij werkt door de vruchten en wij onderwerpen ons aan menselijke leiders, zolang zij Christus volgen. (1 Korintiërs 11:1)

Het Nummer van Zijn Naam

Hoe zit het met het geheimzinnige nummer 666? Vele ingenieuze oplossingen werden verzonnen om gewenste personen van dat nummer te voorzien. 

Maar wat bedoelt de Bijbel als het ons zegt, dat dit het nummer van een man is?

Voordat Arabische cijfers in de westerse wereld in de 13e eeuw werden geaccepteerd, werden de letters van het alfabet als cijfers verdubbeld. Zodoende hadden alle namen numerieke waarde. De meeste van ons zijn bekend met Romeinse cijfers, waarbij de letters van het Latijnse alfabet numerieke waarde hebben. In dit systeem is I = 1, V = 5, X = 10 en zo verder. Het Grieks en Hebreeuws zijn de talen, waarin de Bijbel is geschreven en beide gebruikten een zelfde systeem.

De vroegst voorgelegde oplossing voor de betekenis van 666 is een overlevering, toegeschreven aan Polycarp, de discipel van dezelfde Apostel Johannes, die Openbaring schreef. Deze overlevering wordt bewaard in de geschriften van Irenaeus uit de tweede eeuw. Het nummer 666 " ...bevindt zich in de Griekse letters vanLateinos. (L = 30; A = 1; T = 300; E = 5; I = 10; N = 50; O = 70; S = 200) " (Commentary on the Whole Bible, Jamieson, Fausset and Brown [Commentaar op de hele Bijbel] Lateinos is een Griekse uitdrukking, die naar de Romeinen verwijst.

Het is interessant, dat de Griekse uitdrukking, welke "het Latijnse koninkrijk" betekent (h Latine Basileia) ook een numerieke waarde van 666 heeft. Griekse schrijvers verwijzen gewoonlijk op deze manier naar het Romeinse Rijk. Het boek Openbaring werd oorspronkelijk in het Grieks geschreven, omdat het werd geschreven aan Grieks sprekende kerken in het oude Klein Azië.

Bij een andere interessante uitleg is de naam van keizer Nero betrokken, die ongeveer 25 jaar, voordar Johannes Openbaring schreef, stierf. Ofschoon Nero dood was, was zijn regering niettemin een voorbeeld van het Romeinse systeem in de eindtijd. Hij werd aan de macht gebracht en beloofde constitutionele hervormingen en een terugkeer naar de "gouden eeuw" van Augustus, maar werd in toenemende mate wreed en tiranniek na het verkrijgen van macht.

Levend in een atmosfeer van samenzweringen en complotten, misbruikte hij zijn macht en was verantwoordelijk voor de eerste officiële vervolging van Christenen van de Romeinse staat. Gedurende zijn regering zijn de meeste Apostelen, inclusief Petrus en Paulus, de marteldood gestorven. Zijn naam werd in het Grieks gespeld alsNeron Kaesar. [Nero Caesar] Als de Griekse vorm van zijn naam in Hebreeuwse karakters wordt gespeld is hun numerieke waarde ook 666.

De stichter van het oude Rome was Romulus, van wiens naam Rome en Romein zijn afgeleid. De Latijnse naam Romvlvs wordt in het Hebreeuws geschreven als Romiith. In de Hebreeuwse taal is dit samen ook 666. (resh = 200, vau = 6, mem = 40, yod = 10, yod = 10, tau = 400) Aldus werd zowel in het Grieks als in het Hebreeuws, de twee talen van de Bijbel, het nummer 666 gestempeld op het koninkrijk, dat uit Rome voortkwam.

De komende jaren zullen ons de zevende en laatste opstanding van het Heilig Roomse Rijk brengen. Er zal waarschijnlijk een speciaal numerieke betekenis zijn voor de naam of wellicht een speciale titel van de eindtijd leider van de Beest macht. Hoe dan ook, het is belangrijk om te beseffen, dat het Romeinse systeem reeds gestempeld is met 666. Dat systeem - en zijn eindtijd opstanding - is geïdentificeerd als het Beest.

