Antwoord: Veel mensen denken bij heiligen aan de 'grote namen' in de Bijbel, zoals de profeten en apostelen. Sommigen denken dat heiligen mensen zijn die een voorbeeldig Christelijk leven van dienstbaarheid hebben geleid en formeel door hun kerk zijn 'gecanoniseerd’ [d.i. officieel heilig verklaard]. Weer anderen geloven dat individuele heiligen een patronaat [beschermheerschap] hebben en op een speciale manier voor indieners van verzoeken kunnen bemiddelen – het National Catholic Register vermeldt meer dan 7000 individuele heiligen met hun eigen patronaten en toegewezen dagen op de kerkelijke kalender.
Sommigen 'vereren' de heiligen – dat wil zeggen, ze bejegenen hen met eervol respect – en geloven dat deze heiligen door gebed kunnen worden aangeroepen om tussen hen en God te bemiddelen. We vinden vergelijkbare gebruiken in verschillende heidense religies met een pantheon van goden aan wie gelovigen offers brengen in de hoop gunsten te verkrijgen.
De Bijbel geeft ons echter een heel andere definitie en identificeert duidelijk degenen die God als heiligen beschouwt. De New King James Version bevat 98 keer het woord saint [heilige], de World English Bible 90 keer, de Majority Standard Bible 86 keer en de Modern English Version 77 keer. Waarom deze verschillen? Omdat de Hebreeuwse en Griekse woorden, afhankelijk van de context, niet alleen vertaald kunnen worden als saint, maar ook als holy [heilig], sacred [gewijd], consecrated [toegewijd] thing [iets] of gezalfde.
Daniël 7:21-27 beschrijft een leider in de eindtijd die ‘oorlog voert tegen de heiligen’ – die hen vervolgt die uiteindelijk het Koninkrijk van God zullen binnengaan. Romeinen 16 noemt veel kerkbroeders die in Rome woonden "heiligen" (Romeinen1:1-15). De apostel Paulus groet "de heiligen… in Efeze" in zijn brief aan hen (Efeze 1:1). Paulus onderwees de broeders in Korinthe over de hulp aan de “heiligen” in Judea (1 Korinthe 16:1; Romeinen 15:22-29). Het dramatische verhaal van Sauls bekering vermeldt de “heiligen” in Jeruzalem, Lydda en Joppe (Handelingen 9:13, 32, 41).
Zij die Christus zullen ontmoeten
De International Standard Bible Encyclopedia zegt het volgende over het woord saints [heiligen]: “Hoewel hagioi vaker voorkomt in het Nieuwe Testament dan qadhosh in het Oude Testament, worden beide in de praktijk veeleer eenduidig toegepast op de gemeenschap van Gods volk dan op enig individu.” Verder staat er dat “consecration [inwijding] – het afzonderen van het individu als een van de gemeenschap die God op een bijzondere manier als de Zijne beschouwt – niet van de mens, maar van God zelf komt, en dat het daarom geenszins optioneel is en geen gradaties van vooruitgang toestaat, maar integendeel van meet af aan absolute plicht is.”
Easton’s Bible Dictionary stelt dat het woord saint “pas in de vierde eeuw werd gebruikt als een onderscheidende titel voor de apostelen en evangelisten en voor een 'geestelijke adel'. In die zin is het geen Bijbelse titel.” De Bijbel kent overleden personen nooit de titel 'heilige' toe, alsof het een soort formaliteit of ambt zou zijn. In plaats daarvan gebruikt de Bijbel de termen heilige en heiligen om te verwijzen naar Gods volk, dat van de wereld is afgezonderd.
De Bijbel maakt duidelijk dat heiligen mensen zijn die door God geroepen zijn en zich hebben toegewijd aan het gehoorzamen en dienen van Hem. Leden van Gods ware Kerk, gesticht door Jezus Christus, zijn heiligen die vandaag de dag op aarde leven, maar ook Gods volk dat gestorven is en in het graf ligt te wachten op de opstanding bij de terugkeer van Jezus Christus – die de enige Middelaar is die elke Christen nodig heeft.
Ware heiligen, zowel de levenden als de overledenen, zullen Jezus Christus uiteindelijk ontmoeten bij Zijn terugkeer. U kunt meer leren over dit belangrijke onderwerp door onze gratis boekjes Veertien tekenen die Christus' terugkeer aankondigen en Wat is een ware Christen? te lezen. U vindt ze online op WereldvanMorgen.nl, waar u ze ook kunt beluisteren of bovendien gedrukte exemplaren ervan kunt aanvragen.