Een verhaal over twee steden - Verleden en Toekomst

Het verhaal van twee dramatisch contrasterende steden is een draad, dat van het begin tot het einde door de Bijbel loopt. Genesis 10 maakt Babylon aan ons bekend, of Babel, de stad die Nimrod bouwde. In Genesis 11 maken wij kennis met Abraham, een man geboren in Ur der Chaldeeën, een aangrenzende stad en deel van Babylons oude koninkrijk. Genesis 12 vertelt over het vertrek van Abraham, op Gods bevel, van de omgeving van Babylon. In Genesis 14 komt Abraham naar Jeruzalem, in de oudheid gewoon Salem genoemd om Melchizedek te ontmoeten, "de priester van God, de Allerhoogste", die Abraham zowel zegende als zijn tienden ontving.

In het laatste boek van de Bijbel, lezen wij opnieuw over Babylon. Openbaring 18 spreekt over "het Grote Babylon" en over haar laatste en totale vernietiging. Net zoals aan Abraham in de oudheid werd gezegd, zo ook aan Gods eindtijd volk, "Ga uit van haar, mijn volk". (Openbaring 18:4) Openbaring 21 vermeldt de komst op aarde van het nieuwe Jeruzalem, de stad "wiens maker en bouwer God is". (Openbaring 21:2)

Babylon en Jeruzalem zijn twee oude steden, die twee compleet verschillende systemen van regeren en manier van leven vertegenwoordigen. Eén komt voort van Nimrod, de eerste tiran na de vloed, die tegen God en Zijn wetten rebelleerde. Nimrod introduceerde een systeem van een menselijke tirannieke regering en trachtte een wereldregering te bouwen op de manier van de duivel. Babylon is Satans historisch vals alternatief van en voor Gods Koninkrijk.

Na Gods tussenkomst bij de Toren van Babel, steeg en viel de bekendheid van Babylon in de opvolgende eeuwen. In de zevende eeuw v. Chr. tenslotte viel de Assyrische hoofdstad Nineve door indringers en Babylon kwam weer tot bekendheid als de hoofdstad van Mesopotamië. Nebukadnessar werd koning van Babylon en lanceerde een expansie drift, dat Babylon een dominerende positie gaf over het hele Midden-Oosten. Zijn veroveringen waren inclusief Juda en haar hoofdstad, Jeruzalem. In 586 v. Chr. vernietigden de binnenvallende Babyloniërs Jeruzalem en de tempel van God, die daar gevestigd was. Bijna 20 jaar daarvoor was een aantal jonge Joodse gevangenen naar Babylon meegenomen. Onder die gevangenen was Daniël.

Op de avond, dat het Trompettenfeest in 539 v. Chr. begon, 66 jaar nadat het koninkrijk van Nebukadnessar was begonnen, stond Daniël in een verstomde banketzaal en las "het handschrift aan de muur" voor aan één van de opvolgers van Nebukadnessar, Belsassar. Babylon werd gewogen op de weegschaal, niet goed bevonden en zou diezelfde nacht aan een opvolgend koninkrijk gegeven worden.

De stad Babylon viel en werd na eeuwen een verlaten en onbewoonde locatie, maarhet systeem, dat daar ontstond, eindigde niet. Het ging voort door haar opvolgers, precies zoals Daniël het optekende, zo vele eeuwen geleden.

Genesis 10:10 legt uit, dat Babel het begin was van het koninkrijk van Nimrod. In de jaren net voor ons is de belichaming van dat oude koninkrijk voorbestemd, om nogmaals in de eindtijd te herleven. De oude stad, die Nimrod bouwde is reeds lang geleden gereduceerd tot stof en ruïne, maar het regerings, religieus en economisch systeem, dat daar begon, is voortgegaan. Het oude Babylon is opgevolgd door een modern Babylon, door de profeet Jesaja "de dochter van Babylon" genoemd. (Jesaja 47:1)

Wat ligt in het vooruitzicht?

Wij leven in een turbulente wereld. Er is angst en bezorgdheid over de toekomst. Aan de ene kant beloven wetenschap en technologie een wereld van verbluffende voorspoed. Maar aan de andere kant bedreigen kernoorlog en biologische en chemische terrorisme het bestaan van onze wereld. Een grote charismatische leider zal in Europa opkomen en inspelen op deze crisis. Hij zal een verbond aangaan tussen kerk en staat, dat vrede, veiligheid en voorspoed zal bieden aan een wanhopige wereld.

Hij zal, door gebruik te maken van onbetrouwbaarheid en samenzwering, tien Europese leiders, die de eindtijd opvolgers vertegenwoordigen van zowel de oosterse als de westerse delen van het Romeinse Rijk, overreden om zich tijdelijk te verenigen en hun macht aan hem als leider te geven. Zoals wij in de jaren 1930 zagen, toen mensen echt bang werden voor hun toekomst en zij vaak bereidwillig waren om vrijheid in te ruilen voor veiligheid.

Een periode van groeiende vrede en voorspoed zal volgen. Een grote wereldwijde handelscombinatie lijkt ongelooflijke voordelen te bieden aan internationale kartels. Later zal deze leider, reagerend op crisissen met betrekking tot zowel het Midden-Oosten als de Engelssprekende volken, met razendsnelle kracht en ijzeren vastberadenheid van houding veranderen. Een eerder gemaakt verdrag met de Joodse staat ongeldig verklarend, zullen zijn legers Jeruzalem overweldigen en de helft van de stad zal gevangen genomen worden. (Zacharia 14:2) Op hetzelfde moment zal een overweldigende aanvalsmacht op Amerika, Canada en verbonden naties op gang gebracht worden. (U kunt voor bijzonderheden over de profetieën aangaande deze gebeurtenis ons gratis Engelstalig boekje aanvragen: What's Ahead for America and Britain? [Wat ligt in het vooruitzicht voor Amerika en Brittannië?]

De manifestatie van Babylon in de eindtijd zal beloven, wat Nimrod het menselijk geslacht beloofde bij de Toren van Babel: éénheid, veiligheid en voorspoed. Dit beloofden ook achtereenvolgens Nebukadnessar, Cyrus de Grote, Alexander de Grote en Caesar Augustus.

De toenemende problemen van scheuringen in de hele wereld zal weerlegd worden door een systeem, ontworpen om zowel politieke en religieuze eenheid af te dwingen op een wereldwijde schaal. De komende Europese supermacht zal feitelijk bestaande wereldinstellingen overnemen om deze als een politieke structuur te gebruiken voor haar eigen doelen. Alhoewel belangrijke ontwikkelingen in de politieke sfeer zullen gebeuren, is het op het gebied van religie waar wij gebeurtenissen zullen zien, die ongekend zijn voor onze hedendaagse tijd. Religie zal worden beschouwd als de sleutel voor de totstandkoming van de gemeenschappelijke identiteit, die voor politieke eenheid wordt vereist.

Op dat moment zullen miljoenen over de wereld geheel in beslag genomen worden door een religieuze staat van opwinding, gevoed door een charismatische leider, die blijkbaar grote tekenen en wonderen zal verrichten. Meer bezorgd om "zich goed te voelen" dan om ware leerstellingen, zullen zij gevoelig zijn voor de valse belofte van deze leider, dat hij een gouden tijd zal inluiden.

Een machtig oorlogvoerend apparaat, samengebracht door de komende Europese supermacht zal aangekondigd worden als de hoeksteen van wereldvrede en veiligheid. Moderne technologie zal worden gebruikt om een politiestaat te creëren, waar Hitler en Stalin slechts over konden dromen. Het volk zal worden overgehaald om dergelijke draconische maatregelen te accepteren als de prijs om van terrorisme en gewelddadige criminaliteit af te raken.

Eerst zal dit systeem een opleving brengen in de wereldeconomie. Een wereldwijde handelscombinatie, voorspeld in Ezechiël 27 en Openbaring 18, zal erkend worden als de sleutel tot universele voorspoed. Degenen, die aan het roer zitten van dit systeem zullen voor korte tijd een ongekende rijkdom genieten.

Toch zullen rampzalige gebreken in dit systeem, inherent vanaf het begin, na verloop van tijd grotere ongelijkheid voortbrengen. De Arabische wereld zal geïrriteerd zijn door de pogingen om het te dwingen tot religieuze eenheid met Europa. En een krachtige leider - in Daniël 11 de "koning van het zuiden" genoemd - zal dan opstaan, die in staat is tijdelijke eenheid te bewerkstelligen bij het grootste deel van de Islamitische wereld. Geprovoceerd door deze leider, zal Europa een "blitzkrieg" beginnen, die zal resulteren in de Europese bezetting van een groot deel van de Arabische wereld. (Daniël 11:40-43)

Deze Europese bezetting zal de achterdocht bij de oosterse volken vergroten - die reeds op hun hoede zijn voor de door de Duitsers geleide Europeanen. Geruchten uit de oosterse hoofdsteden zullen uiteindelijk de Europeanen ertoe brengen om, wat bedoeld is als een preventieve aanval te beginnen om het Oosten te intimideren tot onderwerping. (Daniël 11:44) De dingen zullen niet gaan zoals voorzien en de daaruit voortvloeiende oorlog zal uiteindelijk de nucleaire vernietiging van een groot deel van Europa, inclusief Rome zelf, tot gevolg hebben (Openbaring 18:10, 17), door de verbintenis van oosterse machten. (Openbaring 9:13-18)

Als oosterse legers de Eufraat oversteken om een invasie te beginnen in het door de Europeanen gecontroleerde Midden-Oosten, zullen de gebeurtenissen snel totaal uit de hand lopen. De tien Europese heersers, die de macht gaven om dit systeem te beginnen, zullen zich verbitterd tegen de kerk en het religieuze systeem keren, dat hen teleurstelde. (Openbaring 17:16-17) Afschuwelijke wapens voor massavernietiging, inclusief kernwapens, evenals biologische en chemische wapens, (Openbaring 9:5-6,18) zullen de vrije loop gelaten worden. Net wanneer het lijkt, dat de mensheid zichzelf zal vernietigen, als gevolg van de confrontatie in het Midden-Oosten, zal de levende, verheerlijkte Christus terugkeren uit de hemel. (Matteüs 24:22)

In samenhang met deze meest helse periode in de geschiedenis van het gewelddadig en bloedig bestaan van de mensheid, zal met de echte oplossing voor de problemen van het mensdam worden begonnen. De terugkomst van Jezus Christus naar deze aarde is geen fantasie - het is de enige hoop voor de mensheid.

Toen Johannes in een visioen overgebracht werd naar die toekomstige Dag des Heren, legde hij een fantastische gebeurtenis vast, dat nu nog in ons vooruitzicht ligt. "Gevallen, gevallen is de grote stad Babylon". (Openbaring 18:2) In de nasleep van die gebeurtenis zal Jezus Christus op de Olijfberg bij Jeruzalem staan, met alle opgestane heiligen. De God van de hemel zal een koninkrijk oprichten, dat nooit verwijderd zal worden. (Daniël 2:44) De wet zal van Jeruzalem uitgaan en alle volken zullen onder de regering van God geplaatst worden. (Jesaja 2:2-3)

In de Bijbel staat het verhaal van twee steden, Babylon en Jeruzalem. één zal voor altijd vernietigd worden. De andere zal opnieuw ontworpen worden als het Nieuwe Jeruzalem, dat na de 1000-jarige regering van de Messias, uit de hemel zal neerkomen om voor alle eeuwigheid in een verblijfplaats te voorzien voor de Vader, voor Christus en voor de "eerstelingen". ( Openbaring 21)

De eindtijd gebeurtenissen, die in dit boekje beschreven worden zijn werkelijkheid - en zullen binnen de levenstijd plaatsvinden van de meeste, die dit lezen. Toch biedtChristus bescherming aan degenen, die oprecht, ijverig wandelen met Hem en Zijn Werk doen. (Lucas 21:36; Openbaring 3:10)

  • Hoe staat het met U?
     
  • Verblijft Uw "staatsburgerschap" - Uw loyaliteit en trouw - in Babylon beneden of in Jeruzalem boven?

Uw toekomst hangt af van Uw antwoord op die vraag!

 

 

"Zoekt de HERE, terwijl Hij Zich laat vinden; roept Hem aan, terwijl Hij nabij is". (Jesaja 55:6) De God van de hemel zal spoedig een eeuwigdurend koninkrijk opzetten. Hij biedt ons nu niet alleen Zijn bescherming en hulp aan in de komende verschrikkelijke tijden, maar ook toegang tot Zijn glorierijke koninkrijk en een erfenis, dat eeuwig zal duren!

 

 

Wanneer U de wereld om U heen in de komende jaren in toenemende mate uit elkaar ziet vallen, wordt dan niet mismoedig. Integendeel, Jezus Christus maant Zijn ware volgelingen: "Wanneer deze dingen beginnen te geschieden, richt u op en heft uw hoofden omhoog, want uw verlossing genaakt". (Lucas 21:28)

Onthoudt altijd, dat ondanks de calamiteiten aan de horizon, het beste nieuws nog in het vooruitzicht ligt

"Want nog een korte, korte tijd, en Hij, die komt, zal er zijn en niet op Zich laten wachten". (Hebreeën 10:37)

Profetisch "BABYLON": 

De Opeenvolgende Regeringen van Heidense Koninkrijken
BEELD (Daniël 2) 4 BEESTEN (Daniël 7)
Ram en Geitebok(Daniël 8)
Beesten uit de zee en de aarde
(Openbaring 13)
Hoer zit op Scharlakenrood Beest
(Openbaring 17)
Symbolische Betekenis Historische Vervulling
Hoofd van Goud
(Daniël 2:32,38)
Leeuw 
(Daniël 7:4)
7-Hoofdig Beest uit Zee met de mond van een Leeuw ----------- 1e Hoofd van Babylon Neo-Babylonisch (Chaldeeuws) Rijk, (625-539 v. Chr.)
Borst en Armen van Zilver(Daniël 2:32, 39) BEER (Daniël 7:5)
2-hoornige Ram 
(Daniël 8:3-4, 20)
Voeten van een Beer ----------- 2e Hoofd van Babylon Rijk van Meden en Perzen
(558-330 v. Chr.)
Buik en Lendenen van Koper(Daniël 2:32, 39) 4-Hoofdig Luipaard (Daniël 7:6)
Bok met Grote Horen en 4 opvallende horens
(Daniël 8:5-8, 21-22)
Een Lichaam van een Luipaard
(Openbaring 13:2)
----------- 3e,4e,5e en 6e Hoofd van Babylon Hellenistisch Rijk van Alexander de Grote en haar 4 Verdelingen
(333-31 v. Chr.)
2 Benen van IJzer
(Daniël 2:33,40-43)
Beest met ijzeren Tanden en 10 Horens
(Daniël 7:7, 23-24)
7e Hoofd van dit Beest heeft 10 Horens
(Openbaring 13:1)
7-Hoofdig Scharlakenrood Beest 
(Openbaring 17:3)
(op een gegeven moment bereden door de hoer als hieronder beschreven)
7e Hoofd van Babylon Romeinse Rijk
(31 v.Chr.-472 na Chr.)
(Contantijn verklaart "Christendom" tot officiële religie in 324 na Chr.)
    Dodelijke wond
(Openbaring 13:3)
  Ogenschijnlijk Einde van het Beest Val van Rome 
(476 na Chr.)
  1e Horen (uitgerukt) 1e Horen   Opmerking 1 Koninkrijk van de Vandalen 
(429-533 na Chr.)
  2e Horen (uitgerukt) 2e Horen   Opmerking 1 Koninkrijk van de Heruli (onder Odoacer) 
(476-493 na Chr.)
  3e Horen (uitgerukt) 3e Horen   Opmerking 1 Koninkrijk van de Oostgoten 
(493-554 na Chr.)
  Kleine Horen tussen de tien (Daniël 7:8, 20-22, 24-27) 2-Hoornig op Lam lijkend Beest
uit de Aarde en Beeld
(Openbaring 13:11-18)
Koninklijk geklede Hoer, genaamd Mysterie, Babylon de Grote Valse Christelijke Religie regeert het Beest Rooms Katholieke Kerk onder de Paus.(in de "Gedaante" van de Romeinse burger regering)
  4e Horen 1e van de Laatste 7 Horens;
Dodelijke Wond genezen. Beest gaat 1260 jaar na genezing verder 554-1814 na Chr.
(Openbaring 13:5)
1e Hoofd van Scharlakenrood Beest bereden door de Hoer Opmerking 2 Keizerlijke Restauratie van het Westen onder Justinianus 
(554 na Chr.)
  5e Horen 2e van de Laatste 7 Horens 2e Hoofd bereden door de Hoer Opmerking 2 Karolingisch Rijk
(Karel de Grote in 800 na Chr. gekroond)
  6e Horen 3e van de Laatste 7 Horens 3e Hoofd bereden door de Hoer Opmerking 2 Heilige Roomse Rijk
(Otto de Grote in 962 na Chr. gekroond)
  7e Horen 4e van de Laatste 7 Horens 4e Hoofd bereden door de Hoer Opmerking 2 Habsburgse Dynastie (Karel V in 1530 na Chr. gekroond)
  8e Horen 5e van de Laatste 7 Horens 5e Hoofd bereden door de Hoer Opmerking 2 Napoleons Rijk (1804-1814 na Chr.)
          In 1814, 1260 jaar nadat de Dodelijke Wond werd genezen in 554 na Chr.; eindigde het "Heilige Roomse Rijk" met de verpletterende nederlaag van Napoleon. Volgens Willis West's Modern History, "zo ging een regering ten einde, die dateerde vanaf Augustus Ceasar". (pag. 377)
  9e Horen 6e van de Laatste 7 Horens 6e Hoofd bereden door de Hoer "Een IS" (Openbaring 17:10) - zoals begrepen door Gods Kerk in de Eindtijd
(Daniël 12:9-10)
Italie en Duitsland, eindigend in de As Hitler-Mussolini 
(1870-1945 na Chr.)
10 tenen aan 2 voeten van IJzer vermengd met Klei
(Daniël 2:33,42)
10e Horen 7e van de Laatste 7 Horens 7e Hoofd bereden door de Hoer (met 10 Horens); 8e Systeem, indien het Beest zelf het 1e is
(Openbaring 17:11)
Nog een opleving, die "NOG NIET GEKOMEN IS". (Openbaring 17:10) Laatste opleving van het Romeinse Rijk 
(10 nationale heersers onder een Leider)
           Opmerking 1: 3 Opeenvolgende Horens (barbaarse volgelingen van het Arianisme op pauselijk gezag vernietigd- deze periode wordt in Philip Myers Ancient Historypag.571 "overgangsperiode" genoemd
           Opmerking 2: Oplevingen van het Beest: De 7 laatste Horens van Daniël 7 en Openbaring 13 zijn dezelfde als de 7 Hoofden van het Scharlakenrode Beest van Openbaring 17

( waarvan 5 zijn "gevallen" toen Napoleon werd verslagen in 1814)[Openbaring 17:10]